öğrenci yurdunda kalmanın insana kazandırdıkları

-yaratıcı küfür edebilme potansiyeli
-öfke hakimiyeti
-öfke krizlerinde yalnız kalınabilecek ortamlar bulabilme yeteneği

şu yurttan çektiklerim bitmiyor, benim gibi ponçik* birini bile sinir hastası edebilir.

yurttaki eşyaları çalıp dolap hesabında satmaya çalışan oda arkadaşlarım vardı mesela eski yurdumda, en sevdiğim kupa bardaklarım bile o hesapta satılığa çıkartılmıştı.

sonracıma özel olarak iç çamaşırı çalan belli tür manyaklar var, evet onlar şu anki yurdumda.

sonrasında bir ara eyleme katıldığım için beni yurt müdürüne şikayet eden oda arkadaşlarına sahibim, aynı zamanda kendisi odada namaz kılarken odada durmaya devam ettiğim için* sebebiyle de şikayet ettiği olmuştu.

bunlar sadece şu an aklıma gelenler.
düşündükçe sinirden gözüm seğiriyor.

ben büyük bir yurtta kalmıştım, gece gündüz yaşanan bir şehir gibiydi.
içinde yaşanan absürt bir çok olay sayabilirim ancak her şeye rağmen güzeldi.
çocuklarım için de bir "adam olma durağı" olarak misyonunu yerine getireceğini düşünüyorum.
farklı kültürlerden, terbiyelerden geçmiş insanların aynı potada harmanlanması zor bir deneyim.
gürültülü ortamda çalışmak, ışıklı ortamda uyumaya çalışmak, eşyaların izinsiz alınması, banyo sıraları vs...
bir insanın yetişkin hayatına geçmeden önce yurtta yaşamayı deneyimlemesi onun yararına olacaktır.

insanlardan soğuma hissi.
(2 hafta kalmıştım)
neymiş, duştan çıkınca belimde havlu odama yürüyemezmişim. eylül sıcağında orada giyinip öyle çıkacakmışım.
ulan dedim, 500 tane erkeğiz burada ne olacak?!
olmazmış öyle.
hay yeni yeni palazlanan o badem bıyıklarına kakamı yaptığımın evlatları ya... (3-5 sene önce iktidara gelmişlerdi, her yere adamlarını sokmaya başladıkları dönem)

bir arkadaşım perdeleri koklayınca sigara ihtiyacını karşıladığını söylüyordu, parliament kokuyormuş.

ben zamanında çok kaldım fethullah'ın yurtlarında. rezilliğin bini bir para. onun için benim yaşadıklarımı çocuğum yaşamasın istiyorum ve ona ev tuttum. asla yurda göndermeyeceğim.

savunma sporları. burada bahsettiğim şiddet değil. bayağı bildiğin hukuk fakültesi okur gibi savunma yapmayı öğreniyorsun..
minnoş bir ev kedisiyken aslan gibi kükremeye başlıyorsun..

yalnızım geceden yalnız
yalnızım zamansız
kitapsızlar.

ışıklı ve gürültü ortamda uyumak..
gürültülü ortamda ders çalışabilmek..
ketılda makarna yapmak gibi değişik yemek fikirleri..
her türlü insanla anlaşabilme yeteneği..
kapısız banyolarda banyo yapabilme..
kız kavgalarına direnç.. sıra, yer, oda kavgaları vs.
kişisel eşyalarını koruma yeteneğinin gelişmesi..
kapıların kapanış saatinden önce yurtta bulunma yeteneği..

dengesiz,normal olmayan insanı saniyeler içinde anlayabiliyorsun. kazandırdığı en büyük tecrübe benim için budur.
bunların dışında ise bir de dayanıklılık kazandırdı bana. gürültüde uyumayı, kalabalıkta yalnız kalabilmeyi, azla yetinmeyi.

yurda gitmeden once yemek secerdim, camasir makinesi bilmezdim, insan severdim

benim tahammül sınırlarımı bir tık ileriye taşımıştı.

günün her saati kapıyı çalan yurt sakinleri, içip içip odaya gelip laz şivesiyle gevezelik yapan oda arkadaşı, yarım saatte bir allah'a kitaba küfür eden adanalı oda arkadaşı, erkek yurduna kız sokmaya çalışan oda arkadaşı, 80 desibel horlayan oda arkadaşı vb vb ne çileler çekmişiz be.

valla bizim iyiydi ya. 1 sene civarı kaldım atılana kadar,,, catlayın da patlayın.. 2016/mskü kyk dewrelere selam olsun
ne kazandırdı dersen -> şunlar-->
bi eleman vardı kulaklıkla uyuyordu, bi gün hakhukğıumuğğ sesler geldi gece, bi baktım boynuna dolanmıs kablo, kablolu kulaklıkın bir risk olduğunu öğrenme kazanımı;
bi cocuk gelmişti inanılmaz derecede kokuyordu, insanların bu kadar kokabileceğini öğrenme kazanımı

ankara - demirtepe'de, üniversitedeki ilk senemde bir özel yurtta kalmıştım. güzeldi ya. yani 10 gün mü ne sular kesilmişti ankara'da, işte 1999 veya 2000 senesinde. onun dışında bir sorun yaşamadım. iyi arkadaşlıklar da kurdum. bayağı süper anılarım var burada hatta.

bana bir şey kazandırdı mı bilemiyorum. yani abim dışında ilk defa biriyle ranzada altlı üstlü yatmıştık tüm sene. bu da müthiş bir kazanım değil sanki. haha. ama galatasaray uefa kupası'nı kazanmıştı ben bu yurttayken. yurtta televizyon odasında maçı izleyip sonra kızılay'daki sevinç gösterilerine koşmuştuk. ben bir şey kazanamadım belki ama tuttuğum takım en büyük kupasını kazanmıştı ben bu yurtta kalırken.

insanlara tahammül, sabır

en iyi kazandırdıkları; uyum ve uyumsuzlarla mücadele.

bir adım ilerisi de uyumlu bir “birey” olabilme yetisi. ama bunu sadece yurtta kalmak değil, kişinin bilişsel çabası sağlar.

yurt her zaman aile evinden daha fazla kazanım sağlar. ancak öğrenci evi kadar kazanım sağlamaz.