otobüste yaşanan ilginç olaylar

t: fakir ulaşım araçlarından yaşanan ilginç olaylar.

geçen gün şoför abinin biri cinnet geçirmekle yolcuları aşağı indirmek arasında kalıp sonra yolcuları indirip siz sağ ben selamet demiş ya. daha ilginci var mıdır acaba? yolcuları indirdikten sonra hadi şimdi s....n gidin deyip arkasını dönse çok klas olurdu. inşallah öyle olmuştur bu olay.

yolcu olarak belediye otobüsünde mutaassıp bir ablanın yanına oturdum. aramıza kutsal kitap koydu ben zülfikar tercih ederdim ama çok şükür günaha girmedik.

daha 1 saat önce yaşadığım olaydır.
otobüste kendi hâlimde dururken yanıma bir teyze gelip oturdu. çok da tekin biri değildi. tipinden belliydi zaten bir şeyler çıkacağı. oturur oturmaz "çok güzelsin çok güzelsin" diye sayıklmaya başladı. nezaketen teşekkür falan ettim. bir olur iki olur susarsın dimi? bu bir süre devam etti tabii. sıkıldığımı, rahatsız olduğumu görünce sustu ama gözlerini üstümden hiç çekmiyor. birden güzelsin ama bahtın çok ağır gelecek, çok kötü şeyler yaşayacakmışım. bahtım kararmışmış, bir şey yakama yapışmışmış. bu yaşıma kadar ucundan dönmüşüm ama bundan sonra dikkat edemezsem ucundan dönemezmişim falan fistan. söyledi de söyledi. sonra hiçbir şey olmamış gibi inip gitti. ortada mal gibi de kaldım. amacı neydi, neden böyle bir şey dedi onu da anlamadım. böyle şeylerden zaten ödüm kopuyor üstüne bu gelince daha da tırstım. trajikomik bir olaydı benim için.

şoför amca güzergahı karıştırdığı için bizi azarlamisti madem yolu biliyorsunuz neden tarif etmediniz diye.....

'piston düşmesi'nden daha ilginci mi varmış diye okumayı sürdürüyorum. :)

bir gün en arkada arkadaşla otururken bir adam 3-4 yaşlarında oğluyla geldi önümüzdeki koltuğa oturdu. daha oturur oturmaz çocuk babasına soru yağdırmaya başladı. camdan dışarıyı izleyip gördüğü her şeyi babasına soruyor. konuşması falan da çok tatlı ve çok kibar.

baba bu ne? baba bunlar kim? baba bunlar napıyor? bana onlar nereye gidiyor? babası da her birine sabırla cevap veriyor. çocuk da aldığı her cevaba şaşırıyor. ister istemez bütün otobüs bu diyaloğu dinliyoruz, kimsenin rahatsız olduğu, garipsediği bir durum yok. hatta çocuğun bazı tepkilere gülümsüyor insanlar.

neyse bir süre sonra otobüs bir yerde duraklayınca çocuk yan sokakta işçileri gördü. işçilerden biri hiltiyle zemindeki asfaltı deliyor, birinde kazma, birinde kürek asfalt çalışması yapıyorlar. çocuk anında kilitlendi manzaraya. kilitlendi ama hiçbir şey demiyor, kafasını kaldırıp babasına bakıyor, sonra tekrar işçilere bakıyor. babasından bir açıklama beklediği çok belli.

izledi, izledi, sonra babasına dönüp “bana bunlar napıyor?” diye sordu. babası da “asfaltı deliyorlar oğlum” dedi. ama işte tamirata dair bir bağlam vermedi. çocuk şaşkınlıkla bir babasına bakıyor, bir işçileri izliyor. tam otobüs hareket ederken son kez işçilere bakıp yorumunu yaptı: vay a…ına kodumun çocukları!

o anda bütün otobüs koptuk tabi. yazık adam da gülüyor ama baya utandı.

13 saatlik yolu otobüsle, hem de en dandik firmayla gitmek zorunda kalmak ve şoforün camı açık tutması akabinde hasta olup 1 hafta kendine gelememek. bir de aynı otobüste bir yolcunun valizinin başka yolcu tarafından alınmasıyla çıkan gerginlik de üzerine tüy dikti.

uçak bileti 10 bin lira da olsa uçakla giderim o yolu artık.