radyo dinlemek

öğrencilik dönemimde yurttaki tek eğlencemdi. şimdi zaman geçirecek o kadar çok araç var ki, artık ya arabada dinliyorum ya da zihinsel aktivite içermeyen uğraşlarımda kulağımı da meşgul etmek için açıyorum.

radyo dinlemek değil radyo satın almak istiyorum.

son yıllarda değeri iyice bilinmeyen lakin uzun yol yolculuğu yapan, tek başına yaşayan, televizyon seyir etmeyen kişilerin bir numaralı eğlence, huzur ve bilgi yeri.

uzun yol yolculuklarının olmazsa olmazıdır. her semtte radyo frekansları değişmektedir. kolaylı sözünü kolay mı diye anlıyorsunuz meğerse ilçenin adı kolaylı imiş. yer afyonkarahisar. tatil dönüşü ya da tatile gidişte duyulmuştu yıllar önce.

edit: google'dan aratınca dinlenme tesisi diye geçiyor.

bir dönem atölyedeyken birafm vardı, güzel müzikler çıkardı baya da başarılı buluyordum. şimdi kim bilir ne oldusu kendisi.

en büyük zevklerimden radyo dinlemek youtube de boş vakit harcamaktan iyidir.

eğer türk sanat müziği dinliyorsanız, sizi çok eski zamanlara götüren eylem.

bir kere kazanıldığında bırakılamayan alışkanlıktır.

benim için radyo 45'lik ve slow türk'ün istek parça yayını kısmından ibaret olan eylem

bir kere kazandıktan bir süre sonra bir şekilde bırakılan, sonrasında bir süre unutulan ve nihayetinde tekrar özlenilen ama eski tadı vermeyen hede..

çocukluktan beri gelen bir alışkanlık.2010'dan beri dinlediğim
serdar yayinda 22:00'de alem fm 89.2.

üniversite döneminde sabah kalkıp hemen bilgisayardan karnavalı açardım. bay j ve geveze o zamanlar favorimdi. müthiş bir keyif alıyordum. ne zaman radyo dinlemeyi bıraktım acaba?

kulaklık istiyor yahu. kulaklık olmazsa çalmıyor. mp3 öyle mi ama? her yerde çalar. istersen şebeke bile çekmesin yine çalar. mp3 candır. spotifymiş, youtube deezermiş falan filan, git bakayım dağ başına baz istasyonunun olmadığı yere. çekecek mi bakalım internetin?

trt fm dinlerdim ama uzun zaman oldu dinlemeyeli.

bizimkiler şu an trtdinle'den 20 milyonluk hikaye'yi dinliyorlar.

yatıştırıcı. çocukken trt fm çok dinlerdim ailemle. yemek yaparken tek seçenekti. sanırım o mutfakta oluştu benle alakalı bir şeyler. her neyse.

üniversitede okula gitmek bir buçuk saat sürüyordu. o ara spotify yok. olan mp3 de bitiyor. radyo açardım. özellikle best fm favorimdi. ben konuşan radyoculara bayılırdım. müzik ikinci plandaydı. o laklak show(ne leş isimdi), serdar gökalp falan hep mahalleden brolardı benim için. o yüzden hala ara ara bakarım radyolar ne durumda diye. bol reklamlı artık hepsi. dinlenecek durumda değiller.

radyo yayını yapmayı da severim diğer yandan. burası da dahil olmak üzere birkaç yerde yayıncılık ve koordinasyonda görev almıştım. konuşunca dinleyen birinin olduğu hissi güzel.

sadece araba kullanırken dinlerim. onun haricinde sadece serdar gökalp'in böö programını dinler ve keyif alırım.

arka planda çalan iğrenç bir müzik, leş gibi espriler ve alkış efekti, 5 dakikada bir giren reklamlar.
ben almıyım. hele o nihatla sivrisinek iyice leş bir hal almıştı en son.

reklam allerjim yüzünden radyo programcılarını dinleyemez oldum. cem aslan, serdar gökalp vb.leri. artık radyolarım (dört tane var) sadece trt radyo 3'e ayarlı. evin her gittiğim yerinde oranın radyosunu açıyom. (evet ev biraz büyük 270m2 tripleks)

lounge fm dinlerim, iyidir