roman okumanın faydaları

ifade edebilmek. ciddi anlamda fark yaratıyor

empati.

yer yer harekete geçme motivasyonu da sağlaması.

okuma alışkanlığımı kaybettiğim için tadını unuttum özür dilerim kendimden

o farklı karakterleri, farklı ruh hallerini, aklından geçirdiklerini, olaylara verdikleri tepkileri, farklı bakış açılarını, sığ ufuklarını, engin üstün bakışlarını, kimse görmezken yaptıklarıni, en gizli en mahrem düşüncelerini, felsefi görüşlerini, itiraflarıní, suçlarıni, pişmanlıklarini bir kişi yazıyor. ne kadar gerçek olabilir? ama çok severim o başka.

faydalanamadığım faydalardır...
görünen o ki !

kissadan hisse cikarabilmek. hayat benzer dongulerden ibaret.

çok. saymakla bitmez. o gün insanların düşünsel dünyası nasılmış, sosyolojik ve psikolojik genel durum nasılmış, hangi olaylar, hangi savaşlar ne türden duygu değişimlerine sebep olmuş, kadınların davranışları, erkeklerin davranışları nasıl değişmiş, hepsini görürsün.

savaş barış, sefiller gibi büyük kitaplarda olaylara, savaşlara o anda çıkan haberleri okuyan hatta yazan kişiler bizzat şahit olmuş yazarlar görürsün.

austerlitz savaşının, waterloo savaşının en önemli tanımları sefiller romanındadır, öyle ki bu savaşlarla ilgili yazılan tarih kitapları victor hugo ' ya atıf yapmaktan kendilerini alamazlar...

daha çookk şeyler.

keyif.

bi faydası yok.
roman havalarının daha fazla faydası var.

vakit geçer, ömürden gider, kolayca ölünür.

hic okumayan birisine sahip hayatta bir sey kaybetmedim diyebilir. cünkü cahil olmak bunu gerektiriyor.

insanın zihnini, hayal dünyasını büyütür ama sanırım asıl kalbini derinleştirir. çünkü çok okuyan insan belki her şeyi bilmez ama herkesi yargılamadan önce biraz durmayı öğrenir.