sevgilin ya da eşin tarafından aldatılsan affeder misin sorunsalı

affettim. affedilir. bir de onun enik acısını mı yaşayacağım? varsın gitsin yoluna, iyi hatıraları bir anda nasıl sildiğime şahit olur, pişman olursa onu pişman olduğuna da pişman ederim. sevgiler saygılar.

sorunsal olmaması gereken bir olay, asla

lütfen hayatta en çok kendinizi sevin, en çok kendinize saygı duyun ve bunları affetmeyin.

hem bekâr hemde ilişkileri uzun sürmeyen bu bünye zaten aldatılmayı kaldıramaz.

ama yalan yok bi gülme gelir bana.

aldatan bir insanı affederek ikinci bir şans vermenin ona bir kere daha aldatması için fırsat vermek olduğunu düşündüğümden dolayı "hayır" cevabını vereceğim başlıktır.

aldatanı affedersen kendine olan saygını da onurunu da aldatır, ihanet edersin. çünkü bir kere gönülden kopmuş o zincir, aldatırken o kişi kalbinin neresine koymuşta beni aldatmış diye düşünürüm. cevabı ise hiçlik...

neresinden tutsan elinde kalır. anlık kararlar. öyle basit bir soru değil bence. allah düşmanıma yaşatmasınç

hayatta hiçbir şey için büyük konuşmamak gerek. ne zaman asla desen onunla sınanırsın. erkeği kadını fark etmez, kim aldatırsa kendini aldatmış olur.

affettikten sonra yaşanacak iç kuruntuları yerine affetmemek en doğrusu

affedilir affedilir

hayatımda bir tane eyşan oldu bir daha ayni şeyleri yaşatma rabbim

aldatmam dolayısıyla aldatılmayı da kısa, öz ve net: affetmem.

şimdi büyük konuşmayayım ama ben umursamam çok büyük ihtimalle.
hemen aldatılmadan konuşmak kolay demeyin, daha önce aldatıldım da. ama yani affetmeyip napıcam canını mı alacağım adamın. ayrıca ben kimseyi kendimi harabedecek kadar umursamıyorum sanırım.
ne yani aldatmışsa, o ilişki bitmiştir zaten ayrılırsın olur biter. nereme lazım başkasıyla olmak isteyen adam benim. buyursun gitsin olsun, ben kendimden sonuna kadar razıyım bir adam gitti diye benden hiçbir şey eksilmez vallahi.

uzun lafın kısası bu sadakat, bu bağlılık falan hep insanların coşturduğu şişirdiği kavramlar. ne var yani insandır aldatır, ilişki aslında bitmiştir aldatır, tek partnerli bir birliktelik istemediğine karar vermiştir aldatır. onun bedeni, onun arzusu, onun kararı, onun yaşamı. bunun için kin tutmaya, harabolmaya değer mi?

peki bu kadar konuştum, sen aldatılınca ne yaptın diye soracaksınız tabii ki.
ne yapacağım, oturttum karşıma bizim ilişkimizde bir takım sorunlar var, birbirimize tahammülümüzü, saygımızı yitirmeden ayrılalım dedim. düzeltsek şu bu dedi, yok canım ya biz ayrı yollara daha çok yakışacağız dedim sonra iyi dileklerimi iletip kalkıp gittim. aldatmanın lafı bile geçmedi ama o benim ne kadar zeki bir kadın olduğumu bildiği için zaten tahmin etmiştir. ayrıldık hala öyle denk gelirsek konuşuruz aramızda sorunlu hiçbir şey yok.

velhasıl kelam sözlük, kimse için yüreğinize gölge düşürmeden kendi kuvvetinde ve aydınlığında yaşamalı insan bu ömrü.

5 sene öncesine ladar “belki” diyebilridim ama su an kendime o kadar ihanet edeceğimi sanmıyorum.

affetmem vazgeçerim affedilir bir yanı yok çok sevsem de o bana değer vermeyip kandırmayı yalan söylemeyi seçtikten sonra tek taraflı bir sevginin bir önemi de kalmaz. acı çekerekte olsa vazgeçerim.

"büyük lokma ye, büyük konuşma "demişler... amma velakın affetmem bir kere yapan bin kere yapar.. güven bitmiştir ... güvenin olmadığı yerde sevgide olmaz...

affedilmez. alışkanlık yapar.

önce nickime bak sonra affeder miyim, affetmez miyim?
sen düşün.

affetmek ne ya hayatını fenasi kerim.

denersiniz belki çok sevdiğinizden, karşıdakini affedebilirsiniz ama onu affettiğiniz için kendinizi affedemezsiniz, bir yerde de illaki patlak verir. bu tarz şeyler asla unutulmaz, o yüzden içiniz yana yana da olsa bitirmeniz gereklidir.