sevgilin ya da eşin tarafından aldatılsan affeder misin sorunsalı

hayır. bir defa affedilirse yol olur yol.

ben aldatıldım. kabullenmek istemedim, bi beş ay bununla yaşayabilirim sandım, affedebilirim sandım çünkü seviyordum ama olmadı...
ne ben atlatabildim ne de o, bi anda öyle yabancılaştı ki sanki uğruna canını bile vermeyi göze aldığım insan gitmiş yerine simasını bile daha önce görmediğim biri gelmiş gibiydi. keşke böyle olmasaydı demekten ve insan olmanın ilk şartı olan alışmaktan başka şansım yoktu. alıştım.

şayet bu kişiler evliyse artık boşanma davası açamazlar. çünkü affeden tarafın dava hakkı yoktur. ne güzel kanunlarımız var be! resmen diyor ki ahmaklığının cezasını çek.

çok zordur. sevgiyle şüphe arasında insanı yiyip bitirir. sevildiğinden dolayı ihanet eden kişiyi affetmek acaba tekrar bana ihanet eder mi diye içinize bir şüphe düşürür.
%90 tekrar aldatılırsınız geri kalan %10 ise farklı sebeplerden dolayı aldatmış ama gerçekten hatasını anlayıp bir daha tekrarlamayan insanlara ayırdım. %10 luk kısmı aramayın abicim/ablacım. aldatan bir daha aldatır. senden bir kere ilgisi kaymışsa mabadına botoks yapsan nafile.
yüreğe taş basıp gitmek gerek..

aldatmayı affetmek demek ilişkiye devam etmek demek değildir bence. aldatan birini affedip yine de kendi yolumuza devam edebiliriz. etmeliyiz.
insan yoluna devam edip affetmediğinde de içini yiyip bitirir o aldatılmışlık. hiçbir şekilde onun yarattığı güvensizlik peşinizi bırakmaz.
affetmek gerçekten en büyük erdemmiş. ben affedemedim. keşke affetsem de gitse bu içimdeki.

doğru olandır. pek klasik olacak ama, affetmek bir insana verilebilecek en büyük cezadır. çünkü yine aldatırsa kendi kalitesini belli eder, aldatmazsa da, hatasından bir ders çıkarmış, pişman olmuş demektir.

valla zayıf bir hafıza ister yoksa hatırladıkça ömründen yer insan. bu kısa ömürde yapılması mantıklı bir eylem değildir.

affetmek, ağır bir yükten kurtulmaktır aslında. iyi düşünüp doğru karar verilerek, hayata devam etmek gerekir.
insanların tahammül sınırı aynı olmadığından, her zaman şüphe ile yaşamak ruhu yorar ve yaşamı etkiler. kimse kimseye mecbur değildir.
aldatarak, hayatına heyecan arayanlar bi zahmet öte durup, kimsenin ahını almadan istediğini yapsınlar.

aldatan kişiyi hayatınızdan çıkardıktan sonra, zamanla gelen unutma hissi ile yapıyorsanız o kişiyi tamamen unuttuğunuz ve artık önünüze bakabildiğinizin göstergesi olabilecek davranış.

af etmek allah'a mahsustur, af ettim deyip hem kendine hem eşine hayatı cehennem etmek, o acıyı her gün hatırlamak akıl kârı değildir.
çekip gideceksin ve unut gitsin, ancak unutursan acı biraz diner.

tanrım kötü kullarını sen affetsen ben affetmem.

hayatta affetmem affedeni de tuhaf karşılarım gerek yüzüne karşı gerekse arkasından edeceğim küfür ve bedduaların haddi hesabı olmaz

dürüst konuşmak gerekirse , normalde affedilmemesi gerekir çünkü bir bağ’a verebilecek en büyük zararın aldatma olduğunu düşünüyorum.

tek bir hareket bir sürü şeyi barındırır çünkü.

aldatma = yalan söyleme = güven zedeleme = özgüven tahribi = duygusal yıkım


göründüğü üzere tek hatalı bir davranış olarak telaffuz edilse de , altında bir sürü diğer olumsuz şeyleride içerdiğini açıkca fark edebilirsiniz.

her yerden böylesine ciddi darbe almış bir iletişimin toparlanması bence yaralayıcı ve zor’dur.

karşınızdakine ikinci sansı versenizde, paranoyak bir birey şeklinde hayatınıza devam edersiniz. sürekli eylemin tekrar etme korkusu sizi tetikte tutacağı için, karşınızdaki kişi bunu tekrarlamıyor olsa dahi , güvenemezsiniz.bu eninde sonunda yine sizi bir bitişe götürür farklı nedendende olsa.


diğer yandan ; duydugunuz aşkında büyüklüğü önemlidir tabi.bazen bu portreyi göze alarak denemek ve toplamak istersiniz.bunu kabul eden insanlarada saygım vardır çünkü bazı duygular gerçekten çok büyülü ve çok yüksek olabiliyor.


kısacası her ilişkinin süreci kendisine özgüdür.

affetmek ve affetmemek kişisel tercih durumudur. :)

tabiki affetmem, böyle bir soru sorulması bile gereksiz ve saçma bana göre.

bu sorunun aklınıza gelmesi bile küçülmeniz için yeterli bir sebep.

kendime yapılmasını istemediğim bir şeyi başkasına yapmam bundan sebep affetmem tabi ki ulan.

çok uzun zaman önce duyduğum, kime ait olduğunu hatırlayamadığım bir söz vardı. "beni bir kere kandırırsan bu senin suçun olur. ancak beni iki kere kandırırsan bu benim hatamdır." der. söyleyeceklerim bu kadar.

affetmem demeyi çok isterdim, tabi affetmediğim durumlarda oldu. fakat hak ettiğine inanıyorsam ve pişmanlık duygusunu görüyorsam son bir şans veririm. çünkü sevgi, aşk, evlilik adına ne derseniz deyin bir anda silebilecek kadar kolay değildir benim için. ben aldatılmaktan sadece duygusal ve tensel açıdan bahsetmiyorum, kandırılmak da aldatılmaktır, size dürüst olunmaması da. bu açıdan ele almak lazım. sonuçta bekara kadın boşamak kolay, sıkıysa evliyken ya da gözünüz aşktan körken bırakıp gidin gidebiliyorsanız.

"attığın kazık bana yeterli gelmedi, gel bir daha at." demenin eyleme dökülmüş versiyonudur.

(bkz: mazoşizm)

insanın kendisine olan saygısızlığı.