sevgilisinin giyimine karışan erkek

dar fikirlerini kendine sakla çünkü bir kadın ne giyip giymeyeceğini bilecek durumda ve eğer bilmeyecek olursa da soracağı son insan dahi değilsin

kıyafetine karışılınca kıskanıldığını sanan kızlar siz kafayı yemişsiniz.
bir erkek size neyi giymenizi istemiyorsa dışarıda en çok onlara bakıyordur. bu hoş bir davranış değil. önceden nasıl giyiniyorsanız bir birliktelik halindeykende devam edilir. ayrılınca ne yapıcaksınız geri yine aynılarını giymeyecek misiniz ?
ne bu böyle aç kapan aç kapan sanruf musunuz siz?

erkeğin de kadının da birbirlerinin hayatına müdahil olmaları kadar doğal bir şey yoktur fakat dozu aşıldığında buna kıskançlık değil hastalık denir

(bkz: beni tanıdılar siz kaçın)

giysisine karışana kadar derdine, üzüntüsüne, sevincine karışın. karışın ki bir bütün olun.
bütün olduktan sonra zaten zevkleriniz de renkleriniz de bir olacaktır.

önce empati, sonra ruhu besleme gelir.

doğru bulamadığım bir davranış daha

anadolu sığırıdır.

sevgilisinin giyimini eleştiren erkek değildir. karışan erkektir. sevgilisine baskı yoluyla müdahele eden insandır.

kıskançlık kültürel bir hastalıktır. cinsel ve cinsiyetçi namus inancına, anlayışına sahip insanlar dindar, geri kafalı ve cahildir. bilimin tespit, araştırma ve buluşlarına itibarları yoktur. *

neden bu kadar kapalı giyiniyorsun az açılsana diyen kaba erkektir.

sevgilisinin de ona karısma hakkı doguran erkektir. etek falan giy derse erkek gibi sevgilisini dinlemeli.

normalde karışmamalı bir erkek lakin bazı kızlar esenyurtta alaçatı gibi giyinmek isteyebiliyor. erkek ortamda kavga etmek zorunda kalabileceği için karışmak zorunda kalıyor. bu durumlarda hak veriyorum her şeyin yeri var. binlerce mülteci olan bir semtte izmir çeşme alaçatı gibi şort mini giymek olmuyor kızçeler.

ılık değildir.

başlarda 'cicim ben karışmam öyle yhaa ' dediğim kim varsa, azıttıkça azıtır zamanla. bazıları utanmasa donla çıkacak sokağa arkadaşlar. öyle olmaz o.

baktım olmayacak. lafla sözle olmuyor. radikal bir önlem aradım ve buldum.

bu işler için evime büyük bir soba yaptırdım. krematoryum ülke sınırları içinde infiale sebep olacağından köylü bir yöntemi tercih etmek zorunda kalmak benim hatam sayılmaz.

frapanlığa tahammülüm yoktu. makasla parça pinçik ettiğim mini etekler, askılılar derken içine boca edip, ateşi yakıyorum.

küllerinden yeniden doğan aşkito gibisi yok çocuklar.

crop dedikleri şeyin yanıp bitmesi 2 saniye. hemen bitiyor. kötü o. eğlencesi kalmıyor.

giyinseler karisacaz da guyinmiyorlar. giyindiklerini saniyorlar.
onceden dekolte kulturu vardi. simdi aleni ciplak geziyorlar. ıc camasirlari ile geziyorlar.

karışmak yerine partner seçimini dünya görüşüne uygun yapması gereken erkektir. partnerinin daha kapalı giyinmesini istiyorsa eğer çevresindeki açık giyinen kadınlarla bir ilişki düşünmemesi gerekir. tam tersi de geçerli. daha avrupai tarzda görünen bir partnerle olmak isteyen erkek de muhafazakar görünümlü hanımefendilerle bir ilişki düşünmemelidir. ha eğer böyle bir ilişki başladıysa o noktada erkeğe düşen söz hakkı 0.

sözlüğe acilen eksi butonu gelmeli.

ben asla karışmam. çünkü bilir o.
beni de yormaz zaten.

ilkeldir.
aynı şeyi kadın da yapsa aynı sıfatı hakeder.

sevgilinizi o giyimle seçtiniz, giyimini beğenmiyorsanız seçmeyecektiniz. yok ben dış kapının dış mandalıyken benim gözüm gönlüm açılıyordu, iyiydi hoştu ama şimdi diğer erkeklerin gözünün gönlünün açılmasını kaldıramıyorum derseniz de hiç bunu sineye çekmenize gerek yok, ayrılın gitsin. siz sağ ben selamet.

kadınlar araba direksiyonu değil. istediği yerde istediğini giyer. siz ancak içinizden yorum yaparsınız. o giyim tarzı size uymuyorsa da o kadın ile ilişkinizi belirli bir yerde tutar, ilerisine gitmezsiniz.

her guzellik bir arada olmuyor.
benim ilk sevgilim her seye karisir, hosuna gitmeyen her seyi yasaklardi.
ama namusumsun, melegimsin, evlenecegim kadinsin der, alnimdan operdi.

her kulturun kendi ogrenmislikleri var.