sözlük yazarlarının başına gelen garip olaylar

geçen hafta bugün izmir’den yola çıktım, biraz da arabayı deniyorum, bu modeli ilk defa elime aldım ama zaten çok çok yakın bir kasa kullanıyordum diye rahatım. izmir’deyken arabanın yağını, tuzunu değiştirdi servis.. ben de hazır yeni bakımlı diye çataltepe geçidi’nde yokuş yukarı bastıkça basıyorum. arabada bir cırrrrr, fla fla pla sesi gelmeye başladı.. eyvahlar olsun, ya lastik patladı ya turbo arızası.

mercedes’lerde dubleks lastik var, en azından ağır modellerde.. yani lastiği onarmıyorsunuz. lastik ikiye yarılmamışsa patlayan lastik sürüşü engellemiyor, 40-50 km gidip lastiği komple değiştiriyorsunuz. yani ihtimal de veremedim, niye patlar ki bu, diyorum, çekişte de bir şey yok.. indim arabadan, lastikler sağlam. geriye kaldı turbo arızası.

artık yaradan’a sığınıp 60’ı geçmeden gitmeye başladım, yine o sürtme ve fla fla fla sesi. yine durdum, araba çok alçak olduğu için yere eğilip altına baktım, gözü kör olmayası servis, karter kapak vidalarını iyi sıkmamış, yere sürtüyormuş.

uşak girişine yakın bir lastikçi buldum, oğlan iki vida söktü, kapağı bagaja attım, sonra başladım arabayı ufak ufak denemeye.. baktım bizimki uçuyor, iç rahatlığıyla ankara’ya geldim.

bugün çok güzel geçti. aşırı garip gerçekten benim için.

hayatımdaki 3 gün yok taksimde imrozdan 3 kişi çıktık cuma akşamıydı 2 kasa bira alıp arabaya koyduk en son bursaya iskender yemeye gidiyorduk bir arkadaşı afyon da ailesine teslim etmişim bir arkadaşı adana da otelde bırakmışım ben mersinde uyandım.

cuma -pazar arası bende yok. arkadaşlarımda yok biri kısmen hatırlıyor.

geçen hafta yolun kenarında uslu uslu sigaramı içerken yavşağın biri kafama vurup kaçtı. ense köküme öyle böyle vurmadı. baya güçlü vurdu. bir ufak sendeledim ama yıkılmadım. kolay mı lan anadolu çomarı clark babayı yıkmak heee.

ne olduğunu bile anlamadım. arkasından bütün millet yokuş aşağı koşmasını izledik. inanılmaz komik koşuyordu. büyük bir ihtimalle meczup biriydi.

ayrıca teyzelerin ve amcaların aaaa ve oooo tepkileri insanı delirtir. eğlence arıyorlar kendilerine.

bugün dışarıdan eve gelirken apartmanın girişinde karşı apartmandaki komşumuzun oğlu ve yavru köpeği oyun oynuyordu onları seveyim dedim, minnoş köpeciğin yanına eğildim sevdim, tam ayağa kalktım eve giricem bitişikteki apartmanın balkonundan bir parça ayaklarımın dibine düştü aynı anda. çığlık çığlığa herkes tabi. iki adım ötede duruyor olsam kafama inecekti taş, sıyırdı resmen.
sonrası tabi konu komşu herkes toplandı falan balkon çökecek bilmem ne ortalık birbirine girdi. karşı komşumun dediği kulaklarımda yankılanıyor hâlâ "ablacım allah korudu seni."
bugün de ölmedik çok şükür:)