starbucks

sevdiğim kahvecilerin başında gelir. zincir markaların en önemli özelliği standardizasyondur hani her şubede aynı lezzeti yakalayabilmek. zincir kahveciler de bunu yapmak için genelde kahveyi fazla kavururlar. ben o kavruk kahve tadını çok seviyorum. hafif yanık tadını ve tütsülü etleri de çok severim.

biraz biraz fazla amerikanski propagandaski kokusu aldığım işletme. merak ettiği şeyleri bir geek edası ile kurcuklayan biri olarak ciddi ciddi oturdum içtim bunların kahvelerini, mekan konsepti, tasarım vs açısından da irdeledim. vardığım sonuç kocaman bir kapitalizm. kahvelerine gelecek olursak; ben o kadar kahve gurusu değilim. yani değilim derken öyle dem süresi cart curt şeylere takık değilim. ama şahsımın bunca senedir nail olduğu kahve tecrübesine dayanarak tam manası ile ortalama seviyede kahve ürettiklerini söyleyebilirim. ne çok güzel. ne çok kötü. tam orta.

logo tasarım ve tercihlerine ise tek kelimeyle şapka kaldırıyorum. muazzam derecede... o yeşili mavi ya da kırmızı yap. hayatta dönüp bir daha bakmassın. rgb veya cmyk tercihleri açısından tebrik ediyorum.

haa en büyük antipati ise şu; bu arkadaşların dandirik matara, mug vb. ürünleri normalin çok çok üzerinde pahalı. ama zaten, dolar kuru ile gelen ne pahalı değil ? aaa buldum ! kurukahveci mehmed efendi dlskfrjghdlkfh

bu arada kurukahveci mehmed efendi ülke sınırlarında içebileceğiniz en güzel türk kahvesini üretir. aksini iddia eden de yallah arabistana yallah atina'ya... gerçi atina'ya ben de dahil kimse itiraz etmez dflkjhndkh için lan işte mis gibi kahve yapıyor adamlar...

(bkz: keriz silkeleyen mekanlar listesi)

saçma sapan bir müessese, bazıları da sırf arkadaş çevresine instagram'da caka satmak için sırf hikaye paylaşımı amacıyla gider, insanın tek övünç kaynağı enayilik olunca, müşterisine de keriz demek pek abesle iştigal olmasa gerek, aynı müşteriler dışarıda bir çaya 5 tl verince kavga ediyorken, kıçı kirik bir kahveye 50tl vermeyi modernlik olarak görüyor.

starbucks, 1971 yılında seattle pike place market’ta küçük bir mağaza olarak hayatına başladı. her şey kaliteli ve lezzetli kahveleri seattle’a getirmek isteyen üç üniversite arkadaşı (zev siegl, jerry baldwin ve gordon bowker) tarafından başlatıldı. amerikalıların içmeye alıştıkları düşük kalitede tenekede kahveden sıkılıp seattle’a en iyisini getirmek istediler.

kurucular, isim arayışı esnasında “starbucks" ismini buldular. bu ismin ilhamı açık denizi romantizmi ve eski kahve tüccarlarının denizcilik geçmişini çağrıştıran moby dick romanından gelir. siren logosu, denizde limandan limana taşınan kahveyi sembolize eder. efsanelere göre, siren’in karşı konulamaz sesi denizcileri kendine çekerdi.

pike place market’ın (seaatle'da bir bölgeye verilen isim) ekmek fırınları, özel mağazaları ve taze çiçekleri arasında açılan ilk starbucks taze kavrulmuş kahve, çay ve baharatlar satıyordu. bütün bir duvar bütün kahve çekirdeklerine ayrılmıştı ve 30 farklı kahve
satılıyordu. starbucks o zamanlarda kahve demlemiyor veya satmıyordu ama misafirleri daha uzun süre kalıp kahve hikayeleri dinlemeye teşvik için porselen fincanlarda kahve ikram ediliyordu. kahve çekirdekleri mahsul olarak satılıyordu. misafirler elle kepçelenen, tartılan, paketlenen ve satılan taze kavrulmuş çekirdekleri satın alıp evde keyfini çıkarıyordu.

1982 yılında, howard schultz pazarlama müdürü olarak starbucks’a katıldı bir italya seyahati esnasında italyan kafe geleneğini abd’ye taşıma vizyonu geliştirdi. burası bir muhabbet alanı ve bir nevi topluluk, iş ile ev arasında bir “üçüncü yer” olacaktı. howard’ın starbucks kurucularını bu konsepti denemeye ikna etmesi bir yılını aldı ama nihayetinde tam bir italyan stili espresso barı açması için 300 fit kare alan tahsis edildi. mağaza nisan 1984’te açıldı ve amerika ilk latte ile tanıştı.

evde neskafeyle yaptığınız çikolata soslu karışımlarla yeni çekilmiş espressoyla hazırlananların aynı olamayacağını biliyorsunuz değil mi? kahve konusunda kafası karışık yazarlar gördüğüm başlıktır.
başka yerde aldığın kahveden çok daha ucuza kahveni alıp 8 saat oturabileceğin bir yerdir bu kadar.ülkemizde tutma sebebi budur. yurtdışında tutma sebebi ise bizden artı olarak evde demlediği kahveyle fiyat olarak çok da fark etmemesidir. o yüzden uğraşmak yerine işe giderken kahvesini kahveciden alır geçer.
amaç ekonomik durumunla hava atmaksa zaten git semtindeki “seyir cafe”den falan bildir ne içtiğini zira daha pahalı ve küçük posiyonludur.

ilk harman kahvesi 1971 yılında piyasaya çıkan "house blend" kahvesidir.

son zamlarıyla bir parça üzen, kahve içmek için tercih ettiğim, yaz günü lime'a bayıldığım kahve firması.

çoğunluktan olan ve birbirine benzeyen sosyal insanların toplandıkları kahveci zinciri.

oraya gidip masaya araba anahtarı sigara çakmak bıraktığında ya da sadece gittiğinde statü kazandığını düşünen insanların gittiği mekan.(söz meclisten dışarı)

umumi tuvalet

ava çıkan ayının ini

an itibariyle oturduğum, kimsenin karışmadığı ve yalnızlığımla baş başa kaldığım dünya çapında işletme.

en sevdiğim starbucks ürünü ektedir.

favorim white chocolate mocha diğerlerini hiç yapamiyolar k bakmasın kimse .sevdiğim latte yi bile icemedim .

sıcak buhar ile köpürtülüp ısıtılan süt içine 2 shot espresso ve de ilgili sosu döküp veren dükkan. dökülen sosa göre ürünün adı değişiyor.

türk kahvesi için bundan daha sağlıklıdır.

sadece bir kahveye 15 lira verildiğini düşündüren mekandır. aslında o 15 lira mekanda saatlerce oturmaya ödenen paradır ve 2-3 saat keyifli zaman için 2 dolar çok da para değildir. eğer kahve alıp çıkacaksanız , bir kahveye 15 lira vermeyiniz.

memlekette hiç gitmeyi sevmediğim halde bir gün yurtdışında bir şehrin ürkütücü arka sokaklarında gece kaybolup, yorulup nerdeyse ağlamak üzereyken karşıma çıktığında kendimi içeri atıp rahat bir nefes aldığım kafe. telefonumu derhal bir prize takıp şarj etmek, dışarı bakan barına oturup sıcak kahvemi yudumlamak ve kendimi güvende hissetmek paha biçilemezdi.

shaya bebeğim bugün profilimi 4 kez görüntülemişsin beni al işe nolur bir baristalık deneyimi edinmediğim kaldı...