şüphecilik

(bkz: kinizm)
kinizm olarak geçer ama...
kinizmin şüphesi medeni değerlere yöneliktir, yani şüpheciliğe direkt karamsar bir anlam yüklenir.

türkiye'deki yansıması sen bağa yan mı baktın şeklinde vuku bulur.

ilişkide kanser gibidir, yavaş yavaş acı içinde son bulur ilişkiniz.

ortaklığı bitirme noktasına getirten sebeptir.

ilişkiyi bitirme cesaretinde olmayıp bu duyguya sahip olanların iki tarafın hayatını da zindana çevirdiği histir.

bazen işe yarasa bile çoğu zaman ızdırap verir. ama yine de sormak veya sorgulamak iyidir diyorum ben.

paranoyaklık seviyesine getirilmezse yararlı bir düşünce biçimidir.

"her şeyi daima kanıtlarla destekleme" huyu ile birleştirilmesi gereklidir.

şüphe tek gerçektir.

aklıma takılan bir şey var. bir durum mu denir bir kişilik yapısı mı denir bilmiyorum. şüpheci bir insan diye kestirip atıyorum.
herkesin her şeyler için vardır nedeni veya nedenleri. elbet bu insanın da vardır-duyunca makul gelse de gelmese de muhakkak vardır.
bu insanın hayatına dair duyduğu şüpheler ve sanrıya varan hallerin de kaynakları vardır elbet. yine de ortamın fotisini istemek, gerçekten doğruyu mu söylüyor diye birisini irdelemek veya insan ağzından çıkan gerçeğin peşine düşmek aslında kendiyle çelişiyor gibi geliyor bana.
ey şüpheci insan;
senin şüphen konuşmaya mahal vermemelidir. sen bilirsin ki yalan söylemek isteyen de bunu halledebilir, gerçeği yakalamanı isteyen de bunu sağlayabilir. ne kendine zehir etmelisin hayatı ne de bir başkasına harcamalısın enerjini.
ben demiyorum ki herkes uyusun, iyi geceler. demek istiyorum ki:
eğer senin yerinde olsaydım
if i were you
eğer senin ayakkabılarını giyiyor olsaydım,
bir ispat beklemez ya tiz kellesini vururdum ya da toz olurdu şüphelerim beni dağıtmadan önce.
işte bu hali hem tutarsızlık olarak görüyor hem de bir takıntı olarak algılıyorum. şüpheci insan en çok kendi şüphelerine inanır ve ispatı da içinden yaratır. şüpheci olduğunu söyleyerek talepte bulunanlarsa takıntılıdır.

herkes az ötede şüphe etsin. kimseyle uğraşacak enerjimiz kalmamıştır. yaşlandık.

güzel gidebilecek olan şeylerin taaaa en ortasına çomak sokacak lanet bir durum ve maalesef benim bozuk kafamda fazlasıyla mevcut.

kimi zaman gereklidir fakat ölçüyü bilmek lazım...
insanın neye şüphe ettiğiyle, neyden şüphe etmediği arasında kalın bir çizgi olmalıdır. aksi taktirde ruhen felakete uğrar, mahvolursunuz.
çok fazla düşünmek iyi değildir, fazla düşünen fazla bilgi sahibi olamaz.
eylemsellik, düşünselliğin daima üstündedir.

nine ve atasporum. olmasa olmazdık.

not: ayça şen nin dediği gibi paronayalarımla barışıyorum. bende ki şüphe paronoya düzeyinde.

gereklidir. şüphe insan aklının biley taşıdır. şüphe duyarsan merak edersin merak edersen öğrenirsin. acaba sorusu her şeyin başıdır.

şüphecilik : paranoyak değildir karıştırmayalım ya da karıştırın bana ne

gerçeğe ve doğruya ulaşmak için şartttır.

ben septik bir insanım melis. emme anti septik.

şüphe duyduğun şeyi kanitlayamıyorsan ugrasmazsin sen eminsindir ama başkasını emin etmek icin somut deliller ister .