tam da şu an yazarların hissettiği şey

çocuksu bi mutluluk.ve buruk bi hüzün iki duygu bir arada olurmu oluyor.mutluluk sebebi kar evet kar .ilk defa görmüyorum hatta geçen sene 8 saat yolda kalma sebebiyle eziyet olmuş sonrasında 2 gün evden çıkamamıştım yine de hep sevdim garip bi şekilde çocuk gibi hissediyorum. hüzne gelince bu seneye kadar benimle beraber yaşayan köpeğimle beraber kara ilk adımları biz atardık önde onun arkada benim ayak izlerim onun sevinci oyunları daha sabahın karanlığında o kadar iyi gelirdikibu sefer onun olmayışı biraz huzunlendirdi ve tek başıma çıkmak istemedim servis saatini bekledim çıkmak için .

boşluk... hayatımın ne tarafa evrileceğini bilmiyorum. nefret ediyorum belirsizlikten.

son zamanlarda ülkede artan ahlaksızlık ve allahsızlık üzerine tiksinti ve öfke.

hastayım ve hiçbir şey hissetmiyorum, oramın buramın ağrısı dışında. yatıp yatıp uyuyorum her fırsatta.

sivrisinek sırtımdan soktu

oraya dokunamıyor olmak berbat bir şey

şerefsiz iblis dölü sivribok

çay yaptım içiyorum, günün bu saatlerini çayla karşılamak gibidir yok.

hissizm akımına mensubum.

kafamı dağlara taşlara vurmak istiyorum migren yüzünden.

anksiyete. tetiklendi gene.

yoegunum sözlük beni bekleme kaptan.

hayatımda istediğim gibi giden tek bir şey yok. hayatımda iyiye gideceğini hissettiğim tek bir şey yok. çevremdeki insanlar muhtemelen 'bak eastern serenade gibi de olabilirdin' diye birbirlerine moral veriyorlardır.

tam da şu an çok mutsuzum..

anlatması zor.. bir yerden anlatınca sanki bir şey eksik kalacak da gidene de kalana da haksızlık olacakmış gibi geliyor.. ama tam da şu an mutsuzum işte.. anlamıyorum.. anlamaya çalışmak istemiyorum.. belki de öfkeliyim.. tamam bir tur karşılaştık söyleyeceklerimi söyledim de sanki bir tur daha istiyor bünyem.. şöyle neden neden neden neden diye bir bağırsam suratına mesela..

kendimden nefret bile ediyor olabilirim şu an..

11 sene arkadaşlar...11 sene yok şimdi sanki hayatımda.. kocaman bir boşluk.. çok zor..