tanrının varlığı problemi

unlu düşünür eski ulaştırma ve haberleşme bakanı binali yıldırım'in da dediği gibi fazla kafa yorarsan sıyırırsın.

olmayanı tartışamayız

fiziksel bir evrende metafiziksel bir varlığın varlığı ya da yokluğu ispat edilemez. tanrının insanlardan beklentisi de bilinmek değil inanılmak. zira ibrahimi dinlerde tanrı insanlara "ey bilenler" değil "ey inananlar" ya da "ey iman edenler" diye seslenir.

bi ölelimde bakarız..

21. yy'da düz dünyaya ya da evrimin bir komplo olduğuna inananlar olduğunu düşünürsek binlerce yıl önce birilerinin tanrılar, melekler, şeytanlar ve cinler icat etmesi ve buna sistematik bir şekilde inanılıyor olması çok da şaşırtıcı değil. hepsi evrimsel psikolojinin bir yan ürünü.

şimdi efendim tanrı, cevabını merak ettiğim en önemli sorularımın öznesidir. bu olaya uçaklar havada ipsiz nasıl duruyor mantığı ile yaklaşanları ciddiye alamıyorum. bu sebepten sakallısını, cüppelisini ya da mercedesle gezip şükür önereni kafamdan sildim.

burada tanrı kaldıramayacağı taşı yaratır mı gibi soruları soran ciddiyetsiz karşı görüşlüleri de kafamdan sildim.

geçmişte açıklanamadığından ilahi güçlere yorulan şeyler bilim ile bir bir açıklanmıştır. şimdikiler de ilerde açıklanmaya devam edecektir. çünkü evrende fiziksel kurallar vardır. içindeki herşey de bu kurallara tabidir. nedir? tanrı bu evrenin dışındadır. içinde aranmaz.

tanrı problemi mi ? o problem asla çözülemeyecek. net olarak bilinemeyecek.
akıl yürütüp yok veya var diyeceksin. ya da bana ne diyip geçeceksin.

tanrı benim için bir şeyler yok iken olması için ilk hareketi verip evrene bu potansiyeli işleyendir. olmamızı dileyendir. kitabı da bir insan yazmış gibi durmuyor.

21. yy'da hala tanrının varlığının inanca bağlı olduğunu idrak edemeyenler olduğunu düşünürsek binlerce yıllık bilimsel gelişimin bununla ilgili olmadığını hâlâ anlamamak şaşırtıcı değil. evrim ağacının bilim insanları ateist mi videosunu izleyebilirsiniz sanki inanmak bilime ters gibi algı yapmaya çalışanlara itibar etmeyin.

problem değil huzur veren durum.
ben size yeterim diyen, kimseden korkmayın diyen, sadece beni otorite görün diyen, sadece veren, karşılığında kolay bedensel ibadetler ve iyi insan olmamızı isteyen yaratıcının var olmadığı düşüncesi, asıl problem olan. ben o kadar yalnızlıkla baş edemem.

varsa da bahsettiği tüm kudretine rağmen çok utangac tabiiata sahip olduğu muhtemel sav kişisi. araya adam koymadan bizlerle konuşmuyor.
yazdığı kitaplarda da "ben şöyle güçlüyüm, böyle zalimim, şöyle merhametliyim" demediği bir yer bile yok.
yaptığını söylediği şeylere biz kalkışsak duman ederler. bu sav kişisine tapıyorlar bir de yahuu!!!
tanrı varsa modern tıpta tedavisi de vardır. okuyorsa benimle iletişime geçsin bakarız çaresine. peygamberlik falan şeyyetmesin ama orama burama uğraşamam. 70-80 huri? bakire olmamaları koşuluyla olabilir. bakireler sıkıcıdır. ulan kalan ömrümde mutlu bir aşk hayatına da razıyım aslında. hayır ssk lı bir iş bulmama yardım etsin yetere kadar düşmeyeceğim. sonsuz mutlu aşka tanrı kadir olsaydı kendine yaratırdı gerçi. biz de 3 bin yıldır bıdı bıdısından kurtulurduk.

tanrı yı varsa bir şekilde tedavi ederiz de. tedaviye muhtaçlığı gönderdiği iddiiea olunan kitapların her satırında belli olan sav kişisine tapanları nasıl ne yapacağız? onu bilememekteyim.

problem olarak adlandırınca sanki biraz garip oluyor. ''ya kardeşim kural tanımaksızın her şeyi yapacam da işte tanrı problem çıkarabilir öldükten sonra'' düşüncesi gibi bir şey anlaşılıyor. var olması ya da haşa olmamasının, dünya hayatından başka bir hayat olmadığını düşünen bir kişi için problem teşkil edeceğini zannetmiyorum. ''ben inanmıyorum yeaaaa, öyle şey mi olur, hadi ispatlayın'' deyip lokal şöhret kasmaktan başka bir amaç taşımıyor böyle tartışmalar. islam dinine inanan birisi için inancı gereği tebliğ farzdır. islamla alakalı telkinleri duymak istemiyorsan ''arkadaşım ben inanmıyorum ve dinlemek de istemiyorum. inancına saygım var ama lütfen sen de bana saygı duy ve rahat bırak'' diyebilirsin. dünya senesiyle 14783 yıl bu işlerle uğraşmışımdır ve hiçbir ateistin sorduğu soruya aldığı cevapla tatmin olup iman ettiğini görmedim. hep böyle oldu çünkü iman bir akıl meselesi değildir. iş bu sebeple bu tartışmalar da yersizdir ve bilgi edinme değil sidik yarıştırma maksatlıdır.

acaba şu an napıyor diye merak etmemek elde değil.

insanoğlu yaratılış gereği kırılgan ölüme mahkum ve ezik bir varlık olduğundan bu tarz bir probleme sahip olamaz.

herkesin bir tanrısı oluyor.inandığı şey tanrı olarak adlandirmasa da yine sonsuz bir olguya inandırmaya çalışıyor. ateist diyor ben bilime inanıyorum kardeşim bilim bana açıklıyor diyor ötekisi diyor sevgiye falan ben de inanıyorum diyor. japonya ya bakıyorsun bir kısmı çüke penise inanıyor burdan çıktık yaratıcı bu, kafası muhtemelen. ülkenin belli bölgesinde erekte olmuş cukler kutsal zamanlarda omuzlara alıyorlar falan.
bir tanesi de diyor ben azme kendime inanıyorum. kendisini tanrı sanıyor mesela. yani her şeyin üstesinden gelebileceği düşüncesi içerisinde.

lakin insan evladının varlığı ve sonrası öyle açık bir mevzu ki, hiç kimse gerçek manada mesela hiçligi kabul edemiyor. yani tanrı olmaması demek gördüğümüz her şeyin o zaman sebepsiz yere oluşması demektir. ee inandığın diğer tanrıların böyle bir yetisi yok o zaman benim aklıma şu soru geliyor nasil amk. madem o zaman tanrı yok o zaman nasıl her şey birbiriyle bağlı. kâinattaki hangi bir şey sebepsiz yere oluşup sonra hiçliğe gidiyor? esasen hiç bir şey. her şey bir zincirin ve bir şeye hizmetin parçası büyük bir çarkın diğerlerine hizmet eden bir dişlisi. peki neden öncesi ve sonrası planlanan bu sonsuz serginin devamı olmasın. yani after life yani ahiret vs.

ben meczup olmayan zeka seviyesi düşünmeye elverişli veya herhangi zihinsel bir sıkıntısı olmayan sağlıklı bir bireyin içinde yaşadığı dünya onun içinde bulunduğu kainatta ki motorik ve kendi kendine işleyen gibi görünen şeylerin ve seylerdeki hadiselerin herhangi yüce bir güç tarafından tek başına sebepsiz yere olduğunu düşündüğüne inanamam açıkçası.
o yüce güce herkes bir ad buluyor bir kısmı buna bilimsel açıklamalar ile bir yere kadar getiriyor ötekisi sevgi kardeşim diyor. burdan sonra ki kısım da ise ayrılmalar başlıyor.

lakin genelde allahsız olduğunu söyleyen bireylere takılmayın yaşadığı bazı şeylerden kendince tanrıdan intikam almaya çalışarak onu yok sayıyor. mesela yukarıdaki alay eder tarzda yazılar yazmış. şimdi böylesini çok ciddiye almazsın çünkü bu adamın derdinin probleminin bir yaratıcının varlığı olup olmadığını esas amacının kişisel çatışmalar da olduğu bariz belli. böyle insanlar genelde hayatta ya bir adaletsizlik görür mesela ya çevre baskısı ile zorla dindar oldurulmaya çalışılır sonrasında system hatası verip işi meczupluga dönüştürür. konuştukları sözler yapıcı veya akla yatkın değil tahrip edici ve saldırgan kendince zeki olduğunu düşündüğü alaycı betimlemeler oluyor.

bu yüzden bu meseleleri biraz daha gerçek manada bir şeyleri sorgulayp hayatını o çerçevede ilerletmek isteyen insanlarla tartışınız.

tanrı, yani allah hep vardı. sonradan oluşmamıştır, yaratılmamıştır. sonradan yaratılıp bir başlangıca sahip olanlar biziz. bu yüzden bizim yaratıcımız olmak durumunda çünkü başlangıcımız var. buna karşılık zamansız ve mekansız allah'ın başlangıcı olmadığından, yani ezeli olduğundan dolayı o hep vardı.

zamanı ve mekanı bizler için yaratmıştır:

emre1974tr.blogspot.com/201...

" ben görmediğim allah' a inanmam! " buyurmuştur hz ali.

insan, allah ın varlığını nedensellik (deney/ tecrübe) ile açıklamaya çalışır. ancak allah ın varlığı nedensellik ile değil, delil ile açıklanır.

bu durum iki soruyu meydana getirir;

1) var olma kavramı, deney ve tecrübeden önce mi gelir?

2) var olma kavramını deney ve tecrübe mi oluşturmuştur?

eğer deney ve tecrübe , var olmayı meydana getirmiş ise; yokluğun da, deney ve tecrübe ile açıklanması gerekir. olmayan bir olgu deneylenemez, tecrübe edilemez. çünkü; deneyimlemenin olması için eşyanın varlığı gereklidir. bu durum fiziğin temelidir.

fiziki olgular üzerinden, fiziki reaksiyonlar almak normal bir beklentidir. ancak; fiziki olgular üzerinden, metafiziki bir olguyu tanımlamaya çalışmak, somut bir gerçeklik ortaya koymak mümkün görünmüyor.

metafiziki bir olguyu, fiziki yöntemlerle bulduğumuz zaman keşif meydana gelir. eğer allah'ı, fiziki yöntemler ile keşfedebilseydik; ibrahimi dinlerde vurgulanan imtihan boşa çıkardı. yani ibrahimi dinlerin vurguladığı yaradana görmeden itaat etme ritüeli anlamını yitirirdi.

başka bir durum ise; tapınma fıtrattan mı gelir, yoksa sonradan edinilmiş bir alışkanlık mıdır? yani insanı tapınmaya götüren şey nedir?

fiziki olarak herhangi bir karşılığı* olmayan tapınma ritüellerine en ilkel toplumlarda dahi rastlanmıştır. totemizm ve animizm temelli inançların varlığı, ilkel insanların dahi tapınma ihtiyacı duyduğunun kanıtı niteliğindedir.

insanlık tarihinin temeli, tapınma ritüelleri üzerinden şekillenmiş iken; bir yaratıcının olması, olmamasından daha gerçekçi bir tutumdur.

aslında tanrının veya yaratıcının varlığı bir problem değil, var olma ihtimali olmama ihtimalinden çok daha yüksek hatta kesin bile denebilir. sorun tanrının kim olduğu. bu bilinmezi daha katlanabilir kılan ise inançlar. belkide tanrının kimliğinin bir bilinmez olarak kalması herkes için çok daha hayırlıdır.

bir problem olduğunu kabul etmek yeterli.. düşünmekten korkmayan yürekte olanlar çözebilir de..

ortada problem falan yok çünkü tanrının varlığına dair somut bir kanıt yok. bu da tanrıyı yok saymamızı sağlar.

konu kilit.

neden herkes kendi adına konuşmuyor anlamıyorum. sizin yok demenizle yok mu oluyor? şahsen ben kimseyi tanrı var diye ikna etmeye çalışmam isteyen inanır istemeyen inanmaz.

bu herkesin kendi düşüncesidir hesabı da kendine ait olacaktır.

ben etrafımda bulunan eşsiz tasarıma bakıp düşündüğüm her an tanrının varlığına daha çok inanıp bağlanıyorum.

ne düşünmekten korkuyorum, ne de gördüklerim bana soyut geliyor.

tanrının varlığının en büyük kanıtı insanın kendisidir. insan asla tanrının varlığını inkar edemez. içten içe var olduğuna inanır.

atayizler bakın la içinize ve dürüst olun. çünü tanrının varlığı bilgisi genlerimizde kodlanmıştır.

buna da kur an kalu bela der.

benim bir problemim yok.
bu problem daha çok ateist arkadaşların karın ağrısından ortaya çıkıyor. büyüyünce geçer diye umuyoruz.
dünyanın kendi etrafında döndüğünü sananların kainatın büyüklüğü karşısında dili tutulsa da kibrinden vazgeçemez.

"insanları küçümseyip yüz çevirme, yeryüzünde böbürlenerek yürüme; allah, kendini beğenip övünen hiç kimseyi şüphesiz ki sevmez."