türkiye’de yaşlı insanların çok anlayışsız olması

iyi ki de değiller bu kadar mallık anlaşılır cinsten değil biz alıştık onlar alışmasın bari..

zamanda geriye gidip araştırma yaptığınızda bu insanların gençken de böyle olduklarını keşfedersiniz. z kuşağı gençlere sesleniyorum o etrafınızdaki pislik yaşıtlarınız var ya onlar 30 40 sene sonra pislik yaşlılar olacaklar.

yaşım ilerledikçe fark ettiğim durumdur. keskinlesiyor insan oldukça zorlaşıyor anlayış göstermek aptalca olan şeylere. elbet tabii altyapısız bir keskinlik aptallık ile de sonuçlanmaktadır.

yaşlılar kendilerini hiç geliştirmeyen insanlar oluyorlar. gençler de o yaşlıların yetiştirdiği insanlar olup onlara biraz benziyorlar. bu anlayışsızlık sistem getirisiyle beraber daha da katlanıyor ve kocaman bir anlayışsız bok çukurunda sürünüyoruz efenim.

son derece normaldir. türkiye’de huysuz ve anlayışsız olan bütün yaşlılar mutsuzluk çekiyorlar.
mutsuz olduğu için anlayışsız bir ihtiyar oluyorlar.
geçim sıkıntısı. torun torba başarısız. çocuklar da geçim sıkıntısı çekiyor.
yaşam kalitesi yerlerde. bu insan nasıl anlayışlı olacak ? cinleri tepesine çıkıyor. haklı.
halbuki her şey yolunda olsa gayet anlayışlı pamuk gibi ihtiyar olacaklar.

aksi lanet olanda var pamuk şeker olanda.

ayıp oluyor ama gençler. bizim de kalbimiz var yani. biz de o yollardan geçtik, anlarız elbet sizleri. yeter ki güzelce anlatın.*

keşke sadece anlayışsız olsalar bir de her şeyi biliyormuşcasına üsten bakmaları yok mu, insanı hayattan soğutuyor. hayatta ki tek meziyetleri evlenip, çocuk yapıp ömürlerini geçirmekken o bölümü yazmasaydın atanamazsın şimdi, evlensen mi yaşın geldi... sakin olun ve yavaşça kendi hayatınıza bakın herkes ne yapması gerektiğini biliyor.

sadece yaşlılar mı anlayışsız teorisini sorduran bir başlık. otobüse bindiğinde sizden yer isteyen yaşlılar yerine insanları rahatsız edecek derecede sesli konuşan ve kahkaha atan gençler de var. gülmeyin demiyorum ama sinir bozucu şekilde sesli bir şekilde gülmek de anlayışsızlık çünkü herkes iş stresinden yorgunluğundan geberiyor. kibarlık edip teşekkür ettiğimiz genç insanlar bir rica ederim dahi demeden suratsız bir şekilde arkasını dönüp gidebiliyor. yani sadece yaşlılar değil insanlar genel olarak anlayışsız. hayat zorken genç yaşlı demeden hepimiz daha da zor hale sokuyoruz. o yüzden yaşınıza bakmadan her insanın hayatının çok zor olduğunu kabul ederek azıcık birbirimize anlayış gösterelim. lütfen.

haklılıklarından kaynaklanmaktadır. türkiye'de yaşlı insanlar mağdur ve sinirlidir. türkiye'de genç insanlar aylaklık edip yaşlanmayarak bütün genç olmayan insanlara sorun yaratıyorlar. gençler sorumluluk sahibi olup yaşlanacakları yerde serserilik edip işsizlik yaratıyorlar. dolar bilmem kaç olmuş!

55 yaşından sonra offline olurlar. bazıları vardır ki çok temiz kalpli anlayışlıdır bu azınlık olan kısım, bazıları da vardır bitmek bilmeyen bir geçmişleri ve yüksekten bakan bir halleri vardır ve genellikle şimdi ile eskiyi karşılaştırma durumu bulundururlar

gayri ihtiyaridir.
türkiye'de genç insanlar anlayışsız olduğu için yaşlı insanlar da çok anlayışsızdır. oran-orantı dengededir.

bazı yerlerde gerekli bazı yerlerde gereksiz olan insanlardandır. otobüs gibi yerlerde ayrı olmaları gerektiğini düşünmekteyim.

gençliklerinde ne iseler yaşlanınca da o oldukları için normaldir.

yaş itibariyle görülen durum. bazen tahammül edilemez oluyor. büyüktür deyip susuyoruz. kalp kırılmasın diye.

çünkü onlarda bir zamanlar çocuktu ve türk insanının çocuklara hiç saygısı yok. ne dinliyorlar ne tahammül ediyorlar ne de doğru düzgün ilgileniyorlar.
onlar da ne gördüyse aynı şekilde aksi, tahammülsüz, saçma birer yaşlı bunaklara dönüşüyor.
yaşlıları değiştirmek istiyorsanız çocuklarınızdan başlayın efenim..

katılmadığım önerme. son 50 yıla ve yaşananlara baktığımızda; o zaman ki nesillerin günümüzde ultra korumacı ve bazı konularda anlayışsız olması çok doğal. kaç tane ihtilal, kaç tane kuşak çatışması görmüşler, faili meçhul cinayetler, sağ sol kavgaları, ekonomik krizler, değişik hükümetler vs.

dolayısıyla; o zamanki nesillere; şu an birşey anlattığınızda hala ultra savunma yapabiliyorlar, bu da bize bir bakıma anlayışsızlık olarak geliyor; oysa ben yadırgamıyorum. her ne kadar eski nesiller bir sürü olumsuz duruma maruz kalsa da; o zamanki hayatlar kurallar bütünüydü. her evin kendi kuralları, her mahallenin kendi kuralları; hem şehrin kendi hayat tarzı vardı. şimdi ise bırak kuralları, akşam yemekleri bile birlikte yenmiyor; herkes ayrı telden çalıyor.

geçmiş nesilleri eleştirirken; biraz da çuvaldızı batırması gerekiyor insanın kendisine.

türkiye nin yaşlıları aslında dönemin en kolay ve en ballı dönemini yaşamışlardır. istedikleri an memur olabilmiş istediklerinde iş bulabilmiş hatta çalıştıkları zaman satın alamayacakları çok az şey olmuştur.

(bkz: https://youtu.be/fY7NqTW-kKc)

nasıl yetiştirilirsen öyle yaşarsın. adam çocukluk yaşamamış, gençlik yaşamamış evlilik hayatı da s*k gibi gitmiş görücü usulü ne bekliyorsun. adam hayatı boyunca sevgi görmemiş doğru düzgün. meşhur anadolu irfanı ile saçma sapan örf ve adetlerimiz sağ olsun.

bilgelik ancak bunun altyapısını gençlikte yaparsanız yaşlılıkta oluşur.
eski türklerin aksakallı/ aksaçlı dediği insanlar görmüş geçirmiş ve hayatta kalmış yol göstericilerdi.
bu yüzyılda ne savaş ne hastalık ne de göç var, dolayısıyla insanlar evden işe, işten eve giderken nasıl bir bilgelik geliştirecekler.
ancak yaşadıkları paraca ve görece kısıtlanmış hayatlarında, tahammüllerini ve sabırlarını tüketmiş, bu hayattan hiçbirşey anlamamış huysuzlara dönüşüyorlar.