üst komşu kaderdir

sadece coğrafya kaderdir deyip kurtulamıyoruz. üst katınızda komşunuz olan insanlar da kaderdir. hapçı, otçu da olabilir. aristokrat sınıfından birileri de.

her akşam bazen öğlenleri günde 2 defa alarm gibi ve 5 dk süren çocuk cıyaklaması var. hayır bağırıcam sus artık yeter yalvarıyorum çocuğunuzu içerde miyavlatın yoksa binayı komple patlatıcam diye. çünkü aile terbiyesi sırf. yukarıdan aşağı inene kadar çocuk avazı çıktığı kadar sinyal veriyor ama hşşt sus kızım sus evladım diyen yok. allah sabır versin tüm bina olarak
işte bu türkiye ne de güzel evlatlar yetiştirdi değil mi ?
canım memleketim. ben 9dan sonra müziği bile kısıyorum. bahçemin yanında annesinin feryatları bağıra bağıra genç barzolar konuşuyor gülüşüyor ben anlamıyorum bu ülkede herkes bağırıyor. normal konuşanı duymadım.
laf etsen polis çağıracağım desen saat daha 12 değil biz buranın çocuklarıyız diyorlar umurların da değil.
allah hepinizin belasını verecek diyor ve susuyorum.
bu ülke zaten batmış ben mi düzelteceğim kendini kurtaran kurtarsın bu angutlar bu cahil spastiklerden bi bok olmaz.

saat 22.30'da süpürge açanı da kaderdir.
ya da benim kadersizliğimdir diyelim.

saat 22.30'da darbeli matkap da açabilirdi. buna da şükretmek lazım.

çözüm müstakil ev. yok böyle bir rahatlık valla. senelerce istanbul'da, 5 para etmez tipleri çekmişim.

3 ay önceye kadar alt komşum için geçerli önermeydi, taşındı.
altta da üstte de kimse yok.*

alt komşunun kaderi de biziz galiba. sesler hep üstten gelir, alttakinin hali nicedir diye soran olmaz. bu işleri çift taraflı düşünmek lazım. yoğunluk hep üst kattadır. aşağı kattaysa uzay sessizliği.

iyi bir komşuyum ancak samimiyet sevmiyorum. tüm uğraşlarıma rağmen sürekli komşularımın radarına yakalanıp o kahve teklifini alıyorum. tabi kahve bahane. maksat hayatların itinayla didiklenmesi.. ben yetmezmişim gibi çocukların da samimi olması için baskı yapılması talebi.. hiç sevmediğim şeyler ama kötü insan olamamak bunların nedeni. iyilik yorucu oluyor sözlük.

bir üst komşu olarak huysuz alt komşu’mu esefle kınadığım başlıktır.

alanya'da yaşadığım yıllarda altımda ukrayna 'lı üst katımda ruslar oturuyordu bana göre de coğrafya kaderdir arkadaşlar.

sınav dır.

kaderde ne ki varsa iyi de olur kötü de

bize denk gelen üst komşulardan dolayı son kata taşındık. ruh hastası kadın bizim psikolojimizi de mahvetti.

şehvetli komşu sesi, çocuk koşturmacası sesi, matkap sesi, kanepeyi sürüyerek çekme sesi, ceviz kırma sesi, duvara çekiç vurma sesi, yüksek sesle konuşma sesi, son ses müzik sesi geleceğine varsın elektrikli süpürge sesi gelsin. bu ses, saydıklarımın yanında ninni gibi kalır.

22:30 sevişebilirdi de
iyi ki benle komşu değilsiniz ya
her gün kavga gürültü çekemem ben

o komşuların çocukları da kaderdir, hayatımın belirli dönemlerinde çok sık kitabın içine düştüm, apartmanda oturuyorum ve en alt kattayım, sitenin otopark bölümünde çocuklar bağıra bağıra top oynardı yaz aylarında, tam olarak ifade etmem gerekirse, eğer bu yaz ayları biraz daha uzun olmuş olsaydı onların topunu kesen dedelere dönüşebilirdim. *

ek olarak 4 çocuklu bir aile üst komşumuz, varın gerisini siz düşünün.