uyunan en ilginç yer

parklarda bulunan kaydiraklarin merdivenle cikildiktan sonra üstü genelde kapalı olan kısmında ben arkadaşım da yatay merdivenin üstünde uyumustu.

son istanbul depreminde parkta yatmıştık. baya çimenlere çuval onun üzerine de battaniye serip.

iki tekli koltuğun uç uca birleştirilmesi ile oluşturulan mini yatakımsıda, iki kişi ayaklı başlı uyunan yerdir.
(bkz: çift başlı dev)

küçükken ailecek gittiğimiz düğünlerde bazen o plastik sandalyelerde bazen de kucakta uyurdum. nasıl oluyor bilmiyorum ama orada uyuduğum uyku hep daha güzel gelmiştir.

küvet.

zaten gece oldu 2 saate okula gideceğim deyip en yakın arkadaşlar semt parkındaki bankta bir çöpçü sesiyle uyanmak.

annemin karnı, hemi de 9 küsür ay.*

iett otobüsünde, ayakta, cama yaslanıp uyumuştum.

şehirler arası otobüste dalıp,bacaklarımı karşı koltuktaki beye uzatmıştım..

letonya, riga'da özgürlük anıtı meydanındaki parkın bankında.

düğün sandalyeleri taşımak için kullanılan tırların içinde olan sandalyelerin arasında

üniversitede iken çok fazla içtiğim bir akşam tuvaletim geldi ve tuvaleti olan en yakın yer canım fakültemin tuvaletiydi..
koşarak kapıya gittim otomatik kapı açılmadı. cama tıklatıp güvenliğe hocam aç kapıyı altıma yapacağım dedim. kardeşim uğraştırma beni git şu köşeye yap dedi. dediği gibi hemen koşup kuytu bir bankın köşesine işedim. gerisini hatırlamıyorum..

sabah uyandığımda farkettim ki ben aslında hiç de kuytu bir bankın yanına işememişim..
bahçenin ortasındaki süs havuzunun yanına işeyip bank diye onun duvarında uyumuşum. sonra öğleye doğru kendi kendime uyanıp mikroişlemciler dersine girmiştim.
hayrına biri de gelip uyandırmamış o saate kadar fosur fosur uyumuşum.

alkol dostunuz değildir.

tanım: süs havuzu duvarı

dolu bir küvetin içi.
bir gece yorgunluktan uyuduğum ve kimsenin de gelip uyandırmadığı hatta para yakmasın diye ışığı söndürdüğü olay.

izmir adnan menderes havalimanı, bembeyaz havalimanı ışıklarının altında o demirden oturma yerlerinde rahatsız ola ola uyumuştum.
bir aralar da memlekete dönerken iskeleye giden otobüs 1 saatten uzun yol yapardı, bavulun üstüne çömüp uyurdum.
hayat zor..

acil koridoru. yere oturmuş, saçımı gözlüğümle sabitleyip yüzümü kapatmıştım.
nöbetimdeki belki 5 dakikaydi ama o kadar rahat etmiştim ki...

çocukken şehirler arası otobüste uyuyordum. sanırım bundan daha ilginci yok.
bir de okul kütüphanesinde arkadaşımla beraber yan yana 1 buçuk saate yakın uyumuştuk. tabi sonrasında 5-6 çocuğun içeri girmesiyle uyandık. 2 tane de dersi kaçırmıştık. 1 buçuk saat boyunca neden oraya kimse girmedi hala anlıyor değilim doğrusu.

temmuzun sıcağında uyku mahmurluğu ile kalkıp serin mutfak fayanslarında yatmışlığım var.

traktörün arkasinda uyuklamistim bir keresinde romerkte değil

traktöre bağlanıp çalıştırılan patosun altında uyumuştum. ( patos:buğday öğütülen makine türü ) hiç unutmuyorum çocukluğuma dair hatırladığım bir kaç anıdan biridir.

kahvaltı sofrası