uyunan en ilginç yer

küçükken otobüste bir kızın kucağında uyuyakalmışım babam uyandırdı. kıza melul melul bakmıştım o gün en utanç verici andı

tuvalet.

lise vakitleri, üç beş arkadaşımla çapulcuları oynuyoruz. oliver tvist'in tr şubesi gibiyiz.

allem ettik kallem ettik, deniz kenarı bir ilçe var yakınlarda, attık kendimizi oraya. mevsim yaz.

gündüz gez, toz, denize gir çık; ucuz yollu mide besle, iki kız var grupta, özgür kız misali elle yılan yakalayıp ağızlarıyla kafa kopartacak şekilde şartlamışlar kendilerini, dertsiz tasasız gece ettik.

plan sahilde uyumak. önce minik bir ateş yaktık, sonra sandviç misali girdik birbirimize, ayakkabıları falan yastık yaptık, sızdık bir güzel.

sabah ki rapor şöyleydi;

herkesin ayakkabısı kanatlanmış.

cüzdanlar emilmiş; dayılar ne kadar rahatsa, cüzdanları alıp fıymamışlar, bir güzel boşaltmışlar, gereksiz zımbırtılarla kimlikleri bırakmışlar sağolsunlar. cüzdanlardan sadece bozukluk çıkınca acıdılar heralde.

ve cep telefonları; sadece kızın birinde kalmış, o da ne hikmetse ve neden aklına geldiyse, uyumadan sütyenine sokuşturmuş telefonu.

velhasıl, deniz manzaralı hoş bir yaz akşamında uyurken soyulduk.

2021 gündeliğimiz ile çağrışımı eşleştirebilenler parmak kaldırsın.

durakta uyuya kalmıştım. vize haftası mıydı final mi hatırlamıyorum. birinin beni dürtüp uyan demesiyle uyandım. arkadaş sağolsun kahve de ısmarlamıştı. bu da böyle bir anımdı.

oğlumun bebeklik yatağı.
sabah dikdörtgen olmuştum.

prag tren garı'nda bir kartonun üzerinde uyumuştum. garip denemez belki ama daha önce deneyimlemediğim bir şeydi.

deneme sınavında türkçe sorularını sıkıcı bulup uykuya dalmıştım.

işten gelmiştim ve çok uykuluydum gece 1 de yada 2 de yatmıştım. sabah 4 te hadi yuşa tepesine gidiyoruz sabah namazını orada kılacağız diye uyandırdılar neyse tamam dedim yolda uyudum ama dediğim gibi çok yorgundum sonrasında geldik camii' ye namaza başladık hoca namazı yavaş yavaş kıldırıyor benim gözlerim yavaş yavaş kapanıyor tabi asıl sorun ayakta yani kıyamda olmam ..!

bozyaka devlet hastanesi nöroloji servisi uyku birimi

orada herhangi bir işim yoktu, uykum kayda filan alınmadı.

eski buzdolabının içi... çocukluk işte!

ders arasında okulun mescidinde uyumuşluğum var. namaz kılmaya gelen birileri gökhan kırdar'a yaptıkları gibi üstüme basıp geçer diye korkmuştum ama değdi huzurlu bir uykuydu. orda da bunu düşünmüştüm bence gökhan abi üstüme basıp geçme parçasını ders arası mescitte yatarken yazmış olabilir.

köy mutfağındaki 2 metrekarelik yatağımsı... hava 35 derece ve mutfakta yemek pişirmek için soba yakmışlardı... böcek korkusundan 2 metrekarelik alanda 2 kişi puzzle gibi biri ters biri düz şekilde yatmıştık.. bocek vs gelmesin diye de üstüme çarşaf çekmiştim... ay daraggggllll geldi imdagggggtttttt... yapamam demeyin yapılıyor... sabah 5 kilo vererek uyandım.

terasa attığım çekyatta & kumsalda kumların üzerinde

tekne güvertesi.

yatırım tavsiyesi değildir.

efsane için buradan

yatağın altı :

çocukken yataktan düşüp, yatağın altına girer uyurmuşum. sonra düşmemem için hep sandalyelerle destekler koymuşlar.

paspas :
bir de salonun hemen girişinde bir paspas vardı. gece onun üstüne kıvrılıp yatarmışım tıpkı kedi gibi.

ikisini de hiç hatırlamıyorum.

her gece dertlerimin kucağındayken.

tren garında bekleme salonunda uyudum. sivas'ta idi. keskin ter kokuları arasında..

merdiven altı kumarhane.

yıllardan 2006 falan, arkadaş dedi ki ben kumara kaçıcam, buyur gel. benim işim olmaz. zaten istanbulu da pek bilmem, nerede olduğunu hatırlamıyorum bile.

mekana girdiğimizde 23:00 falandı. bi apartman dairesinin son katı falan. biri geldi almaya. neyse.

para ezen öğrencilerden mekan sahiplerine, çocuğunu uyutup gelenden şarkıcısına falan, ortam biraz kalabalıklaştı.

devamlı bir sirkülasyon var ama, kaybeden fazla kalmıyor kaçıyor, bi yarım saat sonra yeni balık geliyor falan. holdem oynanıyor bu arada.

her neyse saat 6 oldu benim gözler kapanıyor. uzun siyah deri bi koltuk var, ufaktan kafayı koydum, bildiğin sızmışım, utanmaz utanmaz da bi sekse yatmışım.

yatağınızda uyumadığınızda olur ya, sabah kalktığınızda 1-2 saniyeliğine "neredeyim lan ben, burası evim değil" durumu yaşanır. bu durumun aynısını, ayaklarımın ucunda oturan, takım elbisesi yandan açılmış, belinde silah olan bir adamla yaşadım ben.

koltuktan bir zıplayışım var, millet oyunu bıraktı benle dalga geçiyor.

çay bahçesinde, böyle söyleyince akla ilk gelen; masalı, sandalyeli yeşillikli bir yer gibi oluyor, ama bildiğiniz çay bahçesi tarla olan karadeniz'in tepelik yerlerindekinden bahsediyorum sarhoşken çaylığın içine düşüp uyuya kalmıştım sağolsun kimse uyandırmadı.