yazarların anlam veremediği insan tipleri

herşeyi felaketleştiren,övdüğünde hakaret algılayan,sen başka şeye gülsen sana sataşanlar (neden bana güldün diyenler),sürekli bizi denetimlemeye çalışan davranışlarımız hakkında hesap isteyen

kibirli , egolarına düşkün ve narsist insanları anlayamıyorum. bu anlamsızlık çok insani bir yerimden türüyor bu arada.

insanlar sürekli kendileri hakkında konuşmaktan, kendi çıkarlarını baz alarak yaşamaktan nasıl sıkılmıyorlar anlamıyorum. hadi başkalarını önemsemiyorlar bu aşikar fakat insan sürekli kendi kendisini konuşmaktan/ kendisini önceleyip durmaktan nasıl sıkılmaz?

ne kadar bencil olursanız olun, bir noktada insan kendisinden, kendisine biçtiği yaşam düzeninden sıkılır . hep aynı döngüde nasıl yaşıyorlar anlamıyorum.

sorunlu oldukları fark edilip, çevrelerindeki herkesi kaybetmelerinden bahsetmiyorum.