yazarların en eften püften başarıları

toplam üç akademik makalem var, doktora öğrencisiyim ve 2 kitap bölümüm var çocukları pistten alalım gençler

notalara gerek duymadan, duyduğum herhangi bir müziği org veya flütle çalabiliyorum.

peki bu gereksiz bilgiden size ne ama onu bilmiyorum.

ne zaman sokağa çıksam röportaj veriyorum.
geçen iki günlüğüne istanbul'a gittim. bazı sebeplerden gezemeyince mecburen eyüp'e gittim. (mecburen eyüp'e gitmek?)
cuma vaktiydi. ortalık ana baba günü.
bana yine mikrofon uzatıldı ve gerekeni yaptım.
artık haber değeri bile taşımıyor. xd

steam nadir başarımlar sekmesinde var hepsi..

lingo mobil uygulamada kelimeleri çatır çutur buluyorum.

kelimeleri dans ettiren bir maestroyum ben.

nerede alkış.

geçen spor totoda 12 bildim. oynamamıştım ama.

liseler arası basketbol turnuvası final maçında kırıkkale il genelinde double-double yapmıştım 14 sayı 11 ribaund alarak

gidenler var, ses bile vermiyorlar, ben hala ölmedim, daha ne olsunlar!?

ilkokulda şiir ikinciliğim vardı ama hediye olarak ne verdiler dersiniz saçma bir kalemlik…

çok seneler önce, istanbul liseler arası barmen yarışmasında yaptığım bloody mary kokteyli ile, il 2. si olmuştum. dönemin milli eğitim bakanından plaket falan aldım.

yarışmaya 3 okul katılmıştı.

sigara ile çayı aynı anda bitirebiliyorum.

aferin bana.

işe yaramadığı düşünülen ve gerçekten de çoğu zaman tam anlamıyla gereksiz olan; başarı ve beceriler bütünüdür. bu başarı/beceri her neyse artık, bunların bazıları, -sebebini halen anlamadığım şekilde- bazen bazı hanımların sempatisini kazanır ve sizi maymun eder.

bana dair durum da şimdilik aklıma geldiği kadarıyla şu şekildedir:

* kollarımı ve bacaklarımı sonsuz kere kütletebiliyorum.
* kulaklarımı oynatabiliyorum. (kadim neandertal akrabalarımıza özgü bir kasın sorumlu olduğunu çok sonradan öğrendim ama halen emin değilim.)
* tek ayak üstünde flamingo gibi durabiliyorum, denedim ama onlar gibi uyuyamıyorum.
* elimle sinek yakalayabiliyorum, şahitlerim var.
* 12 farklı el yazımdan herhangi birisinde istediğim an yazabiliyorum.
* buğulu otobüs camlarına bebek ayak izi yapabiliyorum.
* suda taş sektirme rekoru sahibiyim.
* bir kolanın bardağa dolma sesini taklit edebiliyorum.
* 5 farklı kişi ağzıyla ve ses tonuyla konuşabiliyorum.
* istediğim an geğirme sesi taklidi yapabiliyorum.
* saat sorulduğunda saate bakmadan +/- 30 dakika kadar tutturuyorum.

desteksiz, tek ayaküstünde çorap giyebiliyorum. aylarca çalıştım ve başardım.

efenim öğünmek gibi olmasın da, bendeniz karpuz seçme konusunda allakvergisi bir yetenek sahibiyimdir. şöyle bakmaya göreyim. yığınla karpuz arasında iyisinin adeta içini görürüm içini.. elimle koymuş gibi onu alır, karpuzcunun
ısrarlı değiştirme teklifini dahi yemezler goççuum diye reddederim. o kadar yani.. ki çevrem de bilir zaten. (sırf benim bu başarımı kıskanan haset karpuzları saymıyorum tabii.. :))
(evet az biraz renk körlüğüm var.. da bunun konuyla ne ilgisi var.. şurda yine mütevazı olup 'sanki eften püften birşeymiş gibi' dillere destan karpuz seçme başarımı anlatıyorum yahu.)

ortaokulda yapılan hentbol turnuvasında okulda birinci olmuştuk.

bazen gerçekten insan çok saçma sapan basit bir şeyi yapınca kendisini iyi hissediyor. ulan diyor ne zekiyim. bazende önündeki şeyi görmüyor farketmiyor. ulan diyor ne malım. hep dikkatsizlik ne bilim konsantre olamamak durumu.
en son çeşmeye hortum takıp ateşi söndürmem gerekti. hortum girmiyor çeşmeye. hemen hortumu ateşe değdirdim. ve hemen çeşmeye soktum.
ya kardeşim bu nasıl bir mühendislik başarısıdır. bu nasıl bir deha beceri. nasıl sevindim kendi kendime. ama kimse görmedi farkında olmadı.