yazarların en kötü özellikleri

mesale tövbe. tövbe ama nasıl tövbe? günlük tövbe. yarın için bir tövbe hazırladım, cumalık tövbe. allah'ım cuma içmeyeceğim tövbe. cumartesi-pazar programım var, zaten pazar sabah 7'de maç var, sabah birası ve dünya kupası'nda türkiye maçı, nasıl tövbemi uzatayım?

mesela önümüzdeki pazartesine %100 tövbe. asla içmem. salı çarşı karışır.

bir yerden başlamak lazım, küçük spesifik tövbeler... bu spesifik lafını da hiç sevmem.

.

fil zekası+deve kini= boğa burcu olmak.

iş konusunda hiçbir şeye hayır diyemiyorum. bak saat olmuş kaç, beni arıyorlar acil diye, bilgisayarım yanımda yok , bir şekilde halletmem lazım. neyse, akıllı bir insan olduğumdan dolayı sisteme bir şekilde girdim ve tanımlama yaptım. yani, ne olursa olsun o telefonu açmadan duramıyorum. açma peri, saat kaç olmuş peri, yat zıbar peri, hangi çalışan senin gibi peri? sorun olunca “alo peri” , ihtiyacım olunca “gelemeyiz peri!” olay buna döndü resmen.

kıskancım. ama öyle para pul başarı değil, arkadaşlarımın önceliği olmuyorsam veya flör halindeysem sıçtı o taraf, törpülemeye çalışıyorum ama..

aslında hep iyi olduğunu düşündüğüm ama hep kötüye kullanılan bir özellik, kişilere karşı (hak etmeyen) iyi niyetli olmak..

bir anda adolf hitler'e dönüşebiliyorum, ama aynı hızla ghandi'e de dönüşüyorum.