yazarların en sevmediği şey

bugün fark ettim en sevmediğim şeylerden biri, birinin bana çarpması. çocukluktan beri böyle. kimse bana değmesin çarpmasın vs isterim. kızmam sinirlenmem ama hassas bir tipim korkarım incinmekten. bazı insanlar çok dikkatsiz arkadan biri gelir mi vs düşünmeden pat küt manevra yapıyorlar. bugün birine aman diye haykırdım tam çarpmak üzereyken. o da toparlandı endişe etti hemen ama dikkat önemli.

bencil olan insanların sürekli karşıma çıkması durumu.

samimi söylüyorum "anlayışsızlık".

bunu yapan kadın da olur, müdür de olur müşteri de olur.
kimin yaptığı farketmez.
iletişimi kesmek için elimden geleni yaparım.

sürekli akıl veren ve cümleye
-yanlış anlama ama. diye başlayan tipler. yanlış anlıyorum çünkü yanlış konuşuyorsun diyorum ben bunlara. bir de cuma günü otomatik güllü mesaj atanlar. onları da engelliyorum ve manevi huzurumu yakalıyorum.

(bkz: pazartesi sendromu)

en mi, en değildir. sevdiğim şey mi var sanki.

1.surekli en ufak bir şeyi bile takmak
2.kiskancliktan nefret ederim
3.arkamdan konuşulmasını hiç sevmem
4.kotu dost en büyük düşmanım
5.aptalmisim gibi hiç bir şey bilmiyormuşum gibi davranılmasını hiç sevmem

geri zekalılığa ve geri zekalı insanlara tahammül edemiyorum.

aklı, mantığı kullanmadan yaşamak

trollerdir. bakın bastakileri bile daha sempatik buluyorum. bunların cezaevlerinde ayakkabi bagiyla kendilerini astıginı gormeden olmek bana nasip olmasin. ah birini bana bir verseler kader bir denk getirse.

hadsizlik, yüzsüzlük, aptallık ve cehalet.

ayrımcılık

eğitilmiş köpekler ve doymak bilmez maymunlar

insanların ayaklarını temiz sanması. ayaklarıyla uğraştıktan sonra elimi sıkmaya çalışmaları falan. hiç hoşuma gitmiyor.

sorumsuzluk.
herkes ailesine, ilişkisine, etrafına ve kendisine karşı sorumluluklarını farkına varsın istiyorum. çok mu?

tam bardak dolmuşken
üstüne bir şey damlatmaya çalışanlar
zaten dolmuş daha ne istiyorsun

herzevekillik.

itleri sevmem. itperestleri sevmem. bir de sağcı, ırkçı ve faşistleri sevmem.

ne için yaşadığını bilmeyen hedefsiz insanları pek sevemiyorum. çünkü rotalarını kendileri çizmiyorlar başkalarının çizdiği rotada öylece savruluyor sağa sola ve savrulurken tanımadıkları insanlara çarpıp onlara zarar veriyorlar. güzel bir amaç için ve kendiniz yaşayın, bırakın başkalarının pis dilindekileri ağzınıza alıp sakız yapmayı.

liklıklükluk.

çok şey var, ayırmak zor.
bu aralar en sevmediğim şey kendini gerçekleştirmek için gerekli güce, beceriye sahip olmayan insanlar. merak bunlarda, sorgulama, yargılama bunlarda, olmayan aklını vermek bunlarda... en tahammül edemediğim kısmı da korkularına cesaretsizliğine yenilip kendi totosu yiyip karar veremediği ya da halihazırdaki durumunu korumak işine geldiği halde benim değiştirdiğim kendi durumuma göre şekil almaları. sana ne benim ne yaptığımdan. sen kararlarını kendine göre versene. bir yandan da başarısızlığı pusuda beklerler, kendi vasıfsızlıklarını destekleyecek materyal bulmak için. halbuki ben o ihtimallerin çoğunu hesapladım kendimi hazırladım, yine de istediğim gibi olmazsa canım sağolsun.