yazarların normal sözlük’te yazma nedenleri
başlık "gulliver" tarafından 13.12.2020 19:00 tarihinde açılmıştır.
501.
çevremdeki insanlarla konuşmanın beni kesmemesi.
devamını gör...
502.
normal değilim.
devamını gör...
503.
başlıklar arasında dolaşmak, çoğunlukla okurken “benimde bu konuda ki fikrim” şeklinde yazarak ifade zenginliği yaratmak
devamını gör...
504.
boş zaman.
devamını gör...
505.
pandemi.
devamını gör...
506.
iki tane ben var.. biri sussa biri konuşuyor.. sözlüğe bayiliyor ikisi de.. seviyorum sizi yazarlarım.. caylaklarim..
devamını gör...
507.
benim için öyle bi neden yok, herhangi bir foruma üye olmaktan farksız sözlük yazarı olmak. burası aktif bi yerde olduğu için, radyosu vs. daha çok hoşuma gidiyor.
devamını gör...
508.
herkes görev adamıymış, elitmiş, entelmiş.
ben küçuk bir azınlık gibi zaman öldürmek için girdim.
öyle kendime üstün vasıflar yüklemek çok anlamsız olurdu.
ben küçuk bir azınlık gibi zaman öldürmek için girdim.
öyle kendime üstün vasıflar yüklemek çok anlamsız olurdu.
devamını gör...
509.
konuşmayı, insanlar ile derdimi paylaşmayı sevmiyorum. ama bir şeyler yazmak, en azından başkalarının da bir şeyler yazdığı bir yerde bir şeyler yazmak hoşuma gidiyor ve beni rahatlatıyor.
devamını gör...
510.
henüz olmayan nedenlerdir. yazar olduğumu düşünmüyorum çünkü. olsa olsa gülerim ben.
devamını gör...
511.
pandemi bunalıma sokunca kafa dağıtmak için girdim.
devamını gör...
512.
yazı yazarak rahatlayabildigim için,
devamını gör...
513.
orkide*. yazmaya iten şey o anda o konu hakkında konuşmak isteyip istememem. burada olmamın asıl sebebiyse edindiğim arkadaşlıklar.
devamını gör...
514.
boş zamanlarımda girip bir kaç entry girip kafa dağıtıyorum.
devamını gör...
515.
bir şekilde özgür gibi hissedebilmek.
devamını gör...
516.
yazmak, bir insana bir şey anlatmaktan daha etkilidir. çünkü insan anlamayabiliyor üstüne üstlük bir de yanlış anlayabiliyor. bu yüzden konuşmak yerine yazmak her zaman daha iyi oldu benim için. birine kafa patlatıp bir şeyler yazmak, kendi kendime yazmak, durup dururken yazmak her zaman daha iyiydi. defter, kitap, telefon nereye yazarsan yaz her kelimeni kabul ediyor. rahatlatıcı bir aktivite yazmak.
devamını gör...
517.
kendi kendime konuşmaya başlamam ve bir yerden sonra konunun konuyu açmayıp, muhabbetin tikanmasidir.
ne değişti?
hicbir sey.
hala kendi kendime tanım yazarken konuşuyorum. onu öyle yapma whis, bunu yazarken şuna değin whis. whis de whis.
beni bi sal whis.
ne değişti?
hicbir sey.
hala kendi kendime tanım yazarken konuşuyorum. onu öyle yapma whis, bunu yazarken şuna değin whis. whis de whis.
beni bi sal whis.
devamını gör...
518.
her şey hakkında fikrim var, söylemem lazım.
devamını gör...
519.
hakikatleri yazmak + bozuk islam anlayışı.
devamını gör...
520.
çocukluğumdan beri sürekli bir yazma isteğim var. ortaokuldan beri onlarca farklı türde ve üç farklı dilde yazı yarışmalarına katıldım. kendimi bildim bileli şiir, deneme, kısa öykü, senaryo yazıyorum. neden? pek bilmiyorum aslında. içimden doğal olarak geliyor. anlatacak çok şeyim var. lakin anlatacaklarımı dinleyecek o kadar insan yok. insanlarla aram hiçbir zaman çok iyi olmadı. insanlar bana ilgi gösteriyor, yani yalnız değilim. amma velakin ben insanlara kendimi açamıyorum. herkes gibi, ben de bir garibim. insanlara söylemek istediğim ama söyleyemediğim şeyleri yazdım. arkadaşlarıma sinirlendim, denemeler yazdım. aşk acısı çekerken şiirler yazdım. yalnızlık çekerken ise en çok öyküler yazdım. dersler, yarışmalar ya da ekşi sözlük/ kafa sözlük için tonlarca şey yazdım. lakin onun dışında benden baska kimsenin okumadığı iki koca defter yazım var. kim, ne zaman, nasıl okur onları hiçbir fikrim yok.
insanlara söyleyemediklerimi yaza yaza en sonunda yazar oldum... yani olacağım. en büyük hayallerimden biri, 40-50 yaşlarında çalışmayı bırakıp adalardan birine, gelecekte bulacağım ruh eşimle yerleşip bütün vaktimi yazmaya adamak. kulağa çok romantik ve naif geliyor. ama yazarların geneli hayalperest oluyor sanırsam.
insanlara söyleyemediklerimi yaza yaza en sonunda yazar oldum... yani olacağım. en büyük hayallerimden biri, 40-50 yaşlarında çalışmayı bırakıp adalardan birine, gelecekte bulacağım ruh eşimle yerleşip bütün vaktimi yazmaya adamak. kulağa çok romantik ve naif geliyor. ama yazarların geneli hayalperest oluyor sanırsam.
devamını gör...