yazmak için girilen başlığa yazamadan çıkmak

başlığa yazacak kapasitesi olmayan cahil bir yazar olduğunuzu gösterir.

ben böyle bir durum yaşamadım.. acımam yazarım şarjör şarjör hem de. öfke kontrol problemim var belki de bilmiyorum. doktorum da yaz abi haketmiş diyor bak. durum bilinsin yani. (çünkü fazla vaktimde yok yani biliyorum. doktor yanlışlıkla bi alarm tuşuna mı bastı artık neyse güvenlik hızla koşarak yaklaşıyor.)

yazılacak başlık bulamamak

sözlüğü buzdolabı yerine koymak.

kapağı aç, bir süre boş boş bak, sonra kapat.

cok yasadim ya. ulan dusunun benim bile yazamadigim anlar oldu.

bu aralar sık sık olan şey.
görüyorum ilgili olduğum bir başlık diyorum içimden ben buraya bi yazayım. sonra yazılanlara felan bakıyorum.
bir süre sonra kafam dağılıyor vazgeçiyorum yada yazıp siliyorum.
bu aralar havalardanmıdır nedir tadım tuzum yok. genelde de troll takılıyorum zaten.
siz yazın güzel güzel şeyler kuzucuklarım.

bazen oluyor. bisey bulamiyorum. evet.

yazılanlara şöyle bir göz atıp, yazacağın herhangi bir şeyin daha önce yazılanların aksi ya da farklı bir şey olacağını fark etme sonucu.. illaaa birisi gelsin de biri bir şey desin diye yazmış gibi algılanıyor çünkü..

üüfff şimdi gelip nickaltıma damlarlar.. kiminle ne uğraşacağım diyerek yazmama kararı almak olarak da özetlenebilir tabi.

çok sıkıcı. yok edicem kendimi tanımlarımı hayalet gibi görünmez yapıp yazıcam tanımı yazıcam tanımı bu ne yav okumayın beni hebele höbeleciler.

üşenmenin doğal getirisidir.
bazen bakıyorum, aa diyorum çılgınlar gibi yazarım buna ben, yazamıyorum sonra. "." koyup taslaklara kaydediyorum.
sonra da yine yazmıyorum başka zamanda.
öyle birikiyorlar ve kalıyorlar.

bakıyorum ona yazmış, bişiler söylemiş
ağlamaklı gözlerle çıkıyorum gerisin geri

yazip silmenin haricinde bazen gercekten yazacagim seyi aninda unutuyorum. dusunuyorum tekrar hatirlamak icin gir cik falan yapiyorum ama tık yok. sonra o entryi uzay bosluguna emanet edip edebimle basliktan cikiyorum. b24um gururla sunuyo kendisini. b12 olsa duramazdik evet

bu son birkaç yıldır başıma çok fazla geliyor.

misal avrupa mimarisi başlığına giriyorum, avrupa mimarisinin birçok akımına dair yazılar yazmak, onları diğerlerinden ayırmamızı sağlayacak temel nedenleri mimariyle ilgilenmeyen bir insanın bile anlayacağı biçimde yazarken bir anda ''ulan sanki yazsak da okuyacaklar ha...'' diyerek yazmadan çıkıyorum.

mimari kısmında roma mimarisidir, etrüsk mimarisidir ve hatta dönemin rezaket depresif mimarileriyle ilgili yazıları bile bitirmeden komple silip *evet taslağa kaydetmeyecek kadar da salağım.'' çıkıyorum.

sadece bunlar değil tabi, birçok başlıkta böyle oluyor bu durum. şimdi aklına insanın okunma kaygısıyla iş yapmak geliyor tabi lakin konu kaygıdan ziyade bir kişiye de olsa bir şeyler kazandırabilmek lakin burada neden bilmiyorum, bir kişiye bile bir şeyler kazandırabilmek bazen çok zor gibi geliyor. boşa yazıyor, çiziyorum gibi hissediyorum buradayken... sırf bundandır ki son bir yıldır doğru düzgün bir şey yazdığım da yok. yazdıklarımın büyük çoğunluğunu da silip silinenlerimde bırakmayı tercih etmiştim bu yüzden...

yazma motivasyonunu kaybetmek mi denir buna yoksa iyice üşengeç bir hale gelerek insanın kendi dışında herkesi ve her şeyi suçlaması mı denir bilmiyorum ama yarından itibaren bir şeyler yazıp çizmeye başlayacağım yine.

eğer yazma havasında değilsem oluyor. bazen konuşmak bir zul geliyor. o tür durumlarda bişeyler anlatmak, paylaşmak isteğim de olmuyor haliyle. normalde yazmak için dıştan motivasyon aramam. bana ne okuyan okusun okumayanın canı sağolsun. yalnız ben kafamı boşaltayım kafi..

etkileşim olmayacaksa yazmak yersiz geliyor.

''şans çarkı fenomeni'' bozdu akışı bence ve artık bozuk gidecek gibi...