yetersizlik hissi

hayatımın her anında bu hisle savaşıyorum. ve bunun altında eziliyorum. bunun kadar berbat bir his var mıdır bilmiyorum ama bazen ağır gelebiliyor.

insanın çevresindeki ve yakınındakilerin hissettirdiğidir aslında. yoksa insan kendine yeter.

olmamanız gereken yerde, mevkide, kişide iseniz bunu hissetmeniz normaldir..

millet olarak severiz gösterişi, yüksekten atmayı , konuşmayı..

neyse gençler ne iseniz o olun o zaman daha kolay oluyor.

şunu hiç hissedemedim. aksine her şeye fazla geliyorum gibi hissediyorum.

yeter isimli bi kizin hayatinizda olmamasindan aldiginiz his. evet.

(bkz: nefret ediyorum)

huzursuzluk yaratır.

-hey sen, gayet yeterlisin.

bu cumleyi okudun. yuksek ihtimalle anlamadın. kendi farkındalık sınavlarından kendin gecmelisin. zaman ver kendine.

yetersizlik, insanın yapamadıklarından çok yapabileceğine inandığı halde yapmadıklarının toplamıdır ve asıl yük oradan gelir. kendi farkındalığı ise bu yükü görmeye başladığın andır, artık bahane bulamazsın çünkü neyin eksik olduğunu bilirsin ama o eksikle ne yapacağını henüz bilmiyor olmanın huzursuzluğu başlar. bu yüzden farkındalık insanı bir anda güçlü yapmaz, önce rahatsız eder, sonra düzeltir.