zamanı durdurmanın yolları

plank

aşık olmak.
daha fazla bilgi almak için sözlük dergisinden lâyemut şiirine bakabilirsiniz.

mutasyon geçirip zaman durdurma özelliğini kazanmak.

bolca sıkılın.
(bkz: izafiyet)

sınava 1 hafta kaldı bulan bana yazsın

dudu peri, betüş peri yardım edebilir.*

uyumak.

çok ciddi beklentiler içine girip, mutlu olacağınızı hayal edin.
bunu yaparsanız bırakın zamanı durdurmayı hatta bükebilirsiniz bile.
ama sonra beklentiler boşa çıkarsa ağlamayın, sorumluluk kabul etmem.

yukarıya çıkan merdivenden aşağıya inmeye çalışın.

hafta sonu işe gelmek.
deneyin hak vereceksiniz.

anımsamak. nasıl mı?

hızlı adımlarla bir yere gitmektesiniz. sokak hem sıcak hem kalabalık. herkes o kadar kendi telaşındaki şehir adeta bir karınca yuvası bakıldığında.

sonra tam yakınından biri geçiyor koku onun kokusu. o mu diye kafanı kaldırıyorsun. hep başkaları. beraber oturup kahve içtiğiniz mekan var bir kaç adım sonra. işte o anlarda zaman duruyor yalnızca o anlar, hatıralar geliyor. gerisi yavaş çekim.

maalesef dostlar izafiyet bu konuda sizlinle hemfikir değil. güzel ama umutsuz iş.

zaman duası.

zamanın tohumlarına bakıp anlayabilirseniz
hangi tane büyüyecek,bana da söyleyin o zaman.
(macbeth-banquo)

iki gündür bu konuyla ilgili film izliyorum.gerçekten çok korkunç bir durum.denemeyiniz.

kafa iznine çıkın, 50 saat 5 sene gibi geçiyor.

sevilen insanla yapılan her şey.

sevdicegin yanina gitmek.

teorik olarak bunun mümkün olmadığını biliyoruz ve aslında bu psikoloji yanılsama dan öte bir şey değildir. yaşlandıkça, zamanın parmaklarınızın arasından kayıp gittiğini daha sık hissedersiniz. ama gerçekten öyle mi? daha da önemlisi, onu durdurabilir miyiz?

nasıl algılıyoruz
zaman?
nesnel olarak, zaman elbette eşit hareket eder, ancak duygularımız aksini gösterir.
bizim için zamanın geçişi en az üç bileşene bağlıdır!
ruh hali, yaş ve çevre.

örneğin, bir kaza durumunda, birçok insan zamanın durduğunu fark eder veya zanneder.

eğlenceli bir partide, zaman tamamen fark edilmeden uçuyor gibi görünüyor (tıpkı bardaktaki suyun bitmesi gibi)

zamanı evrensel bir sabit olarak düşünmemeliyiz: beynimiz bir tür kozmik saatle senkronize değildir ve kişisel zaman algısı büyük ölçüde bireysel özelliklere bağlıdır.

her şey görecelidir

"korelasyon teorisine" göre, yaşadığımız zamanla ilişkili olarak belirli zaman dilimlerini algılarız.

4 yaşındaki bir çocuk için bir yıl, tüm yaşamının %25'idir. ve 50 yaşındaki biri için bir yıl, hayatının sadece %2'sidir.

işaret parmaklarınızı birbirine dokundurmak ile gerçekleşir.