(bkz: hiç karşılık vermez misin sözlük kızı)

bir stephen king romanıdır.

stephen king çağdaş korku edebiyatının şahıdır, padişahıdır. sadece yazdıkları ile değil görüntüsü ile bile korkutabilir insanları.

benim için king ayrıca fobilerin efendisidir. the mist kitabı ile homiklofobiye neden olabilir mesela, ya da kujo ile kinofobiye, o romanı ile koulrofobiye ve elbette hayvan mezarlığı ile de ailurofobiye neden olabilir.

hayvanlar çok sevimli yaratıklardır. gerçekten hayatımızda önemli yer tutarlar, hatta gerçekten hayvan sevgisi besleyen insanlar için onlar ailenin bir parçası, ailenin bir üyesidir ancak bazen olmayacak şeylere neden olabilir ve hayatımızı zindana çevirebilirler, tabii ki eğer hayatımızın senaryosunu stephen king yazmışsa.

hayvan mezarlığı aslında ismiyle müsemma bir kitap. zaten bu isim insana biraz da olsa korku vermeye yetiyor. ama hikayeyi okudukça biraz önceki cümlede biraz olan korku git gide artarak muhteşem bir gerilime dönüşüyor.

ölümden sonra hayata inanır mısınız, bilmiyorum. aslında neye inandığınızı sorgulamak gibi bir niyetim de yok. ama bu kitabı okurken her şeyden azade bir bakış açısıyla yaklaşıp ölümden sonra dirilme fikrine sıcak bakarsanız korku dozunu artırma imkanınız olacaktır.

stephen king belki de kitapları filme en çok çekilen yazarlardan biridir. imdb’nin malum listesinde birden fazla stephen kine uyarlaması bulunmakta ve hatta ilk sıradaki film de bu yazarımıza ait. bu kitabı da filme çekilmiş bir kitap ve filmin de başarısız olduğunu söyleyemem ama kitabı bir başka.

okuyun ve korku imparatoruna biat edin.

ben korku filmlerinden çok korkarım ama izlemeye de bayılırım. korkmaktan kastım gerçekten korkmak. gece tek başıma oturup korku filmi izler sonra sabaha kadar o etkiyi geçirmek için formüller ararım. üniversite birinci sınıfta iken bir kız arkadaşımla bir iddiaya girdik. edebiyattan kim daha yüksek alacak iddiası idi bu ve ben kazandım. o arkadaşım da benim korkumu bildiği için iddianın ödülü olarak beni bir korku filmine götürdü. benim gözlerim perdede korkuyla dolaşırken o zalim bir gülüşle beni izliyordu. o gece sinemadan sonra arkadaşımı evine bırakıp kendi evime giderken metroda benimle yolculuk yapan çok sayıda korkunç yaratık vardı sanırım. hatta bu karanlık alem kaçkınlarından birine çarpmış bile olabilirim geçerken.

eve vardığım zaman uyumamın mümkün olmadığını anladığımda hemen kütüphaneden bir kitap seçip okumak düştü aklıma. ama nasıl bir kitap olacaktı ki tamamen içine gireyim ve korkumdan kurtulayım? elime geçen ilk kitabı alıp şansımı denemeye karar verdim. ve bu kitap “ adem’den önce” idi.

3 saat sonra kitap bittiğinde benim için her şey yoluna girmişti. çünkü aklımda sadece jack london’ın charles darwin’e selam sarkıtan muhteşem romanı ve onun henüz evrim aşamasında olan çok canlı karakterleri vardı.

demem o ki; adem’den önce sizi korkunç canavarlardan koruyabilecek kudrette bir romandır. ihtiyaç anında okuyunuz.

bir soru.

ben sallamazdım da daha beterine inananlar var:

(görsel alıntıdır.)

2000’lerin başında yani lisede öğrenci olduğum dönem şuanki sahip olduğum aracın 5-6 model altını hayal ederdim.-98-99 model olanı- kısmet oldu ve epeydir opel astra’ya biniyorum.

ancak bu işin sonu yok. öyle çok büyük hayaller kurmam pek. genelde gerçekçi düşünmeye gayret ederim. buna rağmen şimdilerde başka bir araç hayali kuruyorum bile.

zaten iktisat bilimi de bunu der. ihtiyaçlar sınırsız. imkanlar ve kaynaklar sınırlı. bunu dengeleyebilmek de kabiliyet ister. bir şey hayal edersiniz. sonra hayal ettiğiniz şeye ihtiyaç duyduğunuzu düşünür, almaya çalışırsınız.

size hayal kurduran ve genellikle bunu prestij veya saygınlık vadederek yapan pazarlamacılar iken size yol gösterip almanızı sağlayanlar ise bankacılar olur. tabii sonrası size kalmış elbette. ya borç batağına girer debelenirsiniz ya da ayağınızı yorganınıza göre uzatıp bu fikirden sıyrılırsınız.

tercih sizin!

ha bu arada ne diyordu ekonomist arkadaşlar: ytd

eyyorlamam buğedar.
haydi hayırlı tıraşlar.

şimdiye kadar kendisine bir kez yazdım, bir başlık ile alakalıydı.

bana görüldü attı, cevap verme tenezzülünde bulunmadı. yadırgadım doğrusu, bir çok moderatör ile benzer şekilde iletişime geçmiştim.

sonrasında kendisine çok ekstra bir durum olmadığı takdirde yazmama kararı aldım.

kafanıza kanepe düşebilir.

bu başlık olmasa masamdaki cımbız ve mandalın varlığını sorgulamayacaktım. teşekkürler sözlük...

süper tanımları olan yeni yazarımız. bugün başlıklarda sıkça karşılaştım tanımlarıyla. takibe alınası çok iyi bir yazar.

dün öyle bi gün geçirdim ki. şu an üstümden tir geçmiş gibi hissediyorum. kalkamıyorum. gunaydin sana da bebeğim.

çükübik.

hepsinin ortak özellikleri kadın düşmanı, omurgasız, korkak ve kaypak olmaları.
ha bir de karşılarındakine hakaret etmek için kullandıkları ne kadar sıfat varsa o sıfatları üzerlerinde adeta ısmarlama elbise gibi taşımaları.

15 yaşlarında olan, her şeyi bildiğini düşünen, her şeye karışan ergen erkek kardeş.*

neden söylüyorsun yahu?
umarım söylersinde o senin bir yerlerini kırar diyeceğim başlıktır. *

gelince çok fena kızacağım yazardır. bana yapma dediği şeyi kendisi yaptı. sessiz sedasız, habersiz gitti. güneşli günleri bekliyorduk. acaba o günler geldi de ben mi göremedim, çözemedim. tülaaay geri dön diyor iç sesim. bilmem anlatabildim mi?

19:00 gibi girip, bi saat falan 80'ler rock çalıp çıkacağım. bi hareket deniyorum da, ondan.

see ya.

ermenistanın şirak vilayetine bağlı ve ermenistan'nın ikinci büyük şehridir. (nüfusu (2001): 150.917)
tarihi boyunca ismi pek çok kere değişmiştir. bilinen ilk ismi kumayri veya gyumri'dir, (1840-1924) yılları arasında alexandropol, rus komünist devrimi'nden sonra leninakan (1924-1990), sovyetler birliği dağıldıktan sonra gyumri ismini tekrar almıştır.
forbes'e göre dünyanın en güzel 17 şehri arasındadır.

ayrıca karsa oldukça yakın bir merkezdir ve karsa sadece 30 dakika uzaklıktadır. (gürcistan üzerinden dolanarak ise 4 saat)

çalışmasa da artık saklanılası eşyalardır.