aşık olduğumu yazmıştım buraya. bu hisler beni huzursuz ve agresif bir duruma sokuyor. sürekli bir soru işareti, her hareketini hatta mimiklerini bile takip edip kendimce sorguluyorum. aldatılma,terk edilme veya acaba beni kullanıyor mu düşünceleri çok yoruyor beni. bu hisleri yaşama korkusu değil de sanki kendimden korkuyorum. artık ihanete, samimiyetsizliğe tahammülüm kalmadı. nereden çıktı şimdi bu hisler? huzurum yerindeydi. belkide arkamı dönüp gitme zamanı....

ben giderim istanbul senin olsun

sertab erener-olsun

sürekli değiştirmeye çalışmak,
zaaflarını kullanmak,
tüketmek,
can yakmaktan çekinmemek.

şu an hayatımın öyle bir noktasındayım ki belirli şeyler dışında hiçbir şeye zamanım yok. yazmak benim için birçok şeyi ifade eder. bilen bilir, bilmeyen de pek bir şey kaybetmiyor zaten. yazılarıma bakıldığında, yazarken genellikle biçimsel kaygı taşımadığım, daha çok içimdekileri dökme ihtiyacı sonucu bir şeyler yazdığım pekala anlaşılacaktır. lakin son zamanlarda içimi de dökemez oldum. kimi zamanlar gece yarısı uyanıp sigara yaktığımda ya da vakitsiz anlarda aklıma düşünceler üşüştüğünde kenara köşeye birkaç sayfalık yazılar yazsam da, içimdeki uzun uzun yazma isteği ve ihtiyacını iliklerime kadar hisseder oldum. yakın bir zamanda patlayacağım ve ne yalan söyleyeyim o günü sabırsızlıkla beklemekten başka hiçbir şey yapamıyorum.

yetheeerrr

2020'nin pandemi nedeniyle ertelenen ales'ini* okulların bahar dönemi kabul tarihlerinden sonraya takvimleyen, bunu yaparken de okulları önceden haberdar ve organize edemeyen eşsiz kuruluş. sayelerinde lisansüstü başvurularını bahar döneminde kabul eden okullar bu sene yalnızca ta önceden ales'e girmiş adayların başvurularını değerlendirebilecekler.

ayrıca, 2021'in ilk yökdil'ini de* mart'a, ertelenen yökdil'den* sadece 1 ay sonraya takvimlemişler. böylece 2021'de yökdil'ler nedendir bilinmez şubat'ta ve mart'ta peş peşe yapılacakken, ales ise mayıs'ta yapılacak. ayrıca ikinci yökdil* ise ağustos'ta, artık kimin ne işine yarayacaksa.

hazırladıkları 2021 takvimiyle üniversitelerin takviminin uzaktan yakından alakası yok. üniversiteler eski usul, alışıldık tarihlerinde alım yapmaya devam edecekler.

bitti mi? bitmedi! diyelim ki kendinizi sınamak istediniz. bir dil sınavına ya da ales'e girmek istediniz. başvuru ücreti 145 lira. 145 lira! yks'nin tüm oturumları da 270 lira mıymış neymiş bu sene. masrafları bir soru kitapçığı, bir optik kağıdı, iki kalem, bir silgi olan sınavlar bunlar. üç de şeker veriyorlardı gerçi en son, şeker önemli.

komik ya.

bilgisayar ya da mobil telefon benzeri elektronik cihazları kötü niyetli kişilerin sanal saldırılarından koruma teknolojisi.

buna ihtiyaç duyulmasının birkaç nedeni var. öncelikle bilgisayar ya da telefonlarınız kişisel bilgilerinizin yer aldığı aletler. bu bilgilerin 3. şahısların eline geçmesi, istemeyeceğiniz bir durum. ikinci sebep olarak, örneğin bir işle ilgili verilerinizin güvenliğini gösterebiliriz. elinizde işiniz konusunda birçok dosya olabilir. bunları bilgisayarlarınızda depolamış olabilirsiniz. bu bilgilerin bir anda tamamen ortadan kaybolmasını hiç kimse istemez. bilgileri yedeklemiş olmak da bazen sorunu çözmez. zira, mesela rakip bir firmanın eline geçmemesi gereken özel şirket bilgileriniz olabilir.

güvenlik gerekçesi olarak görebileceğimiz bir başka sebep de ağ güvenliğinizdir. internet ağınıza davetsiz misafirlerin sızmasının birçok olumsuz sonucu olabilir. doğal olarak bundan kaçınmak gerekir.

en önemli sorunlardan biri de devletlere ait resmi kurumların bilgisayarlarının bu tür saldırılara karşı durumudur. bunların da devlet güvenliği açısından korunması gerekir.

kötü niyetli saldırganlar sistemlerinize virüs gibi kötü amaçlı yazılımlarla sızabileceği gibi büyük firmaların resmi sitesi izlenimi vererek, herhangi bir site üzerinden kimlik bilgilerinizi çalarak da bunu yapabilirler. özellikle bilgisayar kullanma konusunda yeterli bilgiye sahip olmayan son kullanıcılar için bunlar oldukça basit düşülebilecek tuzaklardır.

bu saldırılara karşı kendi başımıza alabileceğimiz ufak çaplı tedbirler elbette var. güvenilirliği bilinen bir siteye kayıt olurken mümkün olduğunca uzun ve karmaşık (yani harf, sayı ve işaretlerden oluşan) şifreler belirlemek, antivirüs yazılımları kullanmak, şüpheli görünen sitelere girmemek ya da şüpheli görünen dosyaları indirmemek, bilmediğiniz kişilerden gelen mailleri açmamak ve linklere tıklamamak, halka açık yerlerdeki wi-fi ağlarını kullanırken güvenli olup olmadığından emin olmak gibi...

siber güvenlik uzmanları da bu konularda çalışmalar yaparak sistemlerimizdeki açıkları bulmak ve bunlara karşı önlem almak/alınmasını sağlamak konusunda bizim gibi son kullanıcılara yardımcı olurlar.

*

kendimi zaten ben bunları biliyorum, çalışmama gerek yok diyerek ikna etmek. bazen kişilik bölünmesi yaşıyorum. tyler durden gibi bir yaratık çıkıp ders çalışma ulen diyor. sonra konsantre oluyorum ve bir bakıyorum o 4506 benim elimde.

35 yaşında, 7 kedi sahibi, kitaplığı dolu, ev işlerinden anlayan, biraz manyak çokça deli biriyim. cok iyi yemek yaparım. taliplerimi bekliyorum. *

eskişehir’e gitme sebebiniz olabilir *

yaşam kalitesini ciddi anlamda düşüren psikolojik bir rahatsızlıktır. bildiğiniz üzere insan sosyal bir varlıktır. günlük hayatta öyle ya da böyle birçok insanla diyalog kurmak zorunda kalır. sosyal anksiyete sahibi insanlar diğer insanların rahatlıkla yaptığı insanlarla yüzyüze konuşma, telefonla konuşma gibi aktiviteleri kolayca yapamazlar. özellikle tanımadıkları insanların yanında veya bir grup insanın yanında inanılmaz rahatsız hisseder o ortamdan uzaklaşmak isterler. kendi düşüncelerini dümdüz ifade etmekte güçlük çeker konuşmak zorundaysa kafasında planlayıp onlarca filtreden geçirirler. bazen bu zorunlu diyaloglarda yüzleri kızarır veya konuşamadan kilitlenirler. bu sebeple arkadaş veya sevgili bulmakta güçlük çekerler. insanlar tarafından sıklıkla yanlış anlaşılırlar. kibirli soğuk yahut ezik görülebilirler. bugün aldıgım bir geri dönüşe göre benimle ilk tanıştığında ofisteki sevgili arkadaşlar yaşam enerjisi bitmiş bunun depresyonda mı nedir şeklinde bir ilk izlenim edinmişler. bu durum beni ziyadesiyle üzdü maalesef. hele bir sene kadar ağır antidepresan kullanıp yan etkilerle boğuşurken konuşkan ve samimi olduğum süreçlerden geçip ilacı bıraktıgımda da nispeten ortalama bir insan ayarı tutturduğumu düşünüyorken. kendim istemesem bile günlük hayata adapte olmak için defalarca ortamlara girmiş ve insanlarla random konuşmuşumdur, çabalıyorum çünkü. ama olmuyor kardeşim işte bu kadar yapabiliyorum ben de. ki zaten yapı olarak sevgi dolu, insancıl biri değilim, sosyal anksiyeteyle buluşunca ortamın awkward silence yaratıcısı oluveriyorum bir anda. maske de takıyorum hep, surat ifadem de değil problem. ama insanlar nasıl oluyorsa anlıyorlar*. normal insanlar gibi yaşamak için hayatımın sonuna kadar ilaç mı kullanacağım veya 7/24 sarhoş mu gezecegim diye düşünüyorum bazen ister istemez*. zor hacı ne diyelim.

pastörize sütse sonsuza kadar yaşayabilir.
çünkü, sütü pastörize ederken, canlı ne varsa hepsini öldürdükleri için, sütte bozulacak bir şey kalmıyor.
ben, iki ay evde olmadığım zaman, dolapta kalan pastörize sütün aynı olduğuna şahit olduğumdan beri, pastörize süt almamaya özen gösteriyorum.
kapıya gelen sütlerden alıp kaynatıyorum.
onların ömrü tam 1 hafta.

günah ve küfür defterimin ansiklopedi hali alımına sebep şahsiyet.

eve giderken koca bir kutu tatlı yaptırmıştım aileme.

böyle de ince düşünceliyimdir.

annemin şeker hastası olması dışında sıkıntı yok.

hepsi için diyemem ama bazıları aniden gitmiyor aslında. gitmeden önce paylaşımlarında bunu hissettiriyorlar. o paylaşımlarından duygu durumlarını anlayabiliyorum. yazılarında iniş-çıkışlar, duygu değişiklikleri oluyor. satır aralarına iyi bakılırsa , aslında gidecekleri belli oluyor yazarların.

onlara belki de biraz uzaklaşmak, izole olmak iyi gelecektir. bazılarında ‘acaba çok mu dengesiz davranıyorum’ un endişesini görüyorum. insanlık hali; hepimizin sorunları var ama onların sanırım hepimizden daha fazla oluyor; uzaklaşma ihtiyacı duyacak kadar.

uzaklaşmak kendilerini daha iyi hissettirecekse en iyisini yapan yazarlardır.

(bkz: vincent van gogh) 'un en ünlü tablosu. ressam the starry night diye geçen resmi, 1889 yılında kaldığı sanatoryumdaki odasının doğuya bakan penceresinden resmetmiş. tablodaki köyün gün doğmadan hemen önceki görüntüsü tasvir edilmiş.

ayrılın arkadaşlar, bir tane hayatınız var. kimsenin sizi kötü hissettirmek gibi bir lüksü yok bu hayatta. kan bağın olan insanlara bile bi noktadan sonra mesafe koyabiliyorsan, ayrılırsın. bir süre ağlar, ömür boyu kafan rahat yaşarsın.

anne olduğum günden beri hayatımın en kıymetli varlıkları çocuklarım. herkesi kendim gibi zannederdim ama o kadar çok anne-babasını arayan evlat var ki ben yanılıyormuşum demek ki.
insan hayata getirdiği çocuğu neden terk eder ve hiç arayıp sormaz gerçekten merak ediyorum. çocuk yuvalarındaki terk edilmiş çocuklara öyle üzülürüm ki hayata yenik başladıklarını düşünürüm hep.
dünyaya getirdiğin çocuğun sorumluluğunu alamayacak insanların çocuk sahibi olmaması tek dileğim.