öncelikle kurbanı suçlamanın gereksiz olduğunu düşünüyorum. başınıza hiç gelmediyse bu tarz bir olayı kabul edip, bir de başka birine anlatmanın ne kadar zor olduğunu tahmin edemezsiniz. bu sebeple itiraflar, suç duyuruları yıllar sonra da gelebilir. çünkü bilmem farkında mısınız ama çok büyük bir travmadan söz ediyoruz. eğer adam suçsuzsa-ki bundan yüzde yüz emin olamayız sanırım- tahliye edilmesinden daha normal bir durum yok. ancak karısını döven erkeklerin tüm delillere rağmen serbest bırakıldığını da gördük. hatta belki de bu aralar en çok duyduğumuz cümlelerden biri şudur: "ifadesi alındıktan sonra serbest bırakıldı". oldukça hassas bir konu. kimsenin günahını almak istemem. sadece gerçekten adamın suçsuz olmasını ve bu iğrenç olayın asla yaşanmamış olmasını diliyorum. ama bir yandan da içim rahat etmiyor. bunları çok görüyoruz. bu tarz haberler sürekli karşımıza çıkıyor. adaletin sağlanamadığını biliyoruz. neresinden bakarsak bakalım çok acı bir durum.

bu yaşımda mı 1999'da bulacağım yoksa o zamanki yaşımda mı uyanacağım? bu çok mühim çünkü 99'da ben 2 yaşındaydım ve bir sabah bambaşka bir hayata uyandığımın farkına varamazdım. ama bu yaşımda uyanırsam; en küçük çocukken bir anda en büyük çocuk olurdum. sanki en önemli kısım buymuş gibi..
düşünelim bakalım.

uyanıyorum. yatağım aynı (en büyük abimin yatağı olduğu için o zaman da vardı), başucumdaki komodin de aynı. duvarın rengi neden farklı? dolabım nerede? tablolarım? çivi izi bile yok duvarda. telefonum da içerde kalmış olmalı.

yerimden kalkıyorum bir hışımla. odadan çıktığımda evdeki birçok şey farklı görünüyor gözüme. daha doğrusu; tüm yeni eşyaları eskileriyle değiştirmişiz gibi. çok saçma.

annemi görüyorum mutfakta. arkası dönük. zayıflamış ve boyu uzamış sanki? ve.. yüzünü dönüyor. gençleşmiş! yüzüne birkaç saniye bakıp hızla salona koşuyorum. her şey, her şey eskisi gibi. bildiğim en eski hali gibi. bir takvim vardır mutlaka.
buluyorum. 1999. bin dokuz yüz doksan dokuz.
bin
dokuz
yüz
doksan
dokuz.

ve perde!

bazıları temizlik nedir öğrendi.
ben ise düzenli ders çalışmayı ve yemek yapmayı ilerlettim.

güney amerika'da ve özellikle tropikal ormanlarda yaşayan bir kedi türüdür.* * * diğer kedi türlerine göre siyah rengi biraz daha yoğundur.

sözlük cidden türlü türlü ruh hastalarıyla dolu arkadaşlar, test ettim onayladım bir kez daha. tımarhaneden kaçmış tüm insanları toplamışlar sanki. özel mesajlarda türlü türlü aptal mesajla uğraşıyorum.

ikisininde modern olması gibi durum olduğunu düşünmüyorum. toplumsal cinsiyet rolleri ile kurulan toplumlarda ezen ve ezilen ilişkisi vardır. olmasi gereken ise toplumsal cinsiyet rollerinin ortadan kaldırıldığı ve cinsiyet eşitliğinin sağlandığı bir toplumdur.

ataerkil aileler çocuklarına şu özellikleri yükler, anaerkil aileler çocuklara şu özellikleri yükler. bunların aksine cinsiyet eşitliği olan bir toplumda biyolojik cinsiyete rol kesilmeden büyüyen insanlar olmak istedikleri gibi olabilirler.

mükemmel bir yazar. gerçekten bir insan tanımadan sevilir mi, evet sevilirin tenturdiyot olmuş hali gibi. yazılarımı okuması, beğenmesi cidden beni çok mutlu ediyor. değerli bir insan. teşekkürler efenim. *

kardan adamlar şunu bilmeli ki biz onlara gelişmiş ülkelerin standartlarını veremeyiz, türkiye'de yaşadıklarını unutmasınlar, çünkü yoldan geçen biri kardan adama yumruk yada tekme atabilir.

ne olacak böyle.

satılık şiir

ben sersemin biriyim oturmuş senin için aşk şiirleri yazıyorum ellerinin beyazlığından gözlerinin güzelliğinden bahsediyorum oysa ki sen bir ettir, ekmektir tutturmuşsun gözün dünyayı görmüyor al bu şiirimi, götür sat para ederse bir ekmek, yarım kilo pirzola al otur zıkkımlan.

ümit yaşar oğuzcan

kesinlikle emek dolu bir çalışma olmuş. izlerken inanılmaz keyif aldığımı söylemeden edemeyeceğim. ilk başta limonu kendim sanmadım da değil hani.*

devamını beklediğimiz montaj. (bkz: kocaman alkış)*

çavuşum askeriyede değiliz dediğim mantıksızlık. e posta daha resmi işlerimizde, whatsapp ise özel haytımızda yer eden elma ile armuttur. kimse kendisine naber qanqaa diye mail gelsin istemez değil mi?

kaynak istenmiş. psycnet.apa.org/record/2012...

"regardless of parental sexual orientation, quality of parenting and quality of family relationships are significantly associated with adopted children’s adjustment."

önemli olan tanımak için kendine izin verebilmektir demiş carl rogers. kendinize izin verip okuyabilirsiniz belki.

burada sorun bu ülkede bunun gerçekleşememesi. bunun da sebebi bizim sekterliğimiz. hani diyoruz ya "olur mu öyle şey". tam da bu nedenle olamıyor. evlat edinilen çocuğun veya ailenin nelere maruz kalacağını düşünüyorum ben daha çok.

ayrıca "bir evde anne ve babanın yani bir kadın ve bir erkeğin olması gerek, çocuğa rol model olabilmek için" diyenler acaba yurtların nasıl yerler olduğunu düşünüyorlar veya her aile gerçekten bu modellik konusunda ne kadar sağlıklı birer örnek çocuklarına? bunlar önemli konular.

hesabı davet eden öder, bu bir görgü kuralıdır.

sevgili buldular da aldatması kaldı...

kırmızı.

bu haftanın konseptiyle yaşadığımız, yaşamak istediğimiz ya da bir zmanlar yaşarken sevdiğimiz şehirleri anıyoruz demek...
çoğu kişinin yine ciğeri dağlanacak gibi geliyor bana, hayırlısı...

"ne ikna edici bir intihar biçimidir; şimdi seninle göz göze gelmek"
imza: tavuklardan korkan yazar kişisi.