sonuna kadar katılıyorum. her gün bir şeyler yazabilir miyim diye bakıyorum yazacak başlık bulamıyorum. başlığı kendim açsam rağbet görmeyecek. gündem de olanlar eski başlıklar. onlarda lay lay lom başlıklar yani. özellikle gündemin daha güncel ve gerçekçi şeylerle dolması gerekiyor. hala ekşisözlüğe bakmam gerekiyor çünkü yetkin gündemler çıkıyor orada en azından başlık olarak. bir de çaylaklık sistemi gelmesi güzel evet ama arada böyle aklıselim insanlar da kaynamıştır diye düşünüyorum.

selam sözlük ve sözlük ahalisi...

sadece içimdekileri dökcem galiba.
yürüyüşümden midir , konuşmamdan mıdır, hareketlerimden midir bilemiyorum.
hep bana şunlar söylendi
çok egoistsin, her şey senin için var gibi yaşıyorsun, bencilsin, kendini beğenmişsin, kibirlisin(bla bla bla)
daha böyle çok şey var tabi .
bunları diyen insanlara ilk sorum şu oluyor tabi ''bi örnek verebilir misin rica etsem.''
tabi hiç cevap alamadım şu güne kadar.
lendilerine de pek anlam veremiyorum doğrusu.
bazı yerlerde doğru olanı söylüyorum , doğruyu söylediğim için yargılanıyorum.
bencil olduğumu asla düşünmüyorum
aksine sevdiğim bir şeyi herlesle paylaşmayı sorumluluk olarak görüyorum -sözlüğe ilk girdiğim zmanlarda bi çok kişiye tavsoye etmiştim, hala da ediyorum.-
herşey benim için varmış gibi de yaşamıyorum sadece bu durum hakkında bir mottom var.
eğer bir şey var ise yapılmak için vardır. var olan tüm etkinlilere katılma isteğim de burdan geliyor.
her şey bnim için var değil, işin ucunda bni mutlu edecek bir durum var ise yapmalıyım.
egoist değilim kibirli hiç değilim
şu ana dek tek bi kişiyi kendimden aşağı görmedim yapamam da hiç kimseden üstün olmadığımı biliyorum.
ancak şunu da belirteyim kimse de bnden üstün değil bn de bunu düşünerekten bi şeyler yapmaya çalışıyorum.
ya bilginle ya da takvanla üstün olursun başka da bir durum söz konusu dahi değildir.
ayrıca kendini beğenmişlik ile kendini sevmişlik arasındaki farkı bilmeyenler varmış daha. kendimi seviyorum çünkü bnim bnden başka kimsem yok. olsa da eninde sonunda o da gidecek bunu biliyorum. kendimi seviyorum çünkü kusurlarımı biliyorum ve onlara rağmen nasıl mutlu olunur biliyorum.kendimi seviyorum çünkü kendimi bnim hakkımda yanlış düşünen insanlardan daha iyi tanıyorumm.

kalkıp da bunu herkese anlatmaya çalışsam
ömrümün sonuna dek sadece anlatmış olacam onu da biliyorum o yüzdendir ki pek de anlatayım şunu diye bir derdim yok.

ve zaten anladım ki bana ' egoistsin ,kendini beğenmişsin, her şey senin için varmış gibi yaşıyorsun...' diyenlerin hepsi beni beğeniyor ,iyi görüyor ancak bunu kendilerine yediremiyorlar.
seni beğeniyorum diyemiyorlar, kendini beğenmişsin diyorlar. desinler de...

bana bu sözler iki yıl öncesine kadar da söylenseydi net ağlardım, yaklaşık 7 ay öncesine kadar da çok fazla üzülür ve kafama takardım ama şimdi söyleniyor ve umrumda mı hiç de değil!
çünkü farkındayım her şeyin...
yaptığım bazı şeyler kiminin hoşuna gidiyormuş, kimilerinin de zoruna gittiğini görüyorum.
ama bilmiyorlar her iki durumda da bnim hoşuma gidiyor.

diyeceğim tek şey kimse umrumda falan değil,bn kendimi biliyorum o bana yeter.*

ne çok dikeni vardı ahlat ağacının tanrım,
ulaşılamazdı,
sen sarılmak istesen ona,
o sana sarılmazdı.
ne çok dikenin vardı tanrım!
ne çok isterdim,
sana sarılamazdım.
ve şöyle derdim o zaman:
ah!
didem madak

bu dalgasız deniz durgun aldatır inanma
yine de deniz...
inadına deniz...

bu doğu insan ne ya
anlam veremiyorum çoğu kişide bir doğru insan bulma çabası
biz doğru insan olmadıktan sonra peki o doğru insanı bulmanın anlamı var mı?
yada neden birini arıyarak günlerimizi feda ediyoruz?
bence insan birini aramadan önce kendini bulmalı...

yazarların her konuda talebi dikkate alınmalı diye düşünüyorum. elbette ki buranın da kendine özgü kuralları vardır.
arz -talep ilişkisinin de sürdürülebilirlik açısından önemli olduğu aşikardır.

bende ona burdan sormak istiyorum o zaman.

siz siyasetçi misiniz, yoksa diktatör mü?

çay may.

bir yaranın kapandığını ama lafı geçtiğinde yaranın sızladığını belirten itiraf niteliğinde olan sözdür.

hayat bir akıntıdır ve bu akıntı her şeye rağmen akmaya devam eder.

sözlüğün valisi ukdesi

asla ayağımı acıtmayan, yaz- kış giymekten hoşlandığım ayakkabı. klasiğik modelini lise yıllarımdan beri eskidikçe alırım. eskiden bilekli olanları seviyordum. son yıllarda kısa olanları tercih ediyorum. kışın siyah veya kahve deri, bilekli olanlarını rahatlıkla giyiyorum. birçok rengini kullandım. hem etek, elbise hem de pantolon ile kombinlemek çok kolay oluyor ve ayakta zarif duruyor. nike’nin beyaz klasik modeli hariç diğer spor ayakkabılar etek veya elbise ile kolay kombinlenmiyor. bazılarına ayak yapılarından dolayı rahat gelmeyebilir ama diğer markalarıda ( adidas- hummel- nike- new balanca) denemiş biri olarak; yürüyüş veya koşu amaçlı giyilmeyecekse benim için en rahat spor ayakkabı tercihi, converse’dir.

(bkz: geometri bilmeyen giremez)

tabi mutlu olunur niye olunmasın? hele de güzel şeyler yazılmışsa hakkınızda. yani öyledir herhalde. bilemiyorum.

her sabah geçtiğim yolda, kağıt mendil satan çocuk.
buz gibi kaldırımın üzerinde oturuyor ve bu durumun trajedisini kimse anlamlandırmıyor.
herkes yanında geçip gidiyor.
kimse onun farkında değil.

iki gündür kafayı taktığım, başa sarıp sarıp tekrar dinlediğim; g.e.m. tarafından icra edilmiş bir çince rap şarkısı.* orijinal ismi "孤獨", pinyinde gösterimi ise "gū dú" imiş. yani loneliness işte, yalnızlık.

yanlışlıkla denk geldim. gelmez olsaydım. içindeki üç ingilizce cümle dışında kelimenin tam anlamıyla hiçbir şey anlamıyorum çünkü. "dilimden düşmüyor" diyecek olsam onu bile diyemem, hiç takılamadı. sadece "yo!" nidalarıyla ve kafa sallayarak eşlik edebiliyorum. ama gene de ısrarla dinliyorum ve her seferinde de yeniden beğeniyorum. artık beethoven melodilerinden midir, yoksa söyleyen hanım kızımızın tatlılığından* mıdır bilemiyorum.

eserin en çarpıcı bölümü ise "為什麼每夜 我總輾轉難眠" kısm... ne diyorum ben ya?

beni yalnız bırakmayıp bu batağa birlikte düşmek isteyenler için:


上帝保佑中国。lan?!

dört gün önce duyduğu espriyi süzgecinden yeni geçirmiş insandır. köşeli jetondur, sonradan düşmüştür.

- güç kalkanları devrede mi?
- devrede.

dün akşam yaptığım eylem.
nerdeyse resmini çekecektim.
yeni nevresim, ışıl ışıldı, çiçekler çok renkliydi.
nevresim değiştirmek ve sonra o manzaraya bakmak resmen kafa yapıyor.
ben hala o kafadayım, çıkamadım.
mis gibi temizlik kokusu.*
bedava mutluluk.

benim 2013 yılında dgs sınavına girdiğim gündü. şu an adını vermek istemediğim yandaş bir tv kanalında staj yapıyordum. hafta sonu da dahil olmak üzere. sınav için yarım gün izin alabilmiştim ve aynı zamanda oruçluydum. hiç yolumun düşmediği ters bir yerde sınava gitmem lazımdı. evimden 3 aktarmalık yolum vardı. tek tek bineceğim otobüse kadar baktım. ilk iki aktarmada sıkıntı olmadı ama otobüsün seferi iptal oldu. hemen panik olan bir insan olduğum için ne yapacağımı şaşırdım on dakika falan. minibüslerin yanına gittim. tek tek okulun adını adresini söyleyerek yakından geçen minibüs aramaya başladım. şans yüzüme güldü. aynı okulda sınava girecek bir kıza denk geldim yardımcı oldu. bir gün önce okula gitmiş hatta eşyalarını emanete vereceği dükkanı bile bulmuş. gittik eşyaları bıraktık. sınava kadar okulun önünde oturup sohbet ettik baya dertleştik. sınavdan sonra da birbirimizi bekleyip aynı yollardan geçtik. otobüsü beraber bekledik, aynı durakta inip metrobüse bindik falan beraber mecidiyeköy'e kadar gittik. yol boyu da ne kadar dert sıkıntı varsa birbirimize anlatıp dertleştik. staj yerine geldiğimde de birbirimize ismimizi bile söylemediğimizi farkettim. resmen beni hiç tanımayan yargılamayacak birine derdimi anlatıp hayatıma devam ettim. bedava terapi gibi bir şey. istanbul'un bir yerinde adımı bile bilmeyen ama tüm sıkıntılarımı bilen bir insan var.

bilinçaltlarının ne kadar iğrenç, ne kadar lağımsı olduğunu gözler önüne sermişler.

böyle devam edin, mizah yaptığınızı zannederek gösterin bize o pis düşüncelerinizi.

nasıl olsa bu millet bir gün gereken cevabı sandıkta da sokakta da her türlü verecek.

o zaman yönünüzü nereye nasıl döneceksiniz çok merak ediyorum.