semer ve eyerleri bağlamada kullanılan kolanları üreten kişilere verilen isim. eski zamanlarda at arabaları ile ulaşım yaygın olduğu için bir nevi yedek parçacı olarak da görebiliriz. şehirler arası yolculuk ederken lastikçilere çok denk geliriz genelde yol boylarında dükkan açarlar. kolancılarda aynı mantıkla çalışan bir meslek dalıymış aynı zamanda.

1946 yılında birleşmiş milletler tarafından kurulan unesco adlı bir yan kuruluş, 1966 yılında bir öğretmenler günü uydurmuştur.
anlamını memuriyet ve statü üzerinden almış. kapitalist zihniyetin eseridir.
unesco tarafından 5 ekim’de, 12 arap devletinde 28 şubat’ta kutlanır.

anlamı yoktur. milleti yoktur, ruhu yoktur. uydurmadır ve bizden taklit etmişlerdir.

millet mekteplerinin atatürk’ü başöğretmen ilan ettiği yıl 1928’dir.
bize hastır bize özeldir.
bu vesile ile başta başöğretmen gazi mareşal başbuğ mustafa kemal atatürk olmak üzere milli şuur vakıf olup atanamayan, görevli ve tabi ki şehit öğretmenlerimizin gününü kutlarım.

insan dostunu, düşmanından daha zor affediyor.

bunu söyleyen kafa trabzon'da ailesinin kurduğu fabrikayı yönetiyor. allah bu görgüsüzlerin çalışanlara sabır versin. haber şu şekilde devam ediyor; trabzon'un hayrat ilçesi'nde 3 yıl önce ailesi tarafından kurulan çay fabrikasının yönetim kurulu başkanlığı'nı yapan 24 yaşındaki yasin sönmez, gençlerin iş beğenmediğini iddia etti.

buradan

2 perdelik bir bale başyapıtıdır. romantik akımı en iyi yansıtan baledir.müziği adolphe adam'a ait olup kareografisini ise jules perrot ve jean coralli yapmıştır.
anlattığı hikaye oldukça hüzünlüdür.giselle bir köylü kızıdır ve bir kontu sevmiştir fakat sonra anlar ki aslında kont başkasıyla nişanlıdır.bu da giselle'i delirtir ve öldürür. giselle'in ölümünden sonra ise tabii kont yaptığı hatanın ve giselle'i ne kadar sevdiğinin farkına varır ama iş işten geçmiştir...
giselle'i her balerin canlandıramamaktadır çünkü bu rol, gerek sık kostüm değişimi,gerekse hareketlerin zorluğu nedeniyle gerçekten yüksek beceri ister ki bu nedenle giselle, 'dansın hamleti'dir.
benim naçizane favorim olan giselle canlandırması ise the royal ballet başbalerini olan natalia osipova'ya aittir.kendisi,yetenek kelimesinin vücut bulmuş halidir efendim.
en zorlu sahnelerden biri şudur:


ankara devlet opera ve balesi tarafından icrasını da böyle bırakayım:

beynin, insana oynadığı oyunlardan bir tanesidir.

geçmişte yaşadığı sıkıntıları ve dertleri unutup, sadece yaşamaktan keyif aldığı güzel anıları hatırlaması. şimdiki zamanın sıradanlığında boğulan insanın; geçmişi yâd ederek kendini teselli etme eylemi.
şiddetlisi ve süreklisi, patolojik bir rahatsızlık, telafisi olmayan kötü bir geleceğin habercisi.

haksız bir isyan değildir. ancak bilemiyorum, her insan da aynı değildir. herkesin benzer şeyler anlattığına kesinlikle katılıyorum çünkü insanız. demek ki bu sözlükte henüz özümüzü kaybetmemişiz. öte yandan, kendi adıma konuşacak olursam, ruhum buruşuk değil. yepizyeni. taptaze. o, ellerimizle ütülediğimiz çokomel kağıtları kadar duru. ama ben sevilmeyi isterim. sevgiye açım, doğru. acizlik ise bu acizim, ne bileyim, eksiklikse eksik; rezillik ise rezillik. kan da kustum, kusmadım değil, en âlasını yaptım, iğrençleştim, pisleştim; bağırdım kimi zaman, kan gibi aktı sesim. ben sevilmedim, sevilemedim. şimdi, bunca sene sonra, sevilmek istiyorsam rezillikse rezillik albayım.

tam olarak anlamadığım sembol tahminimce hangi entry , başlıkta veya yazar profilinde olduğunu gördüğümüz stalk bildirim butonu gibi bir şey diye tahmin ediyorum. son görüldüğün sayfa gibisinden.
(bkz: yok mu bi aydınlanmamız)

bunu yapanları özgün olmaya davet ediyorum.zira burada yazabilen her insanı akıl ve mantığını kullanabilen insanlar bütünü olarak düşünmekteyim .

çok yakın bir zaman diliminde güzel haberler bekliyorum.

midye dolma / bira .

medellin ve cali cartellerini anlatan netflix dizisi. ilk iki sezonda medellin karteli ve pablo escobar anlatılır. üçüncü sezonda ise cali kartelinin bitirilişi anlatılır. ilk iki sezonda steve murphy ile javier peña pablo escobar ve medellin kartelini soruşturur. javier peña üçüncü sezonda cali kartelini bitirmek için mücadele eder. ancak gerçekte javier peña cali carteli soruşturmasına katılmamıştır. dizinin üçüncü sezonunda steve murphy yoktur.
bir de narcos: mexico var. o ise meksika kökenli uyuşturucu karteli guadalajara kartelinin kuruluşunu ve çöküşünü, kartele karşı mücadele eden kiki camerenayı ve onun öldürülüşünü ve kiki kamerana soruşturmasını anlatır.

bu dizilerde amerikan propagandası yok değil. güney amerika'daki uyuşturucu dünyasını merak ediyorsanız izleyebilirsiniz. gerçek olaylar da anlatılmış. gerçekte olan ama dizide değinilmeyen olaylar, yanlış anlatılmış olaylar, gerçekteki ile birebir aynı şekilde aktarılmayan karakterler, gerçekte olmuş olayları yanlış anlatan kısımlar var. yani dizi tamamen gerçekte olanları anlatmıyor. internetten araştırırsanız öğrenirsiniz. pablo escobar'ın oğlunun röportajı var dizi hakkında. bu yüzden puanım 6/10.

dizinin en beğendiğim yönü gerçek görüntülere yer vermesi. bu yönüyle biraz da belgesel gibi sanki ama dizi yönü elbette çok daha ağır basıyor.
ayrıca jeneriği çok güzeldir. jenerik

"en güzel intikam başarıdır. seni sevmeyen herkesi üzer." jacques lacan

aykut her ne yapıyorsan benimle olan yayında da yapsana karşim. ses sorunu var yazmaya gelmiştim ama yok!

conraua goliath olarak da bilinen, kamerun ve gine'de yaşayan dünyanın en büyük kurbağası ünvanına sahip bir canlı. boyları 34 cm ve ağırlıkları yaklaşık 3.5 kg'a ulaşabilen bu canlıları diğerlerinden ayıran bir diğer önemli özellikleri ise ses keseciklerinin olmayışı. tek seferde 3 metre yükseliğe zıplayabiliyorlar ve bir kuluçka döneminde 10 bin kadar yumurta bırakıyolar. yavrularının güvende olması için yaklaşık 2 kilo ağırlığında taşları taşıyıp küçük göletler inşa ediyorlar.

goliath kurbağasının doğal avcıları arasında timsahlar, yılanlar ve koleksiyonculuk yapan insanlar var. nesli tükenme tehlikesi ile karşı karşıya olan türlerden biri aynı zamanda.

başkasının ödevini yapıp kazandığım paradır. halbuki, ödevin parasal bir karşılığı yoktur. ödev, yapanın konuyu daha iyi anlaması için verilir.

5000 küsür puan biriktirip bu günlerin geleceğini tahmin ederek yola koyulduğumdan gönlümce alışveriş yapabileceğim, çok sevindiren indirim.

kişisel ileti aldım, bir sonraki indirim gününü takip edip renkli mahlas da alacağım.
sanırım bu hikayenin kazananı benim. * kendini tabir-i caizse kazıklanmış gibi hisseden yazarlara geçmiş olsun dileklerimi iletiyorum.

edit: imla.

philip k. dick'in do androids dream of electric sheep? romanından esinlenerek çekilen ridley scott'ın yönettiği bi' film. başrolde onlarca büyük filmlerden bildiğimiz harrison ford var. ayrıca ruh katan ışıkları, gölgeleri, dış sesleri, arka planı ve daha onlarcasını yapan adam da bu. (bkz: jordan cronenweth)
film çıktığı yılda pek tutmamış. sonraki yıllar kült mertebesine erişmiş. halen daha etkisi devam ediyor. ayrıca 2017'de denis villeneuve (döni vilnov) tarafından devamı çekildi.
sonraki bütün bilim kurguları etkilediği bi' gerçek. toplumsal ve insani değerlere yönelik en önemli işi yapan da budur zannımca.
yenilenmiş hali, farklı versiyonları, director's cut'ları ve her şeyden önemlisi görülmemiş ambiyansıyla resmen eşsiz bi sanat eseri.
konusunda geçen aşk bakımından la jetee ile benzerlik gösterir. deckard'ın yolculuğu bakımından da başrol eşsiz bir serüvene sürükler bizleri.

roy batty ile de final yapar.
tears in rain
video
efsane müzikleri olmazsa olmaz. soundtrack
film üzerine
derin bir inceleme
ingilizce başka bir inceleme daha. bu daha derini ama. stanford
ve favori sahnem.
finished

yara..
yaralı şeyler bana nedense daha masum geliyor. yaralı bir kuş mesela, kanatlarındaki özgürlüğü küçük bir yaraya kaptırmış bir kuş.. yarası olan her şeye ve herkese dokunmak istiyorum. iyileştirmeye gücüm yetecekmiş gibi..

yara, iz, hatıra. yakın kelimeler.
sol elimin baş parmağında bir kesik izi var, kuzenimle otururken akıl almaz bir sakarlıkla elimi kesmiştim.* bu izi her gördüğümde o günü hatırlıyorum.

yaş 7, bir yaz gecesi abimle parkta oynuyoruz. abim kafamı kırıyor*, hastaneye gidiyoruz ve alnımda kalıcı bir dikiş izi kalıyor. aynaya baktığımda o günü anımsayıp gülümserim hâlâ.

-zümrüt bi sabit dur be kızım, doktor düzgün dikiş atamıyor senin yüzünden.
+acımıyor diyorum acımıyor! niye anlamıyorsunuz?! bırakın eve gideceğim ben.

yaş 9, annemler beni kuzenime emanet etmiş ve şuan hatırlamadığım bir yere gitmişler. kuzenim yanlışlıkla plastik bir kovayı kafama vuruyor, kaşım yarılıyor, bildiğimiz jilet vurmuşum gibi ikiye ayrılıyor. tahmin edeceğin üzere bu da kalıcı olarak kalıyor. kaşımdaki bu iz o günü hiç unutmama yardımcı oluyor.

+n'oldu kafama? şu gözümün önünde akan şey ne? kan değil, değil mi?
-yok la abartma ne kanı! hafif kızarmış sadece..

bazı günleri unutmamamız için vücudumuzda bize o günü hatırlatan izler kalıyormuş gibi. o günden bir iz, bir yarayla mümkün oluyor.
yaralarımız bize unutmamamız gereken şeyleri hatırlatıyor. bu yüzden vücudundaki veya ruhundaki yaralarını sev olur mu? onların sana hatırlatmaları gereken anılar var.

meles çayı kıyılarında dünyaya gelmiş, memleketimiz ve dünyanın en büyük şairlerinden, şairlerin piri, canımın canı kör destancım. geze geze, düğünde şölende anlatırmış destanları. elbette tüm destanlar onun değil, zamanla tüm destanları kendinde toplayarak kaynak, bin pınarın gözü olup çıkmış. (bkz: dengbej)ler falan bu gelenekten çıkmışlardır. o abimize yunan diyemeyiz. döneminin egemen ulusu yunanlara (bkz: helenler)tabiki işi gereği güzelleme yapsa da (ekmek parası işte) gönlünün (bkz: troya)lılardan, (bkz: karya)lılardan yana olduğunu anlarız. öz be öz (bkz: anadolu)lu, öz be öz yurdum insanıdır. keşke bugün yaşadaydı da kahvede falan hikayelerini dinleyebilseydik...