ferdi özbeğen - dilek taşı

katılmadığım başlık. ben biriyle yola çıktıysam, o yoldan başka yollara sapmam. genellemelere de karşıyım. cinsiyetçi ifadelere ekstra karşıyım.

son olarak ya adam gibi sevin ya da sevmeyin. neşet ertaş'ın şu sözleri ile sözlerime son veriyorum:
ağarsa saçların belin bükülse,
birer birer hep dişlerin dökülse, canım dökülse
kurusa vücudun, kanın çekilse
yine şu gönlümün yarisin benim.

edit: cinsiyetçi ifadelere karşıyım deyip adam gibi sevmek diyorsun, bu cinsiyetçi ifade değil mi diyenler olacaktır. demeden açıklama yapayım. ben adamlığı cinsiyetçi ifade olarak görmüyorum. tamamen karakterle alakalı bir kelime.

ragnar oğlu bjorn'e "odin bilgi için gözünü feda etmişti bense herşeyimi ortaya koymaya hazırım" gibi bir laf etmişti tam hatırlayamadım neyse konumuza dönelim

--! spoiler !--
ragnar istediklerine kavuşmak için ettiği bu laf dizinin ilk 5 sezonunu özetleyen guzel bir detay , ilk olarak kızının ölmesi sonra ailesinin dağılması kardeşinin ihanet etmesi yoldaşlarının ölmesi
--! spoiler !--

ragnar büyük fedakarliklar verdi ama değermiydi sorusunu 5. sezonda birçok kez seyirciyle buluşturan aksiyon-macera dizisinden daha çok dram olan başarılı bir dizidir.

antisosyal kişilik bozukluğuna sahip olan bireylere verilen isimdir. aynı zamanda psikopat olarak da adlandırılabilirler. bu tanıyı alabilmek için 18 yaşından büyük olmak ve 15 yaşından itibaren tanı için gerekli davranış örüntülerine sahip olunmalıdır. 18 yaş altındaki bireylerde bu örüntülere benzer davranışlar görülmesi, davranım bozukluğu olarak adlandırılır.

antisosyal kişilik bozukluğunda kişiler; empati yoksunluğu, abartılı bir şekilde kendini övme, söz cambazlığı, bencilce ve duyarsızca davranışlar gösterirler. en önemli özellikleri ise antisosyal şiddet ve yeniden suç işleme eğilimidir.

sosyopatlar, ilk görüşmelerde etkileyici, duyarlı ve doğal görünebilir. fakat bunun altında yatan karşılarındaki insanı çıkarları için kullanmaktır. vicdan gelişimleri yetersizdir. yasaları sonuçlarını düşünmeden kolayca çiğneyebilirler.



sosyopat kişilerde alkol ve madde bağımlılığı oranı oldukça yüksektir ve intihar eğilimi gösterirler.

çektikten hemen sonra baştan aşağı ıslatan ve öyle gezmek zorunda bırakan fotoğraftır.

kuzenim ve arkadaşıyla, amasra’ya hiç tanımadığım birinin düğününe gitmiştik. hatta amasra’ya düğüne gittiğimizi de yolda öğrenmiştim. onca yolu 24 saat bile geçiremeden dönmüştük bir de. ne gerek vardı, ben de bilmiyorum.

00:30 da görüşmek üzere yerinizi hazırlayın a dostlar.

mutlu olmak.*

“az ötemde dur” dediğim insandır.
üzülüyorum böyle tipleri görünce.
hayat bize de her gün bayram değil.
elbette inişler ve çıkışlarla dolu.
fakat dipte olmayı alışkanlık edinmiş olan insanlar, beni her daim ürkütüyor. bundan haz duyuyorlar, sanırım. ilgi açlığı mıdır, dikkat çekme çabası mıdır…..
“karadeniz’de gemilerin mi battı” diye sorsak, “ahhh keşke armatör olsaydım, benim laz ziyadan ne eksiğim var” diye ağlarlar.
yani mutsuz olmaya yemin etmiş insan, sudan sebepler bulur. hatta ben sudan’a hiç gitmedim ki diye bile ağlayabilebilir…

2009'da aldigim bir teklif icin abd'den turkiye'ye dondugumde 4200 lira maas aliyordum. bunun karsiligi yaklasik olarak 2700 dolardi.

aradan seneler gecti, ordan ciktim baska yere girdim, ordan ciktim baska yere girdim vesaire 2018'de tekrar abd'ye donme karari aldigimda aldigim maas 5500 liraydi. dolar karsiligi 1500 filan olmustu. simdiki karsiligi da 620 dolar. yaziyla altiyuz yirmi dolar. saka gibi.

tabii ki her seyi dolara endekslemiyorum ama, 2018 hemen hemen her seyi dolarin belirledigi bir yildir. 2009'daki gibi kirik dokuk de olsa uretimin oldugu bir sene degil yani.

simdi ben beyaz yakali bir kole/isci olarak kendimi orta sinifa koyarsam, (ki koymam manasiz) ne kadar eridigim gorulebilir. 1997'de calismaya basladigimda asgari ucretin uzerinde bir rakami is yerimden cep harcligi gibi aliyordum. yemek bedavaydi. calistigim yere de diyordum ki 'ya bu ay kalsin. onumuzdeki ay ikisini toplu verirsiniz.' anlamaniz icin soyluyorum, o kadar az bir seydi ki asgari ucret, fazlasini aldigim halde 'kalsin, sonra alirim' diyordum.

o asgari ucreti alanlarin calisan nufusa orani yuzde 5 bile degilmis o zamanlar. simdi asgari ucret, herkese esit ucret olmus ve calisan nufusun neredeyse yuzde 60'i asgari ucrete calisiyor. kalsam, asgari ucretin iki katini anca alabiliyorum. yirmi seneden fazla is tecrubesi ve asgari ucretin ki katini belki alabiliyorum, dusunun. 5500-6000'e 'iyi para' diyor insanlar. o derece kopek gibi, sinirda yasayacak paralara calisiyor insanlar, hem de is kaybetme korkusuyla. alin o parayi g*tunuze sokun deyip abd'ye geri dondum. allah belasini versin emegi gecen herkesin, ama herkesin.

x kusagi mensubuyum, bizim kusagin yaptigi cok aptallik var siyasi manada. bunu z kusaginin toplamasini beklemek sacma olur. kendi bokumuzu kendimiz temizlemeliyiz. 2002'den beri surekli ayni boku yiyoruz. cuneyt zapsu'nun zamaninda dediginin tersini yapip tuvalete supurmek lazim bunu.yeter artik.

dış işleri bakanının skandal açıklaması. turistle muhattap olmayacak vatandaşın canının değeri yok mu?

siz hükümet misiniz sömürge valiliği misiniz?

turistlerin çocukları sokaktaki türklere fındık fıstık atacak mı?

turistler yoldaki türkleri "gel kuçu kuçuu aşını oldun mu bakıyım sen?" diye sevip ağızlarına euro sıkıştıracak mı?

birbirine tamamen zıt duygular arasında gidip gelmekten bir nebze daha normal sayılabilecek durum. hatta içinde bulunduğumuz şu dönemin koşullarında oldukça normal bana göre. bu vaziyetteki bir ülkede tam anlamıyla mutlu olan bir insan kafayı sağlam çekiyordur jkjkgjffhhchg.

bir an öfkeden delirip dünyayı yıkıp parçalamak isterken, bir sonraki anda kendinizi valhalla'ya gitmiş viking gibi hissediyorsanız asıl o zaman durum patolojik olabilir.*

kanserojen whatsapp grupları.

(bkz: leon the professional (film))

sanırım şimdiye dek ağladığım tek filmdi. sonuna shape of my heart'ı koyarak da ağlamanın üzerine tuz biber serpiştirdiler.

edit: imla olmazsa olmazımdır.

pandemiye kadar hiç bir tezgahtarın, hiç bir pompacının, hiç bir avm çalışanının ezcümle hiç bir özel sektör çalışanının tatil yapmadığı, kamu çalışanlarının tatil yaptığı, adı işçi bayramı olan gün. biz markete gidebilelim, ekmek alabilelim diye, bu gün de market işçilerinin bayram yapamadığı gün.

bulunduğun yerin düşündüğün şey ile uyuşmaması durumu. her nereyi düşlüyorsan, oraya aitsin.

sonsuzluğa doğuştur.

nazım'a göre küsmek;
kızdım ama hala buradayımdır, gitmiyorumdur, gidemiyorumdur. demekmiş.
dürüstçe,çocukça,saf ve yalansızmış. durduk yere küsmeyelim tabii ama gerekli olduğunda bizi kimse tutmasın. anlaşılmak değil mi mesele.değer verdiklerimize tepkimiz çocukça olsun yani masumca.

bazı kitaplar ilk cümleden içine alır sizi. sizin ilk cumlesine vurulduğunuz kitaplar hangileriydi?
benimki;
birden kaldırımlardan taşan kalabalıkta onun da olabileceği aklıma geldi. içimdeki sıkıntı eridi.
aylak adam/ yusuf atılgan