haliç'in batı yakasında, balat ile ayakapı arasında yer alan, yığma binaları, dar sokakları ve rum asıllı sakinleriyle tarihi bizans zamanına kadar uzanan, istanbul'un en eski semtlerinden biridir.
sırtlarına çıkıp, etrafa bakınca insan daracık sokaklar, çoğu yıkılacak aşamaya gelmiş 3 - 4 katlı cumbalı, yaşlı ve yorgun kagir evler görüyor. bu evlerde yaşayanlar evlerin kırık, dökük, çatlağını renkli badanalar ile kapatmaya çalışıyor. karşılıklı gerilmiş iplerdeki çamaşırlar haliç dolaylarından esen rüzgarla dalgalanıyor.
rum patrikhanesi ve ortodoks kilisesi'nin de bulunduğu semtte en önemli yapılardan biri olarak da halk arasında kırmızı okul diye de bilinen ve semtin kendine has atmosferini bütünleyen fener rum erkek lisesi de bulunmaktadır. osmanlı zamanında yoğun bir şekilde rum vatandaşlar yaşamış. cumhuriyet döneminde de bu özelliğini sürdüren tarihi semt, bahtsız bir biçimde 6-7 eylül 1955 olaylarından sonra rumların büyük gruplar halinde ülkeden gitmeleri ve kırsal kesimlerden göç eden türk vatandaşlarının bu semtin yeni sakinleri olması sonucu yavaş yavaş kimliksel değişim yaşamıştır.

kan bulundu. destek olan herkese teşekkürler. flood yaptığım için tanımları yok edeceğim.
bir gün hepimizin başına gelebilir.
bize düşen fiziken yardımcı olamıyorsak yardımcı olabilecek insanlara duyurmaktır.

hıh!

göz çekmeyi sevmeye başladım. bu gözün sahibini tanıyorsunuz ama.
(bkz: trendesevdiceğiolanöküz)

küçükken haylazlık yapmayı sevdiğimden favori eylemlerimden biriydi belli bir süre için. fakat sonra bir gün zile basıp kaçarken adamın teki kapıyı açtı. "kim var orada?!" sesi de o kadar kalın ve kaba ki insan olduğu yere mıhlanır duyunca. e küçücük çocuğum da tabii. arkamı dönüp adama bakınca göbeği salmış, atletli, kıllı birini gördüm. elinde de bardak tutuyordu sanırım. kirli sakalı, çirkin ve huysuz yüzüyle yukarıdan bana bakıyor. sonra sövdü mü bilmiyorum artık ama hafızam o kısmı çıkarmış aradan. böylece zile basmayı bırakmıştım. *

beyoğlu'nda, istiklal caddesi üzerinde yer alan, tarihi ve turistik bir sembol haline gelmiş, içinde meyhaneleri bulunan bir pasaj. bir dönem masaların arasında zar zor yürünebilen, kalabalıktan oluşan uğultu sebebiyle insanın kendi sesini duymakta güçlük çektiği bir mekandı.

uyumak kesinlikle.

denk gelen başlık ile belirtmek istediğimdir.

ölü ozanlar derneğini izleyenler bilir ki "siz hissetmiyor olabilirsiniz ama biz hissediyoruz " diye bir cümle geçer bu başlığa verilebilecek en iyi cevaptır (bkz: ölü ozanlar derneği)

2 saat içinde 5 çeşit yemek yapabiliyorum.

hz. ali buyuruyor ki;

"bazı insanlar; sırf cennete gitmek için ibadet eder. bu tüccarların ibadetidir.

bazı insanlar; sırf cehennem korkusu ile ibadet eder. bu korkakların ibadetidir.

bazı insanlar ise; sırf allah rızası için ibadet eder. bu özgür insanların ibadetidir.
ne mutlu özgür olanlara!"

meselemize gelirsek;

toplum dindarlığı, cennet arzusu ve cehennem korkusu üzerinde şekillenmiştir. yani cennet ve cehennem mekanizmasının olmadığı yerde, toplum dindarlığını frenleyecek hiçbir engel kalmaz.

allah'ın razı olacağı dindarlıkta ise; ödül ve ceza ikinci plandadır. birincil hedef rıza olmalıdır. bu durumun islami literatürdeki karşılığı fenafillahtır.

fenafillah ile ilgili zamanında yazdığım tanımı altta bırakıyorum. iyi okumalar.
#390384

tanrı'nın öfkesinin yer yüzüne inmesidir.
ya da mutsuz bulutların içindeki sıkıntının dışa vurumu..
araba yıkarken gök gürültüsünün tepenizde olması hem de gecenin bi yarısı ah çok berbattı.

korona sayesinde alıştığımız alışkanlık.

karantina da evde olduğu süre zarfında sütyen takan var mıydı? kabul edelim kadınlar, evde olduğumuz da çoğu zaman sutyen takmıyoruz. yukarıda da yazmışlar, katılıyorum. rahatlıktan. gün boyu takılan o sutyenin çıkarıldıktan sonra verdiği o rahatlığı hiçbir şey veremez.

memelere özgürlük!! felsefesini de oldu bitti savunacağım! evin içinde sutyen takmamaya alışınca, başka nerelerde sutyen takmadan gezebilirim düşüncesi doğuyor kafada. son zamanlarda da bunun üstüne çalışıyorum. yararlı olursa tespitlerim var *
şimdi ise özellikle kış aylarında montunuz bolsa da sutyen kullanmaniza gerek kalmıyor.

arada salın çocukları ya bi gezsinler,hava alsınlar, oyun oynasınlar, kafayı dağıtsınlarss.

100tl=4.07 kuveyt dinarı.

karnıyarık.

saçından öpülmek.

kartal tibet'in yönetmenliğini yaptığı, senaryosunu da ihsan yüce'nin kaleme aldığı, gerekli başlık parasını toplayabilmek için istanbul'un yolunu tutan ve istanbul'da yaşadığı rastlantılar sonucunda da kendini sahnede bulan şaban ile köydeki sevgilisi hatice'nin hikayesinin işlendiği, 1977 yılı yapımı olan farklı bir köyden indim şehre komedisi.

kemal sunal, ayşen gruda, ayşen cansev, sırrı elitaş, ihsan yüce, dinçer çekmez 'in rol aldığı filmde sarısöğüt isimli köyde koruculuk yapan şaban, köyde hatice isimli kıza aşıktır. hatice de şaban'a aşıktır fakat başlık parası yüzünden birbirlerine kavuşamazlar. bu arada köyün ağası da hatice'ye göz koyunca işler karışır. bunun için de şaban da başlık parası kazanabilmek için istanbul'un yolunu tutar. istanbul serüveni arka arkaya şanssızlıklar ile başlasa da sonradan şansı yaver gider. kendini tesadüfen sahnede bulan şaban, kısa sürede şöhreti yakalar. film başlık parası ve borç - faiz kavramlarına da değinerek eleştirel bir bakış getiriyor. bunun yanı sıra da bir gecede meşhur olmuş şarkıcıları ti'ye alan klasik bir kemal sunal komedisi olmuştur.

40 liralık paketi 55 lira yapmak hangi aklın ürünü? keşke içerikte dolu dolu olsa da verdiğimiz paraya değse.

yakalandık. bundan sonra ilgi çekmemek için daha geç cevap vermeye çalışırız.*

ah be yavrular. daha 15 yıllık hayatınızda ne gibi büyük çile çektiniz? hadi 5 yılı bebeklik diyelim, 10 yıl sizi nasıl yıprattı?

ufacık bebeler ülkeden ümidini kesmiş. onlar da liyakatsizliğin bütün ülke kurumlarını hatta özel sektörü kanser gibi sarmış olduğunu gördüler galiba.

belki de başka sebepleri vardı, bilemeyiz. tek emin olduğum çocukların ümitlerini yitirmiş olduğu.