zaman tüneli

nakaratı

eccik bariton.

ayfer tunç'un can yayınları tarafından basılan 128 sayfalık öykü kitabı. suzan defter aslında başka bir öykü kitabının içinde bir öykü iken sonradan ayrı bir kitap olarak basılmaya karar verilmiş. bence doğru bir karar.

kitabın konusuna geçmeden önce hoşuma giden bir sayfa düzeninden bahsetmek istiyorum. kitabı okumak için açtığımızda tüm sağ yapraklar kadın için, tüm sol yapraklar da erkek için ayrılmış. yani normalde bir kitabın sol tarafını okuyup sağ tarafa geçmemiz gerekirken sağ tarafı atlayıp önce adama ait olan bölümü okuyup sonra dört sayfa geriye gidip sağ taraftan başlayıp sağ sayfaları okuyarak aynı tarihi bir de kadının ağzından dinlemiş oluyoruz.

aynı günlerin bir erkek bir kadın tarafından anlatıldığı kitap akıcı, merak uyandırıcı, sayfa düzeni hariç kolay okunan ve kolay anlaşılan bir kitap. aynı günü yaşayan iki insanın da o günü sonradan nasıl farklı anlatabildiklerini çok güzel göstermiş. iki karakterin hayatını da sevdiğim için keyif alarak okudum. yazarın en iyi kitaplarından biri olmasa da benim için iyi bir kitaptı.

açlık oyunlarına hoşgeldiniz özellikle kadınsanız...

"ağzına edecek kişi."

tavan serisi yapmadan önce tabandan satılan hisse senedi.

az önce açtığım başlıkta yanılmışım. tdk'de bu kelime varmış. oraya göre anlamları: görgüsüz, kaba saba, yontulmamış (kimse); hıyarağa

böyle zamanında; boş beleş, dallama, hadsiz herif falan anlamında kullanılırdı. ben pek kullanmazdım. tdk'nin anlamları da okey de bu kelimeyi kullanan benim rastladığım insanların geneli kendileri kaba saba insanlardı. haha.

tdk'nin örnek cümlesi: "hıyarağası, yaşarsa konuşur, bırakılır mı böyle." - emine ışınsu

bana göre örnek cümle: hıyarağasına bak hele; daha götünde donu yok, bana akıl vermeye çalışıyor.

hiçbir bedel ödemediğin halde sarı saçlı mavi gözlü veya hiçbir suçun olmadığı halde engelli doğmaktır.

"acep anime dizi kapsamına giriyor mu" sorusunu aklımın kıyısına vurduran kulübtür.

değer.

ithaki'nin japon klasikleri serisi adı altında bastığı kitaplardan biri. 144 sayfalık kitap mori ogai tarafından yazılmış. yine yazım yanlışları gözümü tırmaladı okurken. bu ithaki bir gün hatasız kitap bassın dişimi kıracağım. zaten kitabı da beğenmedim. püü. yazarın çevrilmiş tek kitabı bu. başka kitabını okumayı düşünmüyorum.

kitap yoksul ama güzel bir kadının zengin bir adamın metresi olmasını ve ona özel tutulan bir evde akşamları yürüyüş yapan bir gence aşık olmasını anlatıyor. genç de ona aşık. bir iki kere konuşma fırsatı da buluyorlar. biz bunların uzaktan harekete geçemeyişlerini okuyoruz. peki kitapta ne mi oluyor? hiç. bu kadar. ne kavuşma var, ne bir heyecan, ne bir karmaşa. benim rüyalar bile daha sağlam. bu klasikler serisinden okuyup beğendiğim kitaplar olduğu için gözüm kapalı almıştım ama olan benim paracıklarıma oldu.

ha, şunu sorabilirsiniz. hiç mi güzel bir yönü yoktu kitabın? vardı efendim, olmaz mı? beklentiye soktu, soktu ve ortada bıraktı beni. he bir de çok akıcı. maşallah bir çırpıda okunuyor, en büyük avantajı bu.

tercih.

sigara kokusuyla meşhur aşırı yetenekli oyuncudur.

sigara kokusu derken film ismi falan değil bildiğin tekel 2000 kokusu varmış elemanda. çok sigara içiyormuş çok.

3/10
işlerim pek istediğim gibi gitmedi. hadi neyse dedim bir yemek yiyeyim yemek beni rahatsız etti şişirdi, tadı güzel de değildi pek para verdim diye yedim. iyi dedim neyse biraz yürüyeyim kahve içerim. kahve daha fena yaptı ve onun da tadını beğenmedim. dün bronşit olduğumu söylemişti doktor bugün iyice daraldı ciğerlerim sanki. gün geçtikçe azalması gerekmez mi?? velhasıl hiçbir şey güzel geçmedi bugün.

afrika edebiyatını anlamak açısından dikkat çeken bir roman. daha önce 2014 yılında nobel edebiyat ödülü için aday gösterilen ngugi wa thiong o adlı yazarın ayrıntı yayınları tarafından basılan 192 sayfalık kitabı. kesinlikle yazarı tekrar okumak istiyorum. fakat keşke kitapları biraz daha ucuz olsaydı. neyse.


kitap kenya'da geçiyor. yerel halkın kendine ait bir dini var, kendine has gelenekleri var. mutlu mesut yaşayıp gidiyorlar. çok medeni ve refah içinde değiller ama kendi yağlarında kavruluyorlar diyelim. bana en ters gelen geleneklerinden biri kız ve erkek çocuklarının toplu sünnet törenlerinin olmasıydı. oldukça ilkel şartlarda yapıldığı için de ölümler ve hastalıklar kaçınılmaz oluyor tabii ki. neyse kenya ve geleneklerini eleştirmek bir yana kitap sömürü ülkelerinin nasıl bu ülkelere gelip kendi dinlerini dayatmalarını anlatıyor. kendi halinde takılan götte yaprak elde orak gezen milletten nasıl vergi alıyorlar, nasıl kardeşi kardeşe vurduruyorlar mükemmel bir anlatısı. bir tepede hristiyan olanlar diğer tarafta geleneklerinden vazgeçmek istemeyen ve beyaz adamdan kurtulmak isteyenler. gittikçe kızışan ortam ve dökülen kanlar. afrika ülkelerinin kaderini anlamak için okunması gereken bunun haricinde edebi olarak da güzel bir eser. severek okudum.

eskiden takip ederdim bu etkinlikleri çünkü bir şekilde ulaşabileceğim cihazlardı. merak ederdim neymiş ne değilmiş ne özellikler gelmiş cart curt.

şimdi takip etmiyorum bunlar artık ulaşabileceğim cihazlar değiller isterse uçsunlar bir önemi yok. ha fiyatı gündem olacak onları seviyorum. en pahalı ayfon. araba parasına ayfon falan filan.

emek.

emeğim çok kıymetli oysa.
öyle şeyler.

eşyam. kime versem ya bozuyor, ya hor kullanıyor ya da hiç vermiyor. benim de yüreğim yumuşak tabi, soramıyorum, isteyemiyorum falan.
ondan sonra git yenisini ara dur.