zaman tüneli

herhangi bir şeyi ortalama seviyede yapabilmeyi çok hızlı öğreniyorum. konu ne olursa olsun bu böyle. dil, yemek, bilim, coding hiç fark etmiyor. yapıları kavrama konusunda gerçekten çok hizliyim fakat öğrendiklerimi keskinleştirip uzmanlaşma konusunda çok sabırsızım. bu yüzden pek çok konuda çok şey bilen fakat hiçbir konuda uzman olamayan biriyim.

orhun alfabesi olarak bilinen göktürk alfabesi, göktürk kağanlığı döneminde resmiyette uygulamaya koyulmuş bir runik alfabe olup türklerin ilk milli alfabesidir. 4 ünlü, 34 ünsüzden oluşur ve sağdan sola doğru yazılır. göktürk alfabesi, yazılırken runik alfabelerin arasına iki nokta konulur. milli alfabemiz göktürk alfabesi'ni günümüzdeki romanizasyon eden(latin alfabesine çeviren) kişi, danimarkalı dilbilimci ve türkolog vilhelm thomsendir.
ilgili linkler:
1) bizimanadolu.com/archives/s...
2) tengriciturkiye.blogspot.co...
3) turanideali.wordpress.com/2...

ahanda bu sırayla.

kimse göründüğü gibi değilmiş.

yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey varsa o da hiç'tir. çünkü hiç sadece hiç'tir. neden mi? işte.

yazdıklarını okuyunca acaba filozof oldum da haberim mi yok dedim. sonra düşündüm de ben filozof olamayacağıma göre o büyük ihtimalle majör depresyonda.
severim kendisini çünkü realisttir, karamsar değildir. çocukluğundan beri buz gibi bir gerçekliğin içindedir. belki de bu hastalığın en büyük katkısı ilahi bakış açısına sahip olmaktır bilemiyorum. ancak şu kadarını söyleyeyim ki zamanın içinde değil ötesinde yaşatıyor insana. insanların, kendinin, yaşamın anlamını çözüyorsun ancak müdahale edemiyorsun. hiç'i hiç olarak kabul ettiğindeyse arınıyorsun. gerçek sorun da burada başlıyor çünkü. yaşamak isteyenler hiç'e gereğinden fazla anlamlar yüklerken sen onun sadece bir hiç olduğunu daha çocukluğundan beri biliyorsun. müdahale edebileceğin tek hakikatin sadece kendi yaşamın olduğunun en başından beridir farkındasın. amacın zihninde netleşiyor. yıllardır baktığın her gerçeklikten uzaklaşıp kendi bedenine geliyorsun. artık gitmek vakti geldi diyorsun.

bu yıl kabuklu cevizin kilosu 70 liradan başlıyor. arkadaş jesti, 120'den aldık bakalım. taze, ince kabuklu, içi beyaz, lezzetli. ceviz var, yer misin datlı çucuk.

"size yalvarıyorum kardeşlerim, dünyaya yaşama sadık kalın ve size öbür dünya ümitlerinden bahsedenlere kanmayın. bunlar bilerek veya bilmeyerek zehir saçanlardır.
bunlar yaşamı aşağı görenlerdir, ölüm halinde olanlardır ve kendileri zehirlenmişlerdir. yaşam bunlardan usanmıştır bırakın gitsinler.
bir zamanlar tanrıya isyan, en büyük günahtı. fakat tanrı öldü ve onunla birlikte bu günahlar da öldü. şimdi en korkunç şey, yaşama karşı günah işlemek ve 'bilinmesi mümkün olmayanı' yaşamın amacından üstün tutmaktır." - friedrich nietzsche, böyle buyurdu zerdüşt

ben ikide bir böyle oluyorum bazen. bütün insanların boynuna sarılıp öpecek kadar seviyorum. bazen de hiçbirinin yüzünü görmek istemiyorum.

(bkz: içimizdeki şeytan)
(bkz: sabahattin ali)

övünebildiği tek başarısı galatasaray'ı 1 kere 6-0 yenmek olan takım. başka da yok ki zaten.

nevresimler ile çoraplar beraber yıkanmamalı.
nevresimler çorapları yutuyor.
valla bunu yeni öğrendim öncesinde ne çoraplar kaybettim. zaten en kalıcı öğrenme, yaşantı ile olan öğrenmeydi ya hatta mümkünse başarısızlıkla olandı.
öğrendim çok şükür, seni yeneceğim çamaşır makinası. çoraplar, yalnız değilsiniz ve yalnız kalmayacaksınız.
biriniz öteki tekiniz için.
ikiniz benim için.
yaşasın, makinadan çift halinde çıkabilen çoraplar.

bu kyk müdürlerini tek tek sorguya çekeceksin adam gibi denetim yapacaksın bak bakalım bir daha oluyor mu bu asansör faciaları ?

çoğunluğun yanlış yaptığını gözlemlediğim temizlik uygulamasıdır. önce el yıkanır sonra sabun ile köpürtülür ve tekrar yıkanır.
çoğu insan elini yıkamadan sabunlayıp öyle yıkıyor.

buradan

bu cahillere bu cesareti verenlere göstermek lazım bu görüntüleri. bu kadar akılsız nasıl olunuyor anlamak mümkün değil.

ben sabahları severim oldum bittim.
sabahları,
çocukları,
başlangıçları*

aydınlık neyin oluyor senin
gökyüzü akraban filan mı
beni bulur bulmaz gözlerin
şimşek çakıyorum yalan mı
yüzünde yalazını gezdirdiğin
saçlarından tutuşmuş orman mı
akla ziyan bir şey elektriğin
ayışığı mavisi dudaklarından mı
o ışık zenginliği mi giyindiğin
uzay tozları mı yıldızlardan mı
elime dokunduğu an elin
güneşler açıyorum sahi ondan mı
aydınlık neyin oluyor senin
attila ilhan

içi sevgi dolu olan herkese gelsin.
yolunuz güzel insanlara çıksın, onlarla uzun uzun yürüyün.

komik şarkı. haftaya başlamak için uygun değil çünkü biraz "nalet gelsin" havası taşıyor.

mutlu yıllar!

şanlıurfa / birecik