zaman tüneli

ilahi aşka ulaşıp kendini güzellikler arasında bulmak ve adeta kaybetmektir. sarhoşluk desen tam değildir. farklı bir sarhoşluktur bu.

ve klasik ritüellerle, ibadetlerle olmaz bu.

atıyorum bahçeli evinizde oturuyorsunuzdur. ve yeniden baharın o ilk günleri gelmiştir. çiçekler, böcekler arasında onlarla beraber uyanmayı ve canlanmayı yaşarsınız ve hissettiğiniz duygular yüzünü mevlaya dönmenize sebep olur. bir anda heyecanlanıp sonsuz bir huşu ve minnet duygusuyla dolarak zevkten sarhoş olursunuz.

istediğin kadar namaz kıl, oruç tut, şeytan taşla asla bu duyguya ulaşamazsın.
insanı tanrıya götürecek olan onlar değildir.

çoluğunu çocuğunu binbir zorlukla büyüten analarımız için saygı duruşu...

bahse konu erdal erzincan ve erol parlak kıyaslaması. ikisi de mahir bağlama çalar. ikisi de iyi şelpecidir. erdal'ın sesi karga, erol'un sesi kadife gibidir.
ikisini de dinlemekten sonsuz haz alırım. aralarında erdal erzincan'ı biraz daha fazla severim bu da birini çıldırtır. erdal'ı daha çok severim bunun nedeni de onun topraktan çıktığı gibi saflığını korumuş olması, erol parlak'ın bir şekilde sistemle ilişki kurmuş olmasıdır.

iş bu tanım kayıt altına alınsın içindir.

yaşadığı yere, çocuk durumuna, çevre ve sosyal yaşam durumuna göre değişkendir bu.
iki ablam ve annem maaşlı olarak bir yerde çalışmazlar misal ama hiçbirinin işinin bittiğini görmedim. hep bir yerlere koşturma, yetiştirme, idare etme, üretme ile tükeniyor ömürleri.

öyle gri pijama giyip "benim hallerin var" efsanesinde olduğu gibi yayılma lüksü olan insanlar değiller.

kadın çok güzel varlık her yere yakışır. evde de otursun istiyorsa işe de gitsin.

15-20 tane dövmem var hangisinden bahsedeyim.

insanların işi ile gücü ile ilgilenmek bu tip konular hakkında yargılarda bulunmak sağlıklı bir davranış değil. herkes kendi hayatına odaklanmalı fikrimce.

tabii ki baha*

yerim yav!

benim günlük sıfat.

(bkz: dinliyoruz ama yargılamıyoruz)

sevinçlerinden dört köşeler. bilmiyorlar ki veterinere gidiyorlar.*

bu sıralar beni tanımlayan ifadedir.
bunaltıcı bir durumdur.
sintine kokusunu bile özledim bu kış. sfsfsf.

çoçuk varsa hatalı çoçuk yoksa çok bir zorluğu yok. bir kaç hafta elde bulaşık yıkamaktan tut, çamaşır makinesi boşaltma, doldurma, çamaşır asma, evi süpürme falan yapmıştım, yemekte yaptım. dinlene dinlene en fazla 4-5 saat sürer işler, eğer acele edersen 2 saate biter. sonra ister tv izle ister oyun oyna istersen çık dışarıda gez. bana dışarıdan para gelse ihtiyaçlarım karşılansa her türlü kabul ederim ev işlerini yapmaya. çoçuk olmayacak ama.

ali’yle yaptığı ilk maçı (bkz: fight of the century); ali’nin “you can’t beat me, i’m your lord” sözüne “lord, you are in the wrong place tonight” deyip ali’ye sol kroşesini tattırıp bir kere yeri öptürmek suretiyle sayıyla kazanmıştır.

ancak sonraki süreçte ali’nin yürüttüğü psikolojik savaşta çok yıpranmış, sonraki yıllarda 2 maçta kaybederek 2-1 geriye düşmüştür.

george foreman’a kemerini ve unvanı kaybettiği maç ise, çok ağır ve utanç verici bir mağlubiyettir.

ali ise rumble in the jungle’da akıllara zarar bir taktikle maçı kazanıp kemeri foreman’dan geri almıştır.

sonrasında george foreman’ın sürüklendiği, kliniğe yatmaya varan ve 1,5 yıl süren psikolojik bunalım, joe frazier’ı bir kere daha yerden yere çalmayla sağlam dönüş sinyalleri ve artık rövanş hakkı elindeyken garip bir şekilde ayarlanan ve hazırlıksız çıkılan jimmy young maçındaki kayıpla foreman’ın henüz 28 yaşındayken birden bire boksu bırakması…

ali’nin o rövanştan kurtulabilmesi çok büyük bir şanstır. belki de boksun fiziksel sağlamlık kadar psikolojik sağlamlık gerektirdiğinin kanıtıdır.

neticede joe frazier bu üçlü arasındaki maçlarda son sıraya düşerken, foreman ikinciliği, ali ise liderliği almış ve 70’lerin sonuna doğru boksun efsane dönemi kapanmıştır.

foreman (kendisi papazdır) kilise ve kendine ait vakıf giderlerini karşılayabilmek için 10 yıl sonra veteran olarak döndüğü ağır sıklette “ulan 80-90 nesli de amma naifmiş” der gibi 8 yıl daha dövüştükten sonra tam 44 yaşında unvanı bir kere daha almış ve gider ayak ağır sıklet tarihinin en yaşlı unvan sahibi olmuştur.

düşünün ki, 80’ler efsanesi iron mike’ın menajerleri devasa bir bütçeyle milyonlar kazandıracağı kesin olan bir tyson-foreman maçına bulaşmayı hiç istememişlerdir. foreman tarafı da ekmeğine bakıp böyle bir talepte bulunmamış ve iki şampiyon birbirine bulaşmadan kariyerine devam etmiştir. tyson hapis sürecinden sonra bir daha düzen tutturamamış, foreman ise önüne gelenle gardını bile kaldırmadan sürdürdüğü maçlar sonunda kemeri son kez beline takmış ve 70’lerde yarım bıraktığı kariyerini taçlandırmıştır.

abd sandım.

yemek fiyatlarının küsüratlı olması.

patlak yok bi sn... patlamaya hazır bomba gibidir. patlak bomba saçma çünkü.

çamaşırı var ,temizliği var, yemek yapması var. hele çocuk varsa hatalı bir düşünce.