zaman tüneli

kapsamıyla da dikkat çeken çalışma, anadolu’nun 10 bin yıllık tarihinde iz bırakmış haklar, diller ve çeşitli kültürleri ortaya koyuyor. bu kitaptaki sunumlar, makalelerin bu bin yıllar boyunca anadolu’da yaşamış veya anadolu’yu kat etmiş yaklaşık 10.000 yıllık (yaklaşık mö 10.000-323) halkı, dilleri ve çeşitli kültürleri ortaya koymasıyla bu gerçeği hayata geçiriyor.

antik anadolu’nun derinliklerine inmek isteyenler için harika bir kaynak! ‘oxford antik anadolu’ göbeklitepe’den hititlere kadar pek çok uygarlığın izini sürüyor.

elli dört makale, kronolojik ve coğrafi genel bakışlardan kültür teması ve imparatorluk yapıları gibi antropolojik temelli konulara ve tüm bin yılların tarihi ortamlarından bölgedeki önemli yerlerden gelen önemli verilere kadar uzanan beş ayrı bölümde sunuluyor.

"hikayenin aslı 1997'de ankara'da yaşanmıştı; 18 yaşındaki tunç erden yakar'ın evine dalan, silahlı, alkol ve uyuşturucu almış 7 kişi, evdekilere 17 saat boyunca döverek, elektrik vererek ve tecavüz ederek işkence etmişti. yakar'ın kaçıp polise gitmesiyle yargıya intikal eden olay sonucu, 27 yıla mahkûm olan şehir eşkıyaları, rahşan affı'yla dışarı çıkabildi... olaylar da, diyaloglar da pek yerli yerine oturmuyor. akar’ın önder çakar'la yazdığı senaryolardaki "tam yerindeliği ve sahiciliği" arıyor seyirci ister istemez.
(alin taşçıyan, elif tunca, zaman gazetesi, 2 şubat 2007)
-------
ve en önemlisi, finaldeki "hapishanelerde infaz" sahneleri, filmde özellikle adalete karşı öfkesi kabarması çok olası seyirciyi yatıştırmak amacı mı güdüyor?.. "türkiye'de adalet işlemez, onun için —hatta kimi zaman savcılar eliyle— gerçek ceza içeride verilir" mesajı mı iletiliyor? tüm bu mesajlar doğrusu sürekli kafa karıştırıyor. ve filmi hem adli hem de etik açıdan şüpheli bir konuma getiriyor.
(atilla dorsay, sabah gazetesi, 3 şubat 2007)"