zaman tüneli

günaydınlar olsun sözlük!
güne inanılmaz formda başladım.
2 nickaltı, 1 yeni başlık ve tanım. 3'ün 2'si sistem eleştirisi barındırıyor. tebrik ediyorum kendimi gözümü açar açmaz bu performansı sergilediğim için.

keyifli bir gün benim için, harika uyudum.
o yüzden enerjim yüksek, hava kapalı fakat, bacınız güneşli.
işte aşk hayatım durgun bir tek. o da astrologlara göre haziran gibi halloluyormuş.**

açtım hoporlörümü, kahvemi aldım. bir kış şu playliste sanmıştım. sabah açıyordum bağıra bağıra eşlik ediyordum, akşama kadar. evde, okulda, yemekhanede. umuma açık yerlerde bağırmıyordum, o kadar da değil. kımıl zararlısı değilim.

bu gün de hande yener ile bu playlist arasında savrulmayı planlıyorum.
şunu armağan etmek istiyorum herkese, hepimizi bir noktada yakalayacağına inanıyorum.

benim de içinde olduğum hal.


bana liechtenstein paşası apoleti vermiş canım sözlüğüm, iyi güzel de bu apolet "250 madalyalı tanım" yazanlara veriliyor ama benim 1 tane bile madalyalı tanımım yok, verirlerse de geri yolluyorum zaten.

şimdi çok çalışıp 250 tane madalyalı tanım girmem lazım ki ayıp olmasın.
hof, çok yorucusun be sözlük!

ata demirer ile olan programını izliyorum. orkestrası çok gereksiz tuş vuruyor. tam 90'lar kafası yapmışlar. bir de, cem özer bi tık yaşlanmış. 15.dk'dayım, biz eskiden ne efsaneydik ya şeklinde ilerliyor. unutmazsam, bittiği zaman editlerim.

ekleme: selam, bitirdim geldim. programı ata demirer taşımış. ilk programın heyecanı olabilir, saygı duyarım. bana daha çok, günümüzü yakalayamamış, mizahı biraz geride kalmış gibi. mizah evrenseldir evet ama şakaların son kullanma tarihi vardır. otuz sene öncesinin şakalarının bugünlerde çalışması zor gibi. çok çok iyi anlatmak lazım, öyle de yapmamış.

sağlıklı beslenme
temiz içerikli cilt bakım ürünleri
su

madalya da söktüm, tanım da sildim ve güncel borç durumum şu şekilde:


bir gün iko’ya yazmıştım, “allahın varsa silersin borcumu” demiştim…
“sildiğin tanımlarını canlandırırsan borcun silinir” demişti. waow gerçekten.
en illegal ikinci işim budur.
birincisi ise diyarbakırda gerçekleşti. neden anlatmayayım ki?

geçen sene bu zamanlar, diyarbakır’dayım. kuzenlerim dediler ki “hadi malabadi köprüsüne gidelim” tamam gidelim.
iki araba gideceğiz aslında zorlasak bir arabaya sığarız ama yok ehliyeti olmayan bir kuzenim amcamın arabasını çalmak istedi.
kurallara uyan kişiliğim ne kadar uğraştıysa da ikna edemedi.
ehliyetsiz sürücü kendini parçalıyor “sen benimle gel, bana güven” diye, güvenmiyorum kardeşim. neyse dedim bari ben yanında olayım.

oralarda çok çevirme oluyor, planımız şu şekilde: ehliyetli sürücüsü olan araba önden gidecek eğer çevirme varsa bize haber verecek direksiyona ben geçeceğim. nitekim öyle de oldu, malabadiye yaklaşırken aradılar jandarma var dediler.
ulan allah belanızı versin, yazıklar oldum diyarbakıra geldim. ben bu arabayı nasıl kullanayım? arazi aracı falan bir de amcamdan gizli almışız bir şey olsa hüğğü.
neyse öyle böyle sürdüm, geldik çevirmeye kimlik istediler akşam bi de karanlık fener tutuyorlar yüzümüze…
jandarma demez mi “aşağı inin” o an kuzenimi gebertmek istedim var ya. “hüğğğ niye bir şey mi oldu” ay ben çok korkarım…
şaka yapmış jandarma bize… ne şaka ama gül gül öldük.
peki bu kadar hengameye değdi mi?

daha biz malabadiye geçip oturmadan jandarma amcamı aramış. “senin aracın burada ne işi var” demiş. tanıyorlar amcamı. lanet olsun. bir dünya fırça yedik.
ama eğlendik, bu da o akşamdan:

ömer* kılıklı bi herifle evlenip, paravan ardından sevişirsin sen bu kafayla.
ayağım çirkin demiyo da…

evde denemeyiniz. ilk getirdiğinizde eve koku bırakır leş gibi. yavruyken tatlıdır ama büyüyünce tutmak mümkün olmuyor. fena hızlılar. dişi alıp tek beklerseniz sürekli yuva yapmaya çalışır. kemirme olayları falan anlatılmış zaten.

"yürü yangınların üstüne kendi alevini de getir..."
(ismet özel)

#3515487
no, istemiyorum.
madalya peşinde değiliz.
ego mastürbasyonuna kılız.

bi de gerzek çarpıklıkları göze sokmayı seviyorum.
susmicam.
size tanım engel butonu öneriyorum.
sevgiler çok.

elbette iyi oynayan kazansın ama takım olarak fenerbahçe daha iyi.
bir galatasaraylı olarak belirtmeliyim ki bu kızların hepsi benim gözümde birer mücevher.

t: voleybol yarı final son maçı.

sözlük bug'ına girer ama güldürmüştür. çok yaşa emi.

1967-1968 sezonu türkiye kupası final maçlarının ilk ayağıdır ve fenerbahçe bu mücadeleyi 2 - 0 kazanarak kupayı kazanma yolunda büyük bir avantaj elde etmiştir. ikinci maçı ise 1 - 0 kaybedecek olmasına rağmen bu karşılaşmadaki 2 farklı üstünlük kupaya uzanmasını sağlamıştır hatta. 1967-1968 sezonu, fenerbahçe spor kulübü için altın bir dönemdi. sarı-lacivertli ekip, ligde şampiyonluğu erkenden garantilemiş ve türkiye kupası’nı da kazanarak sezonu çifte kupa ile tamamlamıştı. bu başarıda, macar teknik direktör ıgnace molnar’ın etkisi büyüktü. molnar, takıma teknik bir oyun tarzı kazandırmış ve karizmatik liderliğiyle fenerbahçe’yi o dönemin en dominant takımlarından biri haline getirmişti. “molnar geliyö, fenerbağçe şampiyon oliyö” sözü, onun kendine güvenini ve takıma olan katkısını özetler nitelikteydi. ve dediğim gibi türkiye kupası final serisinde de altay'ı eleyerek bu sezondaki tüm kupaları toplamış oldu.

balkonları süslemek için alınan fidelerin toprakla buluşturulduğu an çekilen fotolardır.

bir bu eksikti, oyna devam.

bir akşamüstü, şerruh yine aynanın karşısına geçmiş, saçsız kafasını parlatıp karizma budur be diye kendi kendine mırıldanıyordu fakat karizma şerruhu görse şeytan bu diye taşlardı o derece . göbeğini içeri çekmeye çalışırken bilgisayardan rastgele çalan 90'lar listesinden o şarkı denk geldi burak kut’un efsane şarkısı yaşandı bitti.

bu, şerruh için bir sinyaldir ama apartman ve dünya içinse bir yıkım.
sinyali alan şerruh'un kafasında şimşekler çakmaya başladı.
aaaa evet tabii lan ben de burak kut gibi söyleyebilirim diye düşünceler geçti o içerisinde aklın ve mantığın tatile çıktığı beyninde , sesi sanki egzoz borusunda zıplayamaya çalışan kurbağa vıraklaması değilmiş gibi. yazık oldu apartmandakilere.

salonun ortasında, göbek ritmiyle dans ederken, yüksek perdeden “yaaaşaaaandıııı biiittiiii saygısııııııızcaaaaaaaaaa diye bağırdı. komşular yaz ortası olmasına rağmen camları kapattı. aprtmanın önünde koyduğu yemleri yiyen kediler kaçtı. yahu evde baktığı kedisi olan alexa bile bu eziyete katlanamayarak kendisini odasına kapattı.

ama şerruh durmazdı. çünkü o bir 90'lar starıydı ama sadece kendisi biliyordu bunu toplum bu salak düşünceyi kaldıracak kadar henüz gelişmemişti gözünde.

konser sonrası göbeğinin dans sırasında fazla sallanmasından dolayı açlık duygusunu göbeğinin en derininde hisseden şerruh, mutfağa koştu. kendime bir ziyafet çekeyim dedi. tencereye suyu koydu, makarnayı attı, tam 1 paket ama göz kararı tuz eklerken parmakları fazla cömertti.

bu sırada da telefonda bir arkadaşına yaptığı performansı anlatıyordu bak, tam aldatmanınnn tadınaaa varınca derken sesim detone oldu ama çılgıncasına duygusaldı, tam albümlük

arkadaşı ise acı cevabı verdi: sus ulan allahın belası eziyet etme insanlara

makarna pişti. şerruh bir tabak koydu. sonra bir daha koydu.

ben az yemişim ya diyerek üçüncü tabağı da silip süpürdü.

birden durdu. gözleri fal taşı gibi açıldı. göbek miktarı olması gerekenden bir tık fazlaydı . yani… hiç eksilmemişti sadece 1 tık büyümüştü.

abovvvv rejimdeydim ya ben diye aklından geçirdi 15 yıldır hep rejimde zaten kendisi.

aynaya baktı sonra bir daha baktı daha demin 3 tabak makarnayı yarım ekmek ile gömmemiş gibi ama tabii ki göbeği sanki içine minik bir makarna evreni almış gibi tüm ihtişamı ile kendisine gülüyordu.

şerruh aynaya baktı, göbeğini okşadı ve derin bir iç çekti:

senin sayende zalim burak kut bugün büyüyen göbek....

gerildim yea la.

rammstein - sonne *

lan ne madalyaymış arkadaş.
verin şunun madalyasını parasını ben vericem ya.
ayıp bi olay.

o borcu kuruş kuruş ödeyeceksiniz.
bi dost.

kış sanki biraz zor geçti ama çok şükür atlattık.

tarkan'ın eski günlerini hatırlatan iyi şarkı.

şerbetli

“uzat ellerini
aşk yoksa boş bu seyrüsefer
sevelim, hayat geçiyor
yutuyor bizi bak girdap seneler

alsaydın yüreğine
aşkınla beni temize çekseydin
yatsaydım dizlerine
razıydım her kedere
ben zaten şerbetliyim”

ah be tarkan. n'aptın.