zaman tüneli

şiddetten başka çaresi yoktur. benim kiracım çıkmasa kapısına dayanırım. 3 ay içinde çıktın çıktın çıkmadın gerisine karışmam. sonuçlarına katlanırsın derim..
3 ay sonunda da çıkmam etmem deyip atar gider yaparsa tenhada kıstırıp kafayı suratına çok pis gömerim. dağıtırım. harcanır gider bir inat uğruna... sonra gitsin bildiği yere şikayet etsin...

kanunlar hep kiracıdan yana olunca çok boktan olan bir durumdur. bir de kirayı yükseltme konusunda artistlik yaparlar ben bunu kabul etmiyorum çıkacağım buradan diye ama çıkması en az 2 sene sürer o gidişatla. ıstenmeyen kiracı olmasının da en büyük sebeplerinden biri çoluk çocuğunun evi mahvetmesi diğeri de akrabalarının sürekli gelip orada kalmasıdır ki sözleşme yapılırken hiç böyle şeylerden bahsedilmemiştir. bu konuda kitap yazabilecek kapasitedeyim.

gülümsetiyor bazen. bugün kızılay avm’nin önünde arkadaşımı beklerken bir amca şu kahvecide wifi var mıdır gibisinden bir şey sordu, sonunda da öğrencisiniz ya ondan sordum bilirsiniz diye dedi mesela. tabi bilmiyor en son öğrenci olmamın üstünden 10 yıl geçtiğini *.

vurduruy

ay yok o başka bir şeydi.

iyi bir hikayeden çok tamamiyle görüntüyle insanı korkutmaya çalışan, korkuyu jumpscare sahneler ve karakterleri oldukça kötü makyaj ile ürkütücü gözüktürme üzerine kuran bir sinema var karşımızda...

isteseler on numara film yapabilirler bu arada... harika bir hikaye, bu hikayeyi daha iyi yere taşıyan bir senaryo, güzel bir sinematografi ve hoş oyunculuk... isterler mi? hayır, istemezler çünkü herkes kolay olan neyse onu tercih ediyor, iyi film yapmak gibi bir dertleri yok, tamamen gişe odaklılar.

maalesef amerikalılar kadar iyi yapamıyoruz korku filmlerini ve daha çok komediye dönüyor, efektler iyi değil. bu konuda en az 100 yıl ekmek yememiz lazım.

borçlarımı kapatmak için hedeflediğim yaş.
bir önceki 33 idi.
ondan da önceki 27 idi.
ondan da önce 25.

kapitalizmin oyunu sanırım sürekli borçlu tutmak azizim, yanılıyor olabilirim de, yani sanki bence öyle.

korku kitabı deyince ilk aklıma gelen stephen king. kitaplarını okumuştum ama aklımda kalan ise hayvan mezarlığı. filmini de izledim. etkisinden günlerce kurtulamadığım nadir filmlerdendir.

35 yaşından sonra 40 gelir aradaki 36, 37, 38, 39 gibi yaşlar yoktur bunu inkar edenler görecek ve 40 yaşına erdiğinde o 5 senenin nerede olduğunu sorgulayacaktır.

halk zır cahil

demokrasinin neden türkiye gibi eğitim düzeyi oldukça düşük bir ülkeyi yıkılışa götüreceğini tek başına anlatmış adam... demiş ki, ''demokrasi işine gelmeyince halk cahil diyen kişi...''

demokrasinin işine gelmemesi gibi bir durum yok, sizler çoğunluğun azınlığa karşı iktidarı olarak gördüğünüz için bizler verilen kararları eleştiriyor olabilir miyiz pekala?

bu ülke için halktan oldukça kopuk, elitist bir yönetim gerekiyor... akılcı, bilimci... partiler üstü teknokrasi lazım sanki.

bazıları literatüre turksploitation olarak geçmiştir, diğer tüm çalıntı filmlerle beraber.
mesela exorcist'in çin malısı**:

ben yunus'u nurda gördüm
dergâhına gül eyledi aşk beni
o mecnun'u firarda gördüm
bir leyla'ya del eyledi aşk beni

spotify

gayet başarısızdır.

dünya sinemasında muhteşem korku filmleri yapılıyor. bir korku filmi hayranı olarak beni çok mutlu eden bir sürü film izledim. ama bunlardan hiçbiri türk yapımı değildi.

çünkü çok ciddi birkaç hata yapılıyor türk korku filmlerinde. birincisi korku filmleri türkiye'de maalesef ki insanları böö diye korkutmaya çalışıyor. yani ani seslerle, birden ortaya çıkan tuhaf görüntülerle. ama biz buna korkmaktan ziyade irkilmek diyebiliriz.

ikincisi türk korku filmlerinde sektörün başlarında vampirler, kurt adamlar, şeytanlar gibi konular işlenmeye çalışıldı ama bizim kültürel kodlarımızda böyle korkular yok. hiçbir anne çocuğuna "yemeğini ye yoksa dracula gelir seni yer" diye korkutmamıştır. ya da "gece ıslık çalma kurt adam götünü ısırır" diye bir geleneğimiz yoktur.

sonra sonra cinler girdi işin içine ve dini başka ögeler ama bunlar da o kadar kötü işlendi ki. kötü karakterler çirkinlikleri ile korkutmaya çalıştı insanları. "aman kapat o ne çirkin şey öyle" korkuları yaşadık.

farklı bir korku türüne ihtiyacımız var. aslında fantastik edebiyat içinde bunu güzel harmanlayan iki isim okudum ben. yani onların yazdıkları üzerinden güzel korku filmleri çıkabilir. mehmet berk yaltırık ve bülent ayyıldız bence korku edebiyatına dahi olmasalar da yakaladıkları fikirlerle yol açabilirler.

türk korku filmlerini sevmiyorum ama seveceğim günü dört gözle bekliyorum.

benmişim.
trabzonu değilim. ne işe yarıyor ve neden bu kadar takipçim var yav hakikaten? ben sözlükte durmam ki.
neyse sağolsun varolsun üzümlü keklerim, alaman çikiletalarım, canlarım ve dahi cömbeleklerim.
öpaj.

küsuratlı söyleyeyim de salladığım anlaşılmasın'ın yakın akrabasıdır. *

avukat şeref haktanır telefonda görüşürken arkada işi pişiren eşkiyadır.

panik atak, panik bozuklukta görülen kısa süreli, oldukça yoğun, sarsıcı ve korkutucu ataklardır.
ani bir şekilde başlar, 10 dakika içerisinde tepe noktasına ulaşır, 20-30dk içinde sonlanır. tetikleyici olmadan veya tetikleyici nedeniyle olabilir.
belirtileri:
kalp çarpıntısı
karıncalanma
göğüs ağrısı
titreme, terleme
sıcak basması
mide bulantısı
nefes darlığı
uyuşma
boğulma hissi
baş dönmesi, düşüp bayılacak gibi olma
depersonalizasyon (bedenin dışında olduğunu hissetme, kendi bedenini dışarıdan izliyormuş gibi olma)
derealizasyon (çevreye yabancılaşma hissi)
kontrolü kaybetme
delireceğine dair korku
ölüm korkusu

hiç başarılı değildir
türklerin korkuya ihtiyacı yoktur
çünkü bizzat türkiye'nin içinde yaşadıkları için korkunun kendisi olmuşlardır
her an yanı başında bi bomba patlayabilir
eski kocası vurabilir
depremde ölebilir
twit atıp hapse girebilir

kısacası korkuyla yaşar korkuyla büyür türk

(bkz: şüpheli derecede spesifik)