zaman tüneli

minnoş bebeler. ana babasına heyecanlı heyecanlı bir şeyler anlatmaya çalışan o pıtı pıtı yürüyen bebeler.

ben dilsizim

katılıyorum.

o kadar ilgi ve sevilme hissine aç kalıyoruz ki hemen inanmak istiyoruz. artık bitsin bu his diye.

büyük boşluk sonrasında zincirleme yanlış kararlar ve dümenden olm aslında iyi hissediyorum tripleri, ağlayış, yıkılış ve kapanış.

yani zaten ilk başlarda bir şok. ne kadar artık bitsin diye dua edip de karşılığını almış olsan da şok yani.. yası, kabullenmesi, öfkesi, affetmesi derken altı ay sürdü. bir baktık ooo kendimi bıraktığım yerde bulmuşum. tamam. çiçekler böcekler ooh be dünya varmış modu. bir buçuk sene oluyor biteli…

sıkıldım, sevilmeyi hissetmeyi özledim. bu his bitecek mi belli değil, tekrar güvenecek misin belli değil, çabalayacak mı birileri senin için belli değil. hayat çok garip akıyor gerçekten.

nihat doğan kanalı türünde gerçekçi(!) tavsiyeler mi var umuduyla baktım, ama yanılmışım.. :)

ilginçtir çok ıslanan da çok kuruyan da buruşur.

karakter sınırına takıldığımız için başlığı layığıyla açamadık. sorumuz aslında ak partiye gönül vermiş %52’ye. son dönemde hakan fidan biraz geri planda kalmış gibi görünüyor medyada. örneğin bugün trt hariç hiçbir kanal hakan fidana yer vermemiş. sürekli bilal erdoğan’ıöne çıkartmışlar. ak partili arkadaşlarımız acaba ne düşünmekte.

eveet sevgili sözlük ahalisi, günler geldi aylar geçti kah güldük kah ağladık bazen sinirlendik genel olarak çok eğlendim ben lakin gün geldi çattı.

yıllardır kendi hayatım için verdiğim mücadelenin sonuna doğru ilerliyoruz kafamın içinde şu dizeler


normal sözlüğün manyakları, delileri, kafayı kırmışları umarım her şey gönlünüzce olur bu güzide kardeşiniz, düşmanınız, en sevilen nefret edilen adam sözlük macerasını bu gece itibariyle sonlandırıyor. kendinize iyi bakın pek başaracak potansiyeliniz yok zaten.

6-7 ay kadar ülkede olmayacağım ondan sonrada yıllardır hazırlandığım asya kıtasının güzide ülkesi japonya'ya yerleşeceğim her şey yolunda giderse artık sake içip, iğrenç yosunlarından yiyip daha sonrasında ise çokca istediğim asya turumu tamamlayıp artık 40'larına gelmiş olacak olan şahsım güzel bir gençlik geçirmenin keyfi ve huzuru ile inziva hayatına geçiş yapacağım.
sizlere söylemek istediğim tek bir şey var.

hayat ciddiye alınacak kadar önemli tamamen umursanmayacak kadar değersiz değildir. güzel anılar biriktirin, bolca tartışın, gülüşün,sinirlenin her şeyi doya doya ve istediğiniz gibi yaşayın kimsenin sizi zincirlere ve sosyal tabulara maruz bırakmasına izin vermeyin. karnı tok çoban köpeği olmak yerine dağda gezen aç kurt olun en azından öldüğünüzde kurt öldü derler.

buyrun size güzel bir şarkı bırakayım




neyse aman çok uzun ve anlamsız bir veda nutku oldu. herkese bol şans. cici bakın kendinize.

bir ay önce beynime pıhtı atmıştı.

üst üste 3 ayrı yemek yemiştim dışarıda, çok stresli bir gündü. ben yemeğe veriyorum.

sevilmemeyi anlamak için özel bir çaba gerekirmi ki..?

benim bileklerim ağrıyor. sanki birisi beni dövmüş de bileklerim kırılmış gibi bir şeyleri tutamıyorum. birkaç gün de geçmek bilmiyor.

insan en çok kendisinde kayboldukça umudu kırılıyor. hani yeniden başlayacaktık. bu sefer her şey çok güzel olacaktı. düşmüştük kalkmıştık görmüştük. iyileşmiştik. bir ses bir nefes bir heyecan yolunda yürürken bulutlara güneşe bakarken, fark etmiyor yoldaki çukurları.. git gide de daha derin bir yerden yaralayan çukurlar..

içimdeki avaz avaz ses oldu bu şarkı. tükenmişliğin şarkısı… yaşıyoruz ama ölmediğimiz için.. ne bileyim.

hissettirilen…

herkese göre değişen sevgi dilini bir kenara bırakarak söylemek isterim ki ben sevildiğimi hissedemiyorsam sevilmiyorumdur.

söylemek bazen yalan göstermek bazen samimiyetsiz gelebilir kolaydır ki hatta çok kolaylaşmış bazı şeyler.. ki şimdi düşündüm de hissettirildikçe de o sevgi baya baya sonrasında insan bir türlü sevilmediği zamanlarda da ikna olamıyor sevilmediğine..

her şey çok saçma.

"baktığın bensem gördüğün sensin.." dedirten.

konu ayna değil bu arada..

şartlar normal değil insanlar hiç normal değil. bu ahval ve şerait içinde bundan daha sağlıklı bir diyalog ortamı olacağını zannetmiyorum.

ben galiba bu aralar tanrıya kırgınım.. küsmedim ama kırıldım.. olmayacak gibiyse neden oluyor gibi olmuş ya da hala olacak gibi oluyor tanrım?

şef dönmemekte kararlı ama umarım bir gün buraları hatırlar.