zaman tüneli

kendisinin çok iyi bir insan olduğuna inandığım yazar. elbet bir gün ihtimaller gerçek olacak.

(bkz: hayırlısı be gülüm)

#3836611 gerçekse fotoğraflarla devamını bekliyorum yaşanılanların, acayip sardı.

yaklaşık 1 hafta önce sadettin saran çok daha şahsi bir suçtan dolayı çarmıha geriliyordu az kalsın. ne özel mesajlaşması kaldı ne magazinsel haberleri… bugün bakıyorum da medyasından sosyal medyasına kadar herkese bir sağduyu güncellemesi gelmiş.

bugün gs resmi açıklamada erden timur’a “bizden değildir” çekti. birkaç sene önce erden timur için “öl de ölelim” modundaki gs’liler bugün “erden timur eski yöneticimiz, şu anki yargılamanın bizimle ne alakası var” modundalar. utanmasalar “erden timur kim abi siz tanıyor musunuz” diye salağa bile yatacaklar.

bu tavır ne kadar ikiyüzlüce de olsa, eski fetö taktikleri her ne kadar sinir de bozsa ben gs’lilerin bu pragmatistliklerine hayranım aslında. bizim başkan kulüple hiç alakası olmayan bir suçtan itibar suikastine kurban gidecekken, bizim taraftar takıma zarar verme ihtimali çok yüksek olmasına rağmen çağlayan’a yürüdü, bazı kimselerle karşı karşıya geldi. mevcut hükümet destekli yargı bu işi biraz uzatmaya karar verse 2011’deki yıpratmanın bir benzeri kaçınılmaz olmasına rağmen kimse işin orasını düşünmedi. çok daha duygusal emellerle hareket edildi. bugün gs tarafına bakıyorum da işin ucu kendilerine dokunacak diye erden’i 2 günde sildiler. inanılmaz bir “başarılı olalım da ne olursa olsun” motivasyonu bu. tebrikler ne diyelim.

bu işin sonunda köpek çekilen erden timur gemileri yakıp ötmeye başlarsa birkaç ay sonra işin ucu dursun’a da gider. mevcut siyasal ortamda dursun gibi yanak okşatan bir soytarıyı harcamazlar elbette ama o leke de kolay kolay çıkmaz.

geldi benim içimi en çok rahatlatan , inşirah tadındaki teselli cümlem. şüphesiz, her daim olanda hayır vardır. bu cümleyi gerçekten içinizde eritip, ruhunuza kabullendirirseniz hayatınız bir üst level’a atlıyor. muazzam bir kafa rahatlığına erişiyorsunuz.

kişinin, duygusal, dostluk, aile, akraba derecesine bakmaksızın yapılan her yanlış, haksızlık ve ihaneti gayet normal olağan görmek ve bütün bunlara karşı duygusuz tepkisiz kalmak.

muhabbet kuşlarını çok seven bir yazar sanırım. bıcırık ile şımarıklık yaptığını düşünüyorum..

evi temizlemeye karar verdim. otel gibi kullanıyordum. eve girer girmez üzerimi değiştirip yatağa yattığım gibi yatar yatmaz uyuyamadığımı düşündükçe bu gidiş gidiş değil diyerek.. en azından yaşanılır hale getirmeye niyet ettim.

yapılması gereken en birinci şey tabiki en birinci dağılma sebebi olan çamaşırları ütülemek ve dolaplarına yerleştirmek olmalıydı.. maalesef bitmiyor.. her ütü bitti tamam dediğimde yeni çamaşır asıp eskilerini toplayıp ütülenecekleri ütülemek suretiyle evden çıkamıyorum artık..

bu gidiş gidiş değil.

ne olmuşsa en güzeli olmuştur.


olmuş olan, olacak olanlar arasında en hayırlı olandır. ibnü'l arabî (k.s.)

şiirleri ve kitapları sevdiği gibi, ruhunun da şair ruhlu olduğunu düşündüğüm yazar. *

suno ai, bu konuda bazen iyi şarkılar yapabiliyor. ama bazen. 20 de 1 gibi. metin tabanlı ai lerde ise, gemini iyi diyorum.

hayatta her zaman her şey olabilir ve olanda hayır vardır.

bir üniversite anımı hatırlatmıştır.

üniversite 1. sınıfta bölümümüz inanılmaz kalabalıktı. 2. sınıfa geçtiğimizde okulu bırakan ya da bölüm değiştiren o kadar çok kişi vardı ki sınıf yarıya inmişti. 4. sınıfta alan dışı bir dersi çok sevdiğim için misafir öğrenci olarak katılıyordum. bir gün derste birinci sınıfta bölüm değiştiren arkadaşlarımdan birine denk geldim. amerikan kültür bilimi bölümüne geçmiş. oturduk başladık sohbete. bir ara şöyle bir cümle kurdu; "akademik olarak dünyanın öbür kıtasına geçtim ama hâlâ mitolojiden bahsederken önce "children of zeus" yazıyorum.

yunan mitolojisi... tüm mitolojilerin ortak noktası. mısır hariç. mısır mitolojisi bambaşka bir boyut.

en büyük düşmanın, aynaya baktığın zaman, gördüğün şeydir.

normalde tartışmasız beyinciyim ama bunun da üzerine yağ kızdırılmışsa öfff diyorum ya ekmek versenize yağına banalım

imana gelen panda

okuyor ve bunu belli ediyor.

işkembe çorbası ile yarışır. ama, iyi yapılmış bir işkembe çorbası, her zaman bir adım daha öndedir.

oğuz atay'ın birbirinden güzel hikayelerini derlediği kitabı. kitaba ismini veren korkuyu beklerken öyküsünü üç defa okudum ve her seferinde ayrı keyif aldım. öykücülüğe hevesli biri olarak başucu kitaplarımdan biri olmuştur. hikayelerin derinliği, karakterlerin toplumdan dışlanmış ve kenara itilmiş halleri, atay'ın hayal gücünün limitlerini zorlayan kurguları beni mest etti.