zaman tüneli

deniz yoksa göl var, göl yoksa toprak var, ankara ankaradır.

deniz yok daha ne olsun.

başın sağlam boka battı mı sonunun bir kafede otururken kurşunlanarak ölmen olması. herkesin bolca siyaset konuşması. düzen, disiplin adına boş otobüse bile mal gibi sırayla, tek tek girilmesi, ulus, mamak gibi leş semtlerinin hala bir türlü ıslah edilememiş ve gelişmemiş olması, semtten semte, ilçeden ilçeye yaşanan saçma sosyokültürel ve sosyoekonomik uçurumlar, iki adım atıp çukura düşmek gibi bir şey ankara'da seyahat etmek. son yıllarda insan kalitesi ve güvenliği toparlandı mı bilmiyorum ama 2016 yılında iyice bokardığını görmüştüm. ha bir de dolmuşların tıklım tıklım olması ve o curcunanın içinde şöforlerin cüce deve oynatması. bir de son olarak abi mühendise artık iş yok ankara'da gördüğüm kadarıyla.

iyi yanları simiti, erkeklerin değer görmesi, eğlence kültürü, her ürünün özellikle gıda açısından bulunabilmesi, hala öyle midir bilmiyorum esnafının alçakgönüllü ve ücret karşılığı ekstra işten kaçmayışı (evet bursa'da parasını versen bile zulüm ediyormuşsun gibi bakıyorlar yüzüne b... herifler), yürünerek de çoğu yere gidilebilmesi, aspava, her yerde her şeyden bir şeylere erişim sağlanabilmesi, ürün çeşitliliğinin maks durumda olması, kısacası insan da dahil her konuda seçeneğin bolca bulunduğu bir şehir.

üniversiteden mezun olana kadar bu durumun saçmalığını düşündüm. ben sabah insanı değilim arkadaş. en azından 9/10 falan olmalı.

zifiri karanlıkta okul başlıyor kışın.

hep söylüyordu ama gerçekten tarihe geçti. abd'nin mutlak güce ulaşmasına az kalmışken önemli bir başarı elde etti.

artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak. maduro'nun paket edilmesinden sonra abd’den korkmayan tek bir diktatör bile kalmayacak.

trump dönemi son hızda baş döndürmeye devam ediyor...

umarım medeni dünya güçlenmeye devam eder. gelecekte diktatörlük görmek istemiyorum. uyuşturucu , sigara ve diğer zehirli maddelerin olmadığı dünyayı hayal ediyorum. zararlı fikirlerin üretilmediği , bilimin öncü olduğu bir medeniyet istiyorum.

kalıcı yaz saati uygulamasının sebep olduğu durum.

üniversiteye giderken görüyorum küçücük çocuk okul servisi bekliyor ama ruhu yatakta kalmış bedeni ayakta öylesine duruyor, allah aşkına abi bunların o yaşlarda uyuması lazım beyin ve beden gelişimi için. o saate işlenecek dersten ne hayır alacak bu çocuklar.
zaten eğitimin kalitesi ortada birde üstüne biyolojik ihtiyaçlardan çalıyorlar. çok şükür zamanında öğlenci idim çoğu zaman çocukken.

belirtilen aralıkta/kriterlerde isminiz bulunamadı.

teşekkürler dostlar, ben de sizi seviyorum.

papara iptal mi devam mı şinci anlamadım. benim de köşede bi kartım var. arada steam'den oyun almak için filan kullanıyordum.

oturup bunu düşünmek yerine, "bu listeye benim adlar girmez" diyerek başlığı komple okudum. sağlamasını aldım sfsjdhd.
üç ismim var, hiçbiri yazılmamış.
çok tatlı biriyim demek ki.
isim falım da tamam.

engelli birey dünyaya getirme olasılıkları daha yüksektir. yumurta ve sperm kalitesi düşüyor. lakin bu sadece sigara değil yüksek stres, sağlıksız beslenme, düşük ekonomik düzeye bağlı yaşanan sorunlarda kaliteyi düşürür. bana kalsa sadece zengin ve belli bir kültür düzeyine sahip olan ve iq testine tabii tutulmuş ebeveynler çocuk yapmalıdır. bu sayede nüfusun kalitesi artacak. hatta komple çocuk falan yapılmasın diyecem fazla aşırı olacak ama bence ahlaki değil çocuk yapmak bu dünyada.

zombi işte, yürüyen ölüler.

ne diyorsunuz, giderim var mı, 3-5 arapça dua ezberleyip okunmuş çay diye içinde sakinleştirici olan çayları içirdik mi olur gibi bu iş.
uzun mağara adamı sakalı içerir.


savcı/hakim bey
bu tanım ironi içerir, gerçeklikten uzaktır.

ahmet, mümtaz, taylan, nuri, bilge, ceylan.

mutlu, sorunsuz, keyifli, her şeyin yolunda gittiği bir sene olsun, önceki yılları aratmasın..

vatan hasreti, göç, göçmenlik, geride bırakılanlar, gidenin ruh hali ile ilgili güzel bir film. bu tanımı norveç'in karşı dağlarından yazmayı isterdim. işte o zaman türkiye cennet yav der ve daha duygu dolu satırlarla filmi anlatabilirdim. olsun.

filmden önce çok meşhur şu sahneyi koyalım da hangi film olduğunu hemmen hatırlayın.


film çoğunlukla bir arabanın içinde geçse de oldukça etkileyici. özellikle manzaralar, aman aman. bana kars yolculuğumu hatırlattı. o arabanın içinde o yollarda gitmek harika bir şey olabilirdi. tabii ki sadece bir dış göz olarak. çünkü arabanın içindeki aile büyük oğlanı kaçak yollarla başka ülkeye geçirmek için evini satmış bir aile. (kaçak göçmen işine girme fikri çık aklımdan, öhöm öhöm)

geleceği belirsiz olan geride kalan bir anne baba ve kardeş, gittiği yerde ne yaşayacak belli olmayan bir oğul, ailenin oğlumuz orada çalışır ve bir süre sonra bize yardım eder bizi unutmaz umudu. geride kalmanın en zor yanı da bu belki. unutulma korkusu. yeni ve daha iyi hayata kavuşunca gidenin aklına gelmeme ihtimali korkunç geliyor kalanlara. durağan bir film gibi gözükse de çok güzeldi. annenin yaşadığı duygusal durum, babanın duygularını yaşama şekli, giden oğulun hâlâ küçük bir çocuk gibi olması. evet yaşı büyük ama konuştuğu zaman o toyluk hissediliyor. ki filmde çok az sesi çıkıyor. en sessiz karakter diyebiliriz. ve bunların yanında etkilenmesin diye yanında sürekli rol yapılan küçük bir çocuk. ayy, en yorucu kısım bu işte. yukarıdaki oynama sahnesi de bu yüzden etkileyici. filmin sonlarına doğru. çocuk hâlâ mutlu. çünkü bir şeyden haberi yok. kötülükler ona dokunmuyor. çocukluğun bir sabun köpüğü içindeki o korunaklığı çok güzel yansıtılmış. keşke sabun köpükleri daha dayanıklı olsa tabii. yine de o baloncuğu sağlamlaştırmak için çaba harcayan tüm ebeveynler çok kıymetli.

beğendik işte, yeter bu kadar laklak. izleyin.

sigma

alfa

tahsin