zaman tüneli

netflix'te dizisini izledim. meğerse meşhur bir oyunmuş, ordan diziye uyarlanmış. ben tabi cahil olduğum için. oyunu dizisinden iyidir diye düşünüyorum. oynamadığım için, bir şey diyemiyorum.

eskiden heyecanlandığın şeylere "artık" heyecanlanmamak. belki de "o" heyecana zaten değmezlerdi ama en azından yaşadığımızı hissettiriyorlardı.
renkler vardı gülfem durumu işte.

tak pat çat.

güm pat küt.

normal bir göt değildi
alüminyum göt idi

bam bam bam.

şalvarımla yazıyorum. daha fazla bir şeye gerek yok sanırım.

hayatımda eksikliğini duyduğum az şeyden biri.
biri bana sarılıyormuş hissi veriyor diye aylarca kalın yorganla uyuyorum.

tek yön kaosu, imdat diye bağırmamak için dişlerini sıkarsın...

bir zamanlar gotunun guzelligiyle ulke gundemine oturmus sarkici.

yeni bir dlc gelecek söylentileri heyecanlandırmıştır.

muhammed ali'yi mağlup ederek unvanını koruduğu yüzyılın maçı olarak bilinen 1971'deki ilk karşılaşmalarının hemen öncesinde soyunma odasında kendisiyle yalnız kalmak istemiş ve içeriye kimseyi almaması hususunda güvenlik görevlisine talimat vermiş. az sonra hışımla dışarıya fırlamış ve güvenlikçiye neden içeriye adam soktun diye kızmış. güvenlik görevlisi içeriye kimsenin girmediğine yemin etmiş. sonraki zamanlarda bir arkadaşına içeride beyaz giysili bir adam vardı ve o tanrı'ydı. maçtan önce kendisini aylarca aşağılayan ve medya önünde tahkir eden ali'ye öfkeli olan frazier tanrı olduğunu düşündüğü beyaz giysili adama sormuş: bu gece onu öldürürsem beni affeder misin ? adam ''evet'' diye cevaplamış. sonrası ;

çocuktan tebessümü,
kediden huzuru,
köpekten dostluğu öğrendim.
insanı anlamak haddimi aştı...

en iyi 5 yerli;
kemal tahir - kurt kanunu
kemal tahir - rahmet yolları kesti
kemal tahir - esir şehrin insanları serisi
yakup kadri - yaban
kemal tahir - devlet ana

en iyi 5 yabancı;
steinbeck - kaygılarımızın kışı
steinbeck - gazap üzümleri
steinbeck - cennet çayıları
emile zola - germinal
şolohov - ve durgun akardı don

hadi birer de bonus vereyim. yerli bonusumu yaşar kemal'den deniz küstü'ye veriyorum. yabancı bonusum ise tolstoy'dan kazaklar'a gider.

çalışanların bile neresi nereye çıkıyor bilemediği kadar büyük ve karmaşık.

anadolu köylerine gittiğimde hiç ama hiç yabancılık çekmemek. topraaamız geldi diye seviniyo gardaşlarım.

araba kullanmaktan tiksindirir.

istanbul trafiğini yakaladığı gibi, ankara şoförlerinde zeka geriliği problemi de vardır.

sinyal vermez, önüne kırar, bodoslama ana yola dalar, kural bilmez ankara şoförleri.

kapınıza ulaşana kadar 77 kilo verdiğiniz havaalanı.

severim.

bizde köylülük bir özellik değil bir yaşam felsefesidir. şöyle açıklayayım: denizi ilk gördüğümde o büyülenmiş halimle şunu düşündüm." bununla(deniz) iyi tarla sulanır lan."