zaman tüneli

iş zamanı iş, tatil zamanı tatil diye düşünürsek mesele kalmaz.

açıkçası güzel bir albüm ile güne başlayıp günün geri kalanında da dinlemek bana iyi geliyor.

iyi ki offline olmak var. kgb zamazingosu cepte kalıyor.

başka türlü olabilir miydi ki.

rakımı yüksek bir noktada, tercihen şomine eşliğinde.
sevdiğiniz insan ile romantik anlar yaşatabilir.

ülkedeki son yirmibeş yılda, ülkemizle diğer ülkeler arasında, diğer ülkeler lehine oluşan ve giderek açılan fark yoktu.. (pasaportumuz, paramız, ülke ve vatandaş olarak güvenilir/tercih edilirliğimiz çok daha iyi durumdaydı. şimdi son sıralardayız.)
gelişmekte olan ülkeler liginden, gerileyen ve güvenilemez ülkeler arasına katıldık.

.. kere maşallahtan 13 yıl daha az.

buradayım be buradayım (bkz: buradayım)

bizimkinin yanında sizink olsa olsa karcık olur )

müttteeeeşşemmmmm ikili. huzuru yakaladigim nadir anlardan. hele bir de manzaranız güzelse... tavsiye ediyorum.

bugün de otururken cahil, yobaz ve gerici oldum. resmen fırsatlar ülkesi.

b.k gibi finalle bitmiş dizidir. ilk 2 sezonu izleyip rafa kaldırın çok şey kaybetmezsiniz.

ibibikliktir, şöyle böyleliktir. dindar insanların hepsi olmasa da bazıları aslında gayet minnoş ve sanatçı ruhludurlar. mesela somut örnekleri:



gitar ağlıyor resmen:



yaşayan en güzel aşıklar:



bu arada "sofu" olmakla "yobaz" olmak bambaşka şeyler. sofu dindarın inancı kendinedir. yobaz dediğin bunu başkasına dayatır. dünyada kendi inancını başkasına zorla dayatan kaç tane din var?

her zaman vardı, her zamanda var olacak.
insanlar tarih boyu koca koca şatoları, yüzlerce elbiseyi, vs. ihtiyaçları olduğu için değil, çevresinden daha iyi görünmek, ve bunun verdiği hazzı yaşamak için yaptı.
aradaki tek fark, sosyal medyabu işi daha kolaylaştırdı.
ama gelelim işin sizin için acı olan tarafına.
başkalarının yediğini, içtiğini, gittiği yerleri göstermesi beni rahatsız etmez. ilgilendirmez de... nötr davranırım çünkü çoğu benimde maddi durumumun elverdiği, benim içinde normal sayılacak , gözüme batmayan şeyler. eğer bunlar seni rahatsuiız ediyorsa, demek ki sen fakirsin ki, tepki veriyorsun))) birde böyle düşün.

muhteşem yüzyıl kaynaklarına göre (swh) şehzade mustafa yanlısıdır. defalarca uyarmaya gitmiş manisa sancağına mustafayı. ama mustafa kalın kafalı olduğu için (diziye göre gerçekte görmedim kendisini) babişimle arama kimse giremez diyerek tershane kurmuş, gavur elçi kabul etmiş, yeniçeriye paralar dağıtmış. kimseyi silklememiş. barabaros falan beni uyarsa derim ki aga bu adam bir şey biliyor bir dinleyeyim. neyse ben şehzade mehmet tahta çıksın isterdim ama alkolik selim çıkıyor. bu da böyle bir hikayedir işte.

osmanlı’dan cumhuriyet’e geçişin yalnızca siyasal değil, bedensel ve sahnesel olarak da yaşandığını kanıtlayan isimlerlerden biridir. türk tiyatrosunda müslüman kadınların sahneye çıkmasının önündeki fiili ve zihinsel bariyerleri kıran ilk isimlerden biri olması, onu sadece bir oyuncu değil, bir eşik hâline getirir.

1897 doğumludur. arapça ve fransızca bilmesi, batı tiyatrosunu erken yaşta tanımasını sağlar. oyunculuğa ilk olarak muhsin ertuğrul yönetimindeki, halide edip adıvar romanından uyarlama ateşten gömlek filminde, neyyire neyir ile birlikte yer alarak, türk sinemasında yer alan ilk müslüman kadın oyuncular olarak başlamıştır. akabinde muvahhit, nazım hikmet tarafından yazılan ve muhsin ertuğrul yönetmenliğindeki ilk sesli türk filmi olan istanbul sokaklarında'da yer almıştır.

ancak onu asıl tarihsel kılan, 1923’te izmir’de sahnelenen ceza kanunu adlı oyunda, mustafa kemal atatürk’ün bizzat teşvikiyle, yasal olarak sahneye çıkan ilk müslüman türk kadını olmasıdır. bu olay, dönemin ahlaki ve toplumsal kodları düşünüldüğünde bir “rol” ya da "bir rica" değil, doğrudan bir meydan okuma ve devrimdir. zira o güne kadar müslüman kadınların sahneye çıkması yasaktı. bedia muvahhit’in sahneye çıkışı, sadece “kadın oyuncu” eksikliğini gidermek gibi bir ihtiyacın sonucu değildir; cumhuriyet’in tahayyül ettiği yeni kadının, seyirlik olmaktan çıkıp özneleşmesinin somut bir adımıdır.

bu teşvikten sonra darülbedayi'de oyuncu olarak bu alanda çalışmalara devam eden bedia hanım, türk sinemasının da erken dönem yüzlerinden biridir. hayatı boyunca 200'den fazla oyunda ve birçok filmde yer almıştır. 1987'de devlet sanatçısı unvanını almış ve 1994'te vefat etmiştir.

en nefret ettiğim insan tipi. bir insan ne kadar kibirliyse onda o kadar bastırılmış bir aşağılık duygusu vardır bence. bu duygudan uzaklaşmak içindir o tavırlar. genellikle böyledir zaten, eksik olan duygu tam tersi özellikler yaratır insanda. yetersizlik duygusunun mükemmelliyetçilik yapması, iç huzuru olmayan insanın sürekli kavgacı olması gibi.

gerçekten dolu, kendisinin farkında ve barışık olan insanda kibir gibi duygular pek olmaz diye düşünüyorum.

özellikle de burdakiler
kahve ve bira içtiğimi kesinlikle görmeli
başka türlü yaşayamam

doğum günün kutlu olsun sayın yazar nice mutlu, huzurlu, sağlıklı yıllara. istediklerinin gerçekleşmesi dileğiyle her şey gönlünce olsun.