zaman tüneli

muhtemelen ölmesini isteyecek birçok çevre vardı ancak iran yahut herhangi bir radikal dinci örgüt hikayesine hiçbir zaman inanmadım. hanefi avcı hala çıkıp “tamamiyle aydınlatılmıştır” diyebiliyor zannederim kimse de inanmıyor. belki klasik cinayet ve asayiş anlayışıyla söyledikleri bir yere tekabül ediyordur, bilemem.

ancak suikastten sonra eve yeşil’in ziyarete gelip ziyaret defterine yazı yazması, (eşinin anlattığına göre) bu işte parmağı olan herkesi bilmek isteyip istemediğini sorması, defterin daha sonra kaybolması gibi ilginç olaylar suikastin hiç de lanse edildiği gibi olmadığını gösteriyor.

eşref bitlis ve cem ersever suikasti de düşünüldüğünde bir tarafında yeşil’in de dahil olduğu bir iç çekişme var gibi. muhtemelen bu çekişmenin bir yönü türkiye’nin nato ve terörle mücadele ilişkilerine kadar uzanıyor.

keza, uğur mumcu, abd-pkk ilişkisini derinlemesini araştıran biriydi ve muhtemelen bu konuda baya yol almıştı.

bu nedenle suikast daha uzunca bir süre aydınlatılabilirmiş gibi gözükmüyor.

allah rahmet etsin.

bir süredir muzdarip olduğum konu. bunun bir çözümü var mı? bilen arkadaşlar yazarsa çok müteşekkir ve minnettar olurum.

bir çok ilde birden fazla bayisi bulunan şahsen ortalama bulduğum bir çiğköfte zinciri, komagene ya da o ses varken pek aramam. şubeden şubeye malzeme kaliteside değişebilir, stabil bir malzeme kalitesini bulamayabilirsiniz. fiyat olarak piyasadan daha uyguna satarlar genelde. ayrıca her şubede var mı bilmem ama tatlı, midye, cips gibi yan ürünlerde satıyorlar. yani başka ürünlerin satışına izin veren bir marka.
bence bu sebeple bayi sayısı fazla.

şimdi dostlar, benim yeni gördüğüm çiğköftecileri denemek gibi elit bir zevkim var.
neyse efendim bu markanın dürümünü denedim. ürün çeşitliliği çok fazla, dürüm içine konulan malzemelerde komageneyi bile geçebilir, gramaj ve fiyat dengesi iyi fakat malesef tat olarak bana nedense hitap etmedi, market çiğköftesini andırıyordu. lakin daha kesin kararı vermedim bir kaç farklı ürününü daha denemem lazım. bu arada tasarım konseptleri çok hoşuma gitti eski halı, kırlent falan vardı. bu arada belki şubeden şubeye ya da zamandan zamana değişebilir tat çünkü ekşide biri arada bir iyi arada bir kötü olduğunu yazmıştı, buda ilginç geldi ama onuda yazayım dedim.
açıkçası ev yapımı çiğköfte dışarıda satılan fabrikasyonlara bin basar fakat dışarıdakileri kıyaslamak gerekirse şu ana kadar en iyileri hep böyle fazla bayisi olmayan ya da tek bayisi olan doğal adıyaman çiğköftesi yazan yerlerde yedim, kurumsal olarak da komagenin üstüne tanımam. gel gelelim dediğim gibi ev yapımı kıyas bile etmeye gerek yok onu ayrı klasmanda değerlendirmeye alıyorum ben.

ben onları değil, fakat onlar beni besliyor. onları severken içim huzur doluyor. anlık da olsa mutluluk denen şeyi deneyimlemiş oluyorum ahir ömrümde.

afiyet olsun saruman kardeş.

ya ya ya yamalı laflar, dilim dönmüyor.

şimdiki aklım bana şimdi lazım. ve tabii ilerisi için. geçmiş zamandaki aklımla yaptığım hataların telafisi olmayacağına göre, bırakın geçmiş geçmişte kalsın.

muww

24 ocak 1993 tarihinde arabasına konulan bombayla öldürülen vatansever ve akıllı türk gazeteci.

pek çok vatansever türk gibi, ülkemizi sarmış kanser hücreleri tarafından öldürüldü. durduğu siyasi nokta gereği düşmanı çoktu. hala kesin olarak kimin veya hangi grubun öldürdüğüne dair resmi bir açıklama yok. kimlerin öldürdüğü bilerek bulunmadı yada bulundu/biliniyor ama açıklanmak istenmiyor. zaten karşısında durduğu fikirlerden dolayı olası şüpheli grupları sıralamak çok da zor değil. adeta tek başına yedi düvele karşı yazıyormuş adam. helal olsun, huzur içinde yatsın.

rahmetli annemin bulduğu gelin adaylarından bir tanesine evet der evli mutlu çocuklu bir baba olurdum.
şimdi ise deli gibi çalış eve gel çamaşırı ayrı bulaşığı ayrı ütüsü ayrı.....

yaş olmuş 40 bilmem kaç hala eve gel otur dur.

geçmiş iyi öğretmen olsa da iyi bir kılavuz değildir.

çok güzel bir deneyim olacaktır. ben barbie ile anlaşmakta zorlanabilirim belki. ama komik adam. en azından güldürü beni. irfan ağabey deseniz zaten çok pozitif bir insana benziyor.
onunla da iyi geçinirim.
farklı ve özgün bir ev arkadaşlığı olur bu bence.

şok şok şok!
rojova'ya atom bombası atıldı.
*

buradan ypg'li örgüt yandaşı katılımcı, yarışmacı artık ne s..se sesleniyorum. la olm amerika size 10-11 sene boyunca silah, lojistik, hava desteği verdi. bari ayıp olmasın diye iki direniş gösterin bu kadar kolay çökmeyin.
o kadar hızlı coktunuz ki artık çözüm sürecini savunan akp'li amirlerim bile 40 yıldır silahla bitmiyorlar tezini savunmayı bıraktı. ee tabi suriye türkiye değil adamın direkt kafasını biraz kesiyorlar ehehe.

şimdiki aklım olsa sözü bana hep acı veriyor. çünkü içinde geri dönme arzusu var ama geri dönüş yok. geçmişi değiştiremiyoruz. o yüzden bu cümle bana bir pişmanlıktan çok, kendine haksızlık gibi geliyor.

şimdiki aklım olsaydı, o zamanki ben zaten ben olmazdım. aynı şartlar, aynı korkular, aynı bilmezlikler olmadan verilen kararlar bana ait sayılmazdı. bugün bildiklerim, yaşadıklarımın sonucu.. o günkü ben elinden geleni yaptı, bildiğiyle, gücüyle, cesaretiyle...

o yüzden şimdiki aklım olsa demek yerine, o zamanki aklımla buraya geldim demeyi daha dürüst buluyorum. geçmişi değiştiremiyorum ama kendimi de inkar etmiyorum.

adam gibi adamdır.

ya ya ya yarrrraaalı yooolllarrr,
seni gördüm düşmekteydin, itin dötün peşindeydinnn.
müthiş bi adamlar parçası.

erlik, hakkinda kısa bir belgesel yaptığından beri artık halk tv'de bile anılmayan kurmanci.

şu sözlük ilk kurulduğunda ne sjw ne kadar woke varsa bünyesinde toplanmıştı. hatta mor nikli biri vardı tam bir kampüs cadısı dm'den feminizm kılıfıyla örgüt propagandası bile yapardı. bak nasıl aklıma geldi ya. bunlar hep birlikte toplanıp böyle daly.....ları övme ayinleri falan yapardı. kavga ede ede söve söve uzaklaştırdık bu itleri. sonra zaten 2 sene falan yoktum buralarda. o kısımda yokluğumuzu fırsat bilen itler olduysa bilemem artık.

çalışmak için yaşamak bana göre bir zorunluluk değil, bir tercih. çalışmayı seviyorum çünkü üretirken kendimi canlı hissediyorum. iş, hayatımı ele geçirmediği sürece beni besleyen bir alan. yaşamak sadece durmak değil, bazen çalışırken de insan kendisi olur.