zaman tüneli

hayat hem anlamaya çalışmak hem de anlaşılmak için çok kısa

akıp giden zamanın içindeki "galibalar"ın ironik bir metaforudur.

bu kadar zor olmamalı.
ama kimsenin kimseyi anlayası yok artık. çabası yok. kim ne diyor ne anlatma çalışıyor duymak isteyen yok.

biri beni anlayınca benim ağlamam geliyor. duyulmak, görülmek o kadar kıymetli ki. bilen bilir..bilmeyene de yazıklar olsun.

kötülükle değil iyilikle anlaşılmayı bekleyen birine pek de yapılmaması gereken eylem.

parasını verirdim

bizzat kendim galiba.

her şeyden önce en azından asgari düzeyde soyunmak gerekiyor tabii...

babam eskiden silgiyi ikiye bölerdi
kaybolursa hepsi kaybolmasın diye
ulan memur adamsın
getiremedin mi ofisten bi tane

ya eskiden devlet terbiyesi böyle bir şeydi işte
şimdikiler tiktokta meşhur olmak peşinde

kötülükle yapılmaz.

biraz geç biraz erken çok fark etmez ama zamanlama her şeydir.

birçok kişi tarafından anlaşılmak insanı rahatlatır. zaten bütün oluşumların temel düşüncesi budur, ortak anlatıya ve anlaşıya sahip olmak. bu sebeple oluşumlar kalabalıktır.
ancak birisi tarafından anlaşılma isteği… işte bu zor ve ağırdır.
bu sebeple anlaşılmasak bile o kişiyi isteriz. o’nun bizi anlamasına ihtiyacımız vardır. çünkü o, herhangi bir toplulukta bulabileceğimiz birisi değil. o, özel olmasını istediğimiz kişi.
işte birisine takılıp kalmak böyle bir şey, sadece o kişi tarafından anlaşılmak arzusu… insanı gama, kedere sürükler…

işte dev hizmet

nothing. göz koyduğumun bana gelmesini beklerim.

‎kalemi keskin şairin, bezgin ruh hali.
‎yazarken üzerinden geçiyorum bitap halimin.
‎silgiler silemez içimdeki serseri şairi.
‎suçluluk duygusuna bürünür aklıselim zalim.
‎yıldızlara konuşuyorum, sanırım ben bir kâhinim.
‎her gün ödüyorum bulutların bahşişini.
‎insan bozuk plak misali,
‎bir olamadık, arar olduk tahin pekmezi.
‎şair, ustaca diziyor kelimelerini.
‎varsa, tanrı'ya gönderiyor iyi dileklerini.
‎dilimin kemiğini yontuyorum artık, daha keskin.
‎yaşam, ölümle aynı çizgide giden bir çizgiydi.
‎cümleler aratmıyor, içimde gezen gezgini.
‎beğen beğenebiliyorsan seçtiğin gezegeni.
‎dalga geçiyorum harflerin zarifliğiyle.
‎kalbimin derinlerinde geziniyor tebessümlerim de.
‎mıntıka bitti, kapatıyoruz kepenkleri de.
‎

rahmetlinin kasedini izlediğim düşünülmesin lütfen.

insanın belirsizlik sevmemesi nedeniyle olabilir
önceki deneyimlerden yola çıkarak iyi kötü kafada bi yere koyar

çoğu zaman zor bir eylem. her şeyi affetmek zorunda değiliz. ama unutmayı tercih de edebiliriz. gerçi unutturmuyorlar.

iyi beee, üfff!.

zorlanarak osurmak? :) tamam, sustum..

buna denk geldim sosyal medyada üzüldüm çocuğa baya.

ne kadar acımasız kızlar var dünyada.