zaman tüneli

pink floyd - wish you were here

isveç, ağır suç işleyen çocuklar için 2026’ya kadar gençlik hapishaneleri kurmayı ve cezai sorumluluk yaşını 13’e düşürmeyi planlıyor.

buradan

wallax budur..

forunfal dedim çünkü benimki obsesyon seviyesinde arkadaşlar. beyond twilight'ın son albümü, 2006 tarihli for the love of art and the making'i ben diğer tüm albümlerle birlikte tüm sanat eserlerinden de ayrı tutuyorum. (bkz: yazarların favori sanat eseri)



bu albümü çoğu zaman günde birkaç defa dinliyorum. ha, bazen 1-2 hafta dinlemediğim dönemler falan olmuştur da genel tablo itibarıyla sürekli dinliyorum harbiden, 20 senedir. beni hiçbir zaman baymayan tek albüm.

herhalde birçok insanın en az birkaç favorisi vardır böyle. benim de başka favori albümlerim var elbette. ancak bu eser benim açımdan çok ayrıksı ve özel işte.

albümü sürekli dinlememin bir zararı olduğunu da düşünmüyorum. yani bu mesela bir film olsa zaman kaybı olabilir, konsantrasyonunuz filme odaklı olacağından. ama bu bir albüm olunca, misal internette takılırken arkada çalıyor, biraz uzanayım da dinleneyim derken açıyorum falan... bu bakımdan da iyi ki başka bir şeye değil de bir albüme böyle takmışım diyorum. haha.

bu nisan sonlarına doğru ilgili albüm çıkalı tam 20 sene dolacak. bu nisanda, 25. yıl dönümünde (çeyrek asır sonuçta) ve işte ömrüm yeterse 50. yıl dönümünde (yarım asır) de albümü saygı duruşuyla, sevgi çemberime de alıp anmayı planlıyorum. hatta bakarsın ölümsüzlük bulunur, 100. yıl dönümünde (tam 1 asır) de anabilirim. ahaha.

milleti bıktırmamak için böyle zamanlarda anacağım sadece ama. sonuçta albüm beni hiç baymasa da albümü sürekli anmam sizi bayabilir. *

benden size gelsin hepsi. sevgilerle. (link koymuyorum kalabalık görünmemesi adına.)

morphia - sallandım
façanga - herkesten güzelsin
her neyse - senden sonra
mari - mecnun
rei 6 - bugün senden biraz daha uzaklaşmak istedim
gözlerime çizdim seni (amatör kayıt)
no land - aramızda dinozor

ah ne bileyim beeennn...

hala başlıkta kadını suçlayanların, sadece kadının değil ihtiyacı olanın diğerinden talep etmesinin mümkün olduğu nafaka hakkını ayıplayarak kadınların öldürülmesine sebep gösterenleri gördüm. nedenlerini, zihniyeti buradan da görebilirsiniz. daha ne denilebilir bilmiyorum. kimsenin yaşam hakkı sizin egonuzdan daha değersiz değil. biriyle ilişki kurmanız ömür boyunca sizi onun tapulu malı yapmıyor. herhangi bir kötülüğün bedeli ölüm değildir. kadınları rahat bırakın.

arkadaşlar amcamın butik mağazasından bir müşteri online olarak 3 bin tl değerinde alışveriş yapıyor tansaj otantik sitesinden ve para şirket hesabına düştükten sonra amcam babam için bana para gönderiyor, alışveriş yapan müşteri dolandırıcıymış beni bile ifadeye çağırdılar karakola gidiyorum şaka gibi :)

mümkünse tüm ahalinin engel olmak yerine çekirdeklerini nam nam çitleyip rahat rahat seyredeceği, bir yandan göklere çıkarırken diğer taraftan yerden yere çalınması için sosyal medyada paylaşmak üzere her karesinin her açıdan kayda alınacağı, yine mümkünse ismine yaraşır büyük bir meydanda yenilmesi veya atılması elzem olan dayaktır.

aynalı tahir'den bozma beş on avarel, lise yıllarında bir arkadaşımızı enikonu benzeten elemanların okuluna çıkarma yapmıştık. çıkışta belki bütün okul tarafından halaylarla karşılandık.

taş üstünde taş bırakmamak için baş koyduğumuz bu uğurda biiznillah gözümüzün üstünde kaş maş kalmadı.

kirilce; погибоша аки обрѣ. eski doğu slavcası olan ve "avarlar gibi helak oldular", "avarlar gibi yitip gittiler" anlamına gelen eski rus atasözü. nestor kroniğinde “zira avarlar bedenen iri (dev gibi), zihnen ise kibirliydiler. ve tanrı onları yok etti, hepsi öldüler ve geriye tek bir avar bile kalmadı. rus ülkesinde bugüne kadar gelen bir atasözü vardır: 'avarlar gibi yok olup gittiler...'” şeklinde geçmektedir.

esas olarak çıkış sebebi avarlar’ın slav kabilesi olan duleblere (dulebians) yaptığı baskı, şiddet ve yasaklardır. kaynağa göre zulmün boyutu çok uçuktur; avarlar bir yere ilerlerken öküz veya at kullanmaktansa duleb kadınlarını üçer beşer kağnıya koşuyorlar ve kendilerini bu kadınlara çektiriyorlardı. nihayetinde avarlar frank kralı şarlman tarafından soykırıma uğramış ve birçoğu hristiyanlığı kabul etmediği gerekçesiyle katledilmişti. geri kalanları ise birkaç soy sonra kendisine “avar” yerine”hristiyan” dediği için kültürel olarak yitip gitmişlerdir. dulebler ise bu durumu ilahi bir “temizlik” olarak adlandırmıştır: “tanrı onları yok etti.”

slavlar ise bu atasözünü (pogiboša aki obre veya okunuşuyla pogi boşa aki obre) “arkasında bir iz bırakmadan kayboldu” manasında, faili meçhul şekilde yitenlerin ardından kullanmıştır.

günümüzde bu atasözü pek kullanılmaz ve hatta atasözleri ile alakalı kaynakların neredeyse tamamında kendine yer bulamaz.

mesaj kutusunda saklanıp, saklambaç oynayan yazardır.

genelde konuşurum. ama dikkatim çok çabuk dağıldığından kimseyle göz teması kurmamaya çalışırım. dolasıyla daha çok sunum yapıyorsam ekrana ya da boşluğa bakarım. bu bi tık saygısızlık gibi olsa da birinin beni trollemesine karşı aldığım bir önlem. dünya markası kurumsal bir yerde de çalışsan böyle gebeşler oluyor.

bir keresinde muğla izmir arasını otostopla katettim. plansız programsız çıktığım bu yolda kendimi gecenin bir körü dedemlere misafir olma düşüncesizliğiyle baş başa buldum.

torununa o saatte kapıyı açan yaşlı adam gördüğü manzara karşısında kalakalmış, içeri girsene demeyi dakikalar sonra anca akıl edebilmişti.

-hayırdır inşallah oğul?
+hiç dede, sizi göreyim istedim.
-iyi etmişsin, iyi etmişsin de nasıl vardın buralara, otobüsle mi?
+yok, otostop çekerek.
-otosp ney?
+otostop. onun bunun arabasıyla. rastgele.
-beleşe yani heheh...

birkaç dakika sonra ninem yanıbaşımızda bitip en sevdiği yavrusunu sevgiyle bağrına bastı:

-oy kurban olduğum... hoş gelmişsin... yahu bu vakitlerde otobüs falan var mı? neyle geldin?

kocası benden evvel davranıp şiir gibi sardığı cıgarasını ateşlerken eşine cevap verdi:

+otuspir çekerek gelmiş.

ben ağlak biriyim son zamanlarda,bi of ettim.
umarım bir gün mutluluktan yaşarır gözüm...

bazen beyni etkileyen bir parazitle yön duygusunun kaybı bazen yaşlılık bazen de yoğun stres ile yaşanan bir durummuş. her şeyi dramatize etmeye, rollenmeye çok meraklı bir toplumuz.

toplantılarda şöyle bir kuralım var;
3 sus
2 dinle
soru sorulursa 2 düşün 1 cevapla.

dalağını da mı biz düşünelim?..

kocaman sarılmak istediğim biri var
orada olup sarılmak istedim

şu anda olmak istediğim yer eski bir sovyet odası… böyle kasvetli ama kitap okumak, bir şeyler yazmak hatta en derin ikilemlerimizi düşünmek için birebir. neden bilmiyorum ama bana iyi gelebilecek gibi...