zaman tüneli

oradan oraya savrulan hezeyanları olan yazardır.

nick vermeden bir yazara seslen başlığında kime seslenildiğini anlamak.

köyün küs itlerini bile barıştıran muhtar, aga ne yazıyım nick her şeyi açıklıyor.

cesaret işi.

gözlüklü kadınlar kleopatraydı çünkü.

bu gece saat 24:00’a kadar sizinle ilgili görüşlerimi buraya yazacağım addghhhjjjjj

şaka lan şaka manyak mıyım ben.

geçen seneye ait…

göz deviren emoji taklidinde başarılılardır *

aslında mesele birini bulmak ya da bulamamak değil, iki kişinin bir araya gelip o huzurlu dünyayı kurmasına hayatın bir türlü izin vermemesi. her şeyin tam olduğunu, o dengeyi nihayet yakaladığını sandığın anda, senin dışında gelişen faktörlerin bir duvar gibi önüne dikilmesi.
bazen sen çok istersin, bazen o çok ister ama yetmez. iki insanın samimiyeti, dış dünyanın gerçeklerine çarpıp dağılır. bu sınavın en ağır tarafı da bu zaten; sadece iki kişilik bir dünya kurmaya çalışırken, bir bakmışsın aileler, çevreler, olmazsa olmazlar ve değişmez kalıplar o dünyanın tam ortasından geçivermiş. sen elinden geleni yapsan da, o köprüleri tek başına inşa edemiyorsun. sevmek bazen her şeyi çözmeye yetmiyor; bir yerden sonra "hayırlısı buymuş" demekle, "neden bu engeller hep beni buluyor" diye isyan etmek arasında bir yerde sıkışıp kalıyorsun.
hayatın diğer her alanında engelleri bir şekilde aşıp ilerleyebiliyorken, mesele ev kurmaya, bir yuva olmaya gelince elinin kolunun bağlanması insanın canını yakıyor. bir şeyler çok güzel başlarken, dış etkenlerin o güzelim akışı bozmasına seyirci kalmak zorunda kalıyorsun. kimsede suç aramıyorum aslında, herkes kendi doğrusunu yaşıyor belki ama benim payıma düşen de her seferinde o dış engellere çarpmak oluyor.
bir süre sonra yoruluyor insan. "demek ki benim sınavım da buymuş" demeye başlıyorsun. tam birini bulmuşken zamanın uymaması, tam her şey yolundayken ailevi faktörlerin aşılmaz bir sete dönüşmesi... sanki evren "senin hikayen burada bitti, zorlama" diyor gibi. sessizce geri çekilmekle, olanı olduğu gibi kabul etmek arasında o ince çizgide yürümeye devam ediyorum. bazen sadece doğru insan yetmiyormuş, doğru şartların ve o huzurlu ortamın da sana lütfedilmesi gerekiyormuş, onu anlıyorsun.

şu şekilde…

#3252215

.
noktayı koydum ama devamını bu sefer diğerlerinde olduğu gibi yazmayacağım, yazarımız cinsiyetine bakmaksızın tabi-i caizse adamdır. mücadele etmekten vazgeçmeyen, her daim tırnaklarını bir başkasını çizmeden, yalnızca emek vermek için kullanan emektar bir yazarımızdır. allah yolunu bahtını açık eylesin. hızır yardımcısı, hak yoldaşı olsun. saygılar.

pek çokları tarafından seksi bitirdiği, heyecanı ve hayat enerjisini sömürdüğü söylenen ekonomik ve hukuki iş ortaklığı.

hayat arkadaşlığı diyemiyorum. çünkü çocuk doğunca ortaklık bozulabiliyor.

evlilik denen o yüce müessese, benim gibi iş aşığı bir bünye için fazla üst segment bir mertebe. allah herkese doğru insanla bir ömür nasip etsin ama mümkünse benim nasibim, son nefesimi bekar evimdeki dağınıklığın içinde huzurla vermek yönünde olsun. zira evliliği hak edecek kadar sevap işlediğimi düşünmüyorum; başkasının hayatını karartmaktansa, kendi yalnızlığımın ışığında kör olmayı tercih ederim. kutsal müessese sizin olsun.

herkes yaşattığını yaşayacak, yok öyle maydanoz ekip esrar beklemek...

yiaaaa bakmasına öyle şapşik. kesinlikle katılmıyorum. ehehe.

bi zihin okusam her şey güzel olurdu gibi

hızlı seyahat yani ışınlanmak isterdim.

makyajımdan hiçbir şey anlaşılmasa da çok büyük umutlarla bu makyaja başlamıştım..

görönmez olmak isterdim.