zaman tüneli

modern yorum getirmek gerekirse..
psikolojideki karşılığı; güçlü bağlar zihinde kolay silinmez hatta yaşamımızı etkileyebilir.
yarım kalmış ilişkiler= kader hissi yaratır.
travma, yoğun duygu= ip kopmuyormuş gibi hissettirir. yani her kopmama kader değil, duygusal bağdır. gerçek “kader” hissi genelde huzurla gelir; kaygı, bekleme ve değersizlikle değil.

aynen katılıyorum. sanki çok zor bi iş yapıyolar da utanmadan zam istiyolar alüminyum.

fenerbahçe'nin galibiyetle sonuçlanması muhtemel maçtır.
her ne kadar deplasman maçı da olsa şu marş çok iyi gider bu maça.

better call saul

malt grubunun çok güzel bir şarkısı.

he canım. kendi işi olanlar zikinde daoşşağonda fındık kırıyor zaten.

müdür olana kadar mokoko diyeceğim de şimdi yonca başı müdür kaynıyor, her müdüre de araba verilmiyor malum..

ölene kadar alarm kurmak zorunda olduğumu hatırlatan başlıktır. alarm bir gün çalmazsa biteriz. yapma etme.

kendi işin olunca alarm kurmana gerek yok, uyumuyorsun ki zaten ne alarmı yahu ahahaaha.

okan bayülgen sırf ekranda kalmak için yanlamasaydı iyiydi de, komünist adam birden dönüşüverdi ilginç oldu nasıl oldu ne oldu akıl sır ermez. para sen nelere kâdirsin..

lokasyona göre değişen. manzaranın çok bir önemi yok. 2 ay deniz manzaram vardı toplasan 5 kere bakmışımdır. ha şehir manzarası olmuş ha deniz benim için farketmeyendir.

sözlüğün muhtaç olduğu kişiler. zira, onlardan başka düzenli başlık açan yok.

bir vosvos arkası yazısı der ki;
biz ne tavşanlar geçtik.

yaklaşık 25 yıl önce, gülhane parkı'ndan geçerken çiçekçi bir kadın tarafından hedef seçilmiştim. kendisinden çiçek almayı reddedince "dördüzlerin olur işalla!" diye beddua etmişti.
bu olaydan yaklaşık 5-6 yıl sonra, tanıdığım bir albayın üçüz erkek çocukları oldu. bu albay kışlada terör estiren, askerlerin rüyalarına girecek kadar sert biriydi. bir gün hava hastanesinde denk geldik. oğlanlar büyümüş, yürümeye ve koşmaya başlamışlar. albay ve karısı sanki 70 yaşına basmış ve son 30 yılda hiç uyumamış gibiydiler. biraz sohbet ettikten sonra, başka bir yerde boş bir oturak bulup oturdum. bu arada göz ucuyla aileyi seyrediyordum. oğlanların ikisi otursa, bir koşuyor. o koşunca, diğerleri hareketleniyor. birini anne, diğerini baba kontrol etse, üçüncüsü boşta kalıyor. bir süre sonra o koca albay yere çöküp ağlamaya başladı. işte o zaman dördüz bedduasının gücünü anladım.

boyutuna göre tehlikelidir. şu beklenen büyük deprem istanbul'da olmaz umarım.

bu meselede kimsenin savunmadığı bir şeyi varmış gibi anlatılıyor.
evet, bir çocuğa bir şeyi zorlamak yanlıştır. buna zaten kimsenin itirazı yok.

ama buradan kalkıp tesettürlü her kadını; travmalı, baskı görmüş, iradesiz ilan etmek de başka bir bağnazlık. kapalı bir kadın görünce otomatik olarak mağdur etiketi yapıştırmak, onu kendi kararını veremeyen biri gibi görmek düpedüz kibir.

“saçtan tahrik olan sapıklar var, o yüzden çocuk kapanmamalı” argümanı da meseleyi bilinçli olarak çarpıtmak. zaten sorun saçta değil, sapıkta. ama nedense çözüm sapıkla mücadele etmek değil de tesettürle kavga etmek oluyor.

bir de iş iyice abartılıp: hepsi baskıyla büyütülüyor, hepsi korkuyla yaşıyor, hepsi çaresiz, noktasına getiriliyor. bu kadar genelleme gerçeklik mi? resmen öfke kusmak. her muhafazakar aileyi zalim, her tesettürlüyü mağdur göstermek en az dayatma kadar ideolojik. hatta ötesinde.

zorla kapanmak ne kadar yanlışsa, zorla açılmak ya da sürekli “sen özgür değilsin” diye hayat tarzını küçümsemek de aynı derecede müdahale.

tercih olan hiçbir şey kimseye açıklama borçlu değil.

ömrün uzun olsun.

hayat zor ve acılarla dolu, bir de uzun yaşayıp herkesten fazla zorlan ve acı yaşa manasında kullanıldığına şahit oldum. hapşıran birini görünce çok yaşa demem bu yüzden, iyi yaşa derim bless you derim her daim.

hikayelerini de, çizimlerini de, hissettirdiği korku ve gerilimi de fazlasıyla beğendiğim manga sanatçısı.

kendisiyle ilk tanışmam junji ito collection animesi sayesinde oldu.
izlediğimde aşırı etkilenmiş ve kitaplarını da mutlaka okumam gerektiğine karar vermiştim.
#3025664

aradan geçen süre sonucunda kitabını bir süre önce okumaya başladım ve bir kitabın insanı ne derece gerebileceğini bir kez daha fark ettim.
diğer kitaplarını da mutlaka okuyacağım, araya bu kadar uzun süre gireceğini hiç sanmıyorum.

okuduklarımdan favorim ise kesinlikle 'ürperti' oldu.

tatil günü erken uyan da, uykun olduğu halde uyuyama inşallah.

kamu dairesine işin düşsün de, bugün git, yarın gel desinler inşallah.

dipsiz kuyularda merdiven bulamayasın.

poponda çıban çıksın da, oturamaz hale gelesin.

çok sıkışasın da girecek tuvalet bulamayasın.

tencerenin sapını sıcak tutasın.

dişine yediğin etin artığı kaçsın da, karıştıracak kürdan bulamayasın.

çaya batıracağın püskevit kırılsın da çayın içine düşsün.

cezası yok, bunların çüğünü kesecek gönüllüler aranıyor deseler ciddi ciddi düşünürüm. sapık ve tacizcidir bunlar.
kahvehanenin önünde oturup komşunun karısının ve kızının kalçalarına bakarlar.

bunların yaşaması bile gereksizdir.