zaman tüneli

1951 doğumlu italyan yazar ve gazeteci olarak bilinir; yazar olmadan önce farklı meslekler de yaptığı bilinir iken yayınlanmış çok sayıda kitabı bulunmaktadır.



türkçe'ye çevrilen eserleri

çöl kitabı

rengarengim ben, gri haricinde her renk olur...

dem parti kanadı da ne kürdistan'ı ulan canınıza okurum derse ne gülerim ama. ulan harbiden eğlenceli bir ülkede yaşıyoruz.

siyah, lacivert, elektrik mavisi, zümrüt yeşili, bordo.

siyah,

yok öyle ilaçlık değildir o olay... karanlık ve ses dahi olmayacak bir ortamda, dinlenmek gerektirir. gençken ara sıra tutardı, kimsenin yaşamasını istemem.

şarap kırmızısı. en sevdiğim renktir. kara kaşlı, kara gözlü, açık tenlilerin yani bizlerin rengi adeta.

başkaları da bana pembenin, mavinin ve hakinin yakıştığını söyler.

1977 doğumlu arjantinli yazar olarak tanınıyor olmasının yanı sıra senarist ve belgesel yapımcısı olduğu da bilinmekte iken kitaplarının farklı dillere çevrildiği de bilinmektedir.



türkçe'ye çevrilen kitabı

geber aşkım

böyle bir çaresiz ağrıyla sınanmayanların konu hakkında atıp tutmaması gerektiğini düşündüğüm başlık.

buradan

ağrı kesicinin iyi gelmediği durumdur maalesef. ağlamak da daha kötü yapıyor.

maalesef sıkça yaşadığım andır. öyle çaresiz kılıyor ki insanı, ne yapsan faydası olmuyor sadece kıvranıyorsun. elinde göz, kulak, baş ağrısı ve mide bulantısıyla mücadele edebileceğin hiçbir şey yok.

ben baya yarıldım.

israil medyası ve sosyal medya dezenformasyon ağlarından nedense pek ses çıkmıyor epstein konusunda, chomsky vb bir iki isme yönelik yazılanlar dışında.

netanyahu rejiminin pedofilleri koruma politikasını da düşününce ilginç:

kabullenme ya da adaptasyon. insan her şeye alışır.

fm'me dokunanın 7 sülalesini bir yerlere sokup çıkartırım.

empati yeteneği.
gerçi bundanı olmayanlar da var, yapacak bir şey yok.



he bir de meme.

bir ariana harwicz kitabıdır.

die my love ismiyle lynne ramsay tarafından filme alınan ve 2018 yılında benim şahsen çok önemsediğim ödüllerden biri olan uluslararası man booker ödülüne aday gösterilen bu roman bir kadının hikayesi en içten şekilde anlatır.

kitabı okurken aklımda hep virginia woolf vardı. sanırım birçok okur da benimle aynı fikirde göz attığım kadarıyla. hatta bazı okurlar haklı olarak benim çok sevdiğim yazarlardan biri olan clarice lispector ile de benzerlik kurmuşlar.

aslında çoğu kadın yazarın yaşadığı ve anlatarak kurtulmaya çalıştığı sorınlar anlatılıyor kitapta. yazar tıkanıklığı yaşayan, eşi ile sosyallikten uzak bir evde yaşamaya başlayan ve yeni anne olmuş bir yazarın sınırlarda dolaşan hikayesi anlatılır yazar tarafından.

bir yazarın yazmak için ihtiyaç duyduğu özgürlük duygusu ile bir annenin çocuğu, bir eşin evliliği ile üzerine abanan sorumluluk duygusu bir araya geldiği zaman elbette ki ya bir taraf çökecek ya da kişi kendini ağır bir depresyon içinde bulacaktır.

kesinlikle çok içten ve zekice yazılmış bir kitaptı.

şunu tekte atan insanları üzmeyin.
onlar zaten sizi üzmezler*

siyah&beyaz ve haki.