zaman tüneli

ne lan bu, milli piyango kuşu mu?

zaten şanslısın diye yanıtlayıp arkama bakmadan kaçarım. idealize edilmenin sonu sürekli karşıdaki kişinin beklentilerini karşılamaya çalışmaktır.

o dediğin masallarda oluyor karşimmm. net.

bir insanın, "mecburiyetinin" olmadığı durumlarda kendini bir yere kabul ettirmeye çalışması, çok rahatsız edici geliyor bana. kişilik zayıflığına denk düşüyor benim nazarımda çünkü. kişiliği zayıf olan insana iki duygu beslerim. ya acırım ya da tiksinirim.

başlık özeline gelirsek, diğer yazarlar tarafından takdir görmek veya onaylanmak (ki bu da sanırım tanım veya paylaşımların sürekli olarak oylanması veya nickaltınıza övgü dolu sözler girilmesi ile oluyor), sözlüğe kendini kabul ettirmek anlamına geliyor muhtemelen. bu kısmında bile tartışılabilecek çok şey var.

soru çok basit ; buna neden ihtiyaç duyar bir insan ? birileri tarafından onay görseniz ne olur görmeseniz ne olur ? hayatınıza ne katabilir ki bu ?

ve daha tehlikeli olan bir süre sonra bu ilgiye bağımlı hale gelirsiniz. ki bu iradeniz zayıf olduğu hallerde sizin ilgi görmek adına, kendinize zarar verecek veya verebilecek eylemlere kalkışmanıza neden olur.

hayatta önemli olan şey her zaman sonuçlar değildir. süreçler çoğu zaman sonuçlardan daha anlamlıdır. yine başlıktan gidersek, sözlükte kabul görmek bir sonuçtur. kendinizi ifade etmek ise süreç. sonuç odaklı yaşarsanız, sonuçlar olumlu olsa bile bu sizi bir noktadan sonra aç gözlülüğe iter. tatmin olma duygunuz azalır. ama sürece odaklı yaşarsanız, sürecin kendisi bile sizi tatmin eder.

sevdiği kadını çok beğeniyordur. çok seviyordur. çok hoşlanıyordur...

cümlenin kendisinden çok bunu söyleyen kişinin samimiyeti değerlidir. cümleyi anlamlı hale getirecek olan budur çünkü..

"sosyal çürüme" dediğiniz şeyin tek sebebi birey değil. türk toplumu ahlaksızdır demek de bence doğru değil. toplumların travmaları ve hafızaları vardır, bütün suç bireylere indirgenemez. türkiye'nin sistematik biçimde yozlaştırıldığını düşünüyorum, bunu türk toplumuna (ya da herhangi bir topluma) indirgemeyi hatalı buluyorum. her şeyin sınıfsal olduğunu, toplumların dönüşebileceğini, hep aynı kalmayacağını unutmamak gerekir bence. kendi kendinizin kurdu olmayın.

çiçeğim hayatında acaba ne zaman ilk çiçeğimi alacaklar diye düşünmesin diye anası ona ilk çiçeğini aldı.

herkes kendi gibi olduktan sonra, kabul edilir zaten. kimse kimseye, hiçbir şeyi kabul ettirmek zorunda da değil. herkes önünden yesin bence.

böyle bi zorunluluktan haberim yoktu. ben birilerine küfretmemek için girip burda bişeyler yazıyorum yeterliyse.

bir sözelci ritüeli. sayısal derslerde pek fayda sağlamayan eylemdir zira. şanslı iseniz ya da derse pamuk prenses giriyorsa, 10 sorulu bir matematik sınavında diyelim ki 2 tanım sorusu var; 0 almazsın da 20 alırsın. her türlü otur, sıfır!

edit: türkçede de pek çalışmaz; sözel gibi dursa da dilbilgisinin kendi içinde matematiği vardır.

sevda zamanı filmi: ben senin resmine aşığım.

olmayan, olmasının fikri hayal ürünü bir kadın.

bekarlığın verdiği cehaletle çocuk yapmak için evlilik diye çırpınıp duran kadından daha akıllı kadındır. eşine olan bağlılığı belliki daha sağlıklıdır. ve ne mutlu ona ki birkaç yılını, çocuk büyütmenin yıkıcı psikolojisinden kafada kurtarmıştır.

bunu getirin bari

eşini kendi elleriyle itmiş olan kadındır. şahsen bunu bana eşim söylese bunu kabul ederdim ama o da artık eski eşim olurdu.

bunun ne suçu vardı ki young boys maçından sonra gönderildi 2024’te dendi ki atletik tam aranılan sol bek

lan kante mante derken sezonun ikinci yarısına 8 orta saha yarım forvetle başlıyoruz ahahahahahahaha

audi şirketinin kurduğu kulüptür. sonuçta adamların sloganı çok net: "biz daha iyisini yapana kadar, en iyisi bu."

feminizmi abartmıştır.

üç harflidir.
bir varlığa duyulan aşırı güçlü bağ olarak tanimlanabilse de, herkes için tanımı faklı olabilir.
üç harflidir.