zaman tüneli

bunu anlamak için rusça bilmek şart değil ama neden gözlerimden yaşlar süzüldü ?

delirirsin yine kendi kendine geldi buldu beni. hiçbir şey yok sadece dümdüz kuru öksürük. geçmiyor ve uyutmuyor.

birçok magazin figürü gibi, kendisinin de devamlılığının ya da varlığının, bir şekilde "konuşuluyor" olma hâlini korumasına bağlı olduğu bir gerçektir. hiç derdi yokmuş gibi bir de "başkasının adına utanmaya" pek hevesli avam tayfa sayesinde, bu konuda oldukça başarılıdır. zirve hâlâ hülya avşar'da olsa da, ikincilik bence şeyma subaşı'nın hakkı.

eğer artık büyüdüğünüz şehirde yaşamıyorsanız değişik bir halet-i ruhiye. oralara aitmişsiniz gibi hissediyorsunuz ama bir taraftan da her şey değişiyor, vakıf olamıyorsunuz, araftasınız gibi.

22h5 güncellemesiyle, yine iğrençliğine iğrençlik katmaya devam eden işletim sistemi.

şu microsoft'un sağ tık menüsü ile ne derdi var bilmiyorum ama, salın artık oğlum şu menüyü. ne istiyorsunuz şundan? zaten sağ tık menüsünü iki kere açmak zorunda bırakıyorsunuz adamı, bari artık daha fazla uğraşmayın da rahat bırakın.

ulan 32 gb ram'li, ryzen 5 5500 işlemcili öküz gibi bir bilgisayarda bile sağ tık yaptığınızda, sağ tık kaplaması 5 saniye sonra geliyor. ilk başta full şeffafken, 5 saniye sonra normal kaplamalı haline dönüyor. bu da resmen performans konusunda ne kadar rezalet bir işletim sistemi olduğunu kanıtlıyor. tamam belki benim bilgisayardan daha güçlü bilgisayarlar elbet vardır, ama sorun donanım değil ki. sorun, microsoft'un optimizasyon özürlüsü bir şirket olması.

her seferinde mütevazi yaklaşıp windows 11'e bir kere daha şans vermek istiyorum, kuruyorum, deneyimliyorum, ama tek bir sorun bile beni tekrar 10'a dönmeme yetiyor. bakın şu sağ tık olayından cidden sıkıldım artık. zaten masaüstünde herhangi bir dosyanın üzerine sağ tık yaptığınızda, sağ tık yaptığınız belli olmuyor. tıklama hissiyatü sıfır. tamam 10'da muazzam değil, ama en azından sağ tık menüsünde tıkladığını hissediyorsun.

gerçekten bu son windows 11'e şans vermemdi. bendeki kontenjanını tamamen kaybetti 11 artık. şimdi windows 10 iot enterprise ltsc 2021 kurup, 2031'e kadar her şeye elveda diyorum. o zamana kadar da 12 çıkmış olur zaten.

benim için budur: beni bu koca şehirde yalnız bırakma

hayret karikatür başlığı yok.

bak bak entrye bak. hayırdır ya, başladınız yine kadınlara sallamaya. yazdığınızı bilin ona göre yazın ne bu hareketler??

baya yaşlı olduğumu farkettim başlığı okuyunca. bir tane de ben ekleyeyim münferit

yüz üzerinden tam olarak kırk yedi. kırk beş puan yediğim güzel yemeğe, iki puan da şu an çalan şarkıya. geriye kalan elli üç kafamdan zilktir olup gidebilir.

dolapta kalan son kurşunumdu.
herkese afied.

sinan çetin’i hiç sevmediğimi hatırlatan filmdir. rahmetli süper oynamıştır esasında da kurguda bir yapaylık var tam çözemediğim.

özlediğim iki arkadaşım sebebiyle -10.
çocuk isteyen ve birkaç yıldır tedavi alan arkadaşımın hamile olduğu haberini almamız sebebiyle 10
yani koca bir sıfır.
hayır bir doğum iki ölüm etmiş gibi mi oldu şimdi? bu coğrafyada?
bir de bugün dışardayken yanıma gelen kedo ile takılıyordum. polat alemdar paltosu giydiğim için ucuyla üstünü kapattım. direkt uyumaya başladı. "bizim de evimiz keşke sadece sıcak ve güvende hissettiğimiz kollar ve kumaşlar olsa" gibi düşüncelere daldım. azcık ağladım rahatladım. sonra "gerçi kol da bulamıyoruz ki hınısını" diyerek çeşitli iç konuşmalar yapıp sinirlendim ve kalktım gittim.
içmedeyiz başlığını görünce de canım bira çekti. *
o yüzden puanım -3'e düştü. *

yanımda olacak "normal" bir bey.
zira manyak istikakımı doldurdum.

yediğimiz kazıklardan ev yapmak için illa mimar olmaya gerek yok. şahsen ben gökdelen bile dikerim o kazıklardan.

pizza değilim, herkesi mutlu edemem gibi müthiş bir cümleyi türk edebiyat kültürüne armağan etmiştir.

unutmadığı kazıklardan ev yapmayı akıl edebilecek mimarlar var. zemin kaygan. kazıklı temel şart.