zaman tüneli

dışarıda yağmur var. perdeyi açmadım ama cama vuran ritmik damlaların sesiyle anlıyorum. her biri ayrı bir düşünce gibi çarpıyor kafama.. moralim bozuk... iş yerinde bir kadın, kırkına merdiven dayamış ama hala ergen ruhlu, bana küsmüş. sebebi basit: ona pozitif ayrımcılık yapmadım, bir tek anne o, bir tek eş oymuş gibi bir tolerans göstermedim.

küstüğü gibi, aramızı düzeltmem için bir aracı gönderiyor, anlayışlı olmamı bekliyor, sanki ben onun kocasıymışım gibi trip atıyor. elimde çikolata ve çiçek var sanki, sanırım özür bekliyor. ne anlamsız şeyler.. oyun oynanıyor, roller değişiyor, ben istemediğim bir sahnede başrolü almak zorunda bırakılıyorum.
hayatın bu yüzü beni sinirlendiriyor. insan ilişkileri karmaşık bir ritim gibi. kimi zaman damlaların cama vuruşu kadar sakin, kimi zaman iş yerinde olduğu gibi sert ve düzensiz.. perdeyi açıp bakmadığımda, sadece sesleri duyuyor, kendi içimde tartıyorum. insan kırkına gelse de ruhunu büyütmeyebilir ve biz istemesek de onun ritmine ayak uydurmak zorunda kalırız.

bugün döngüye alıp 100 kere dinlediğim, yaşar kurt'un müthiş şarkısı.

sözlerine pek anlam veremedim ama olsun.


(bkz: işten çıkarken adama ingilizce dam günü yağ)

içimde uzun bir koridor var..
kapıları aralık, odaları sessiz..
her kapının ardında başka bir “ben” oturuyor..
hiçbiri konuşmak istemiyor..
sabahları uyanıyorum, bu bile bir tür cesaret gibi.. yatağın kenarında oturup dünyaya karışmadan önce kalbimi yokluyorum..
hâlâ burada mı?
yoksa dün gece başka bir düşüncenin içinde mi unuttum?
insan bazı geceler biraz fazla fark ediyor..
perdenin kıpırtısını, bir bardaktaki suyun ağırlığını, karşıdan gelen bakışın içindeki boşluğu..
fazla fark etmek yoruyor..

gülüyorum elbette..

sofraya oturuyor, çay koyuyor,
“iyiyim” diyorum..
oysa iyilik dediğin ince bir cam tabaka..
altında derin bir su var, kimse eğilip bakmıyor..
kendimi hep biraz kenarda hissediyorum.. sanki dünya bir cümle kurmuş da ben virgül olarak kalmışım..
akşamları gökyüzüne bakıyorum.. siyah ağırlaşıyor..
bir renk bu kadar nasıl yük olabilir?
bazen düşünüyorum uzun uzun.. mesele kaybolmak değil, fazla görünmek belki de..
yorgun değilim..
bir defter açıyorum..
yazıyorum.. hep yazıyorum..
kelimeler su gibi akmıyor..
daha çok cam kırıkları gibi düşüyor sayfaya..
parlıyorlar, ama tutulmuyorlar..
hayatla aramda ince bir mesafe var..
ne uzaklaşabiliyorum
ne tam yaklaşabiliyorum..
iki adım atsam değişecek gibi, ama ayaklarım hep düşüncelere batıyor..
ve yine de.. sabah olacak..
ben pencereyi açacağım..
hava içeri dolacak..
yine hiçbir şey düzelmeyecek..
ama içimde bir yer,
inatla atmaya devam edecek..

batan gemiyi önce fareler terk edermiş.ucuzcu ingilterenin mongol tipleri bile bu yaz gelmeyecekler.yazın akmayan sular,toplanmayan çöpler,kokan sokaklar,en az iki kez soyulan yazlıklar,evler,çoğu yazlıgın kapısını rahatça kırıp konaklayan tipler türedi.yaz sezonu bir saglık ocagından basit bir ilaç bile yazdırmak sorun olmaya başladı.pandemiyle gelen remote workçu tipler bile arkalarına bakmadan kaçtılar.

gideyim de saç yüzüğü sipariş edeyim.

sözlerini yazalım da tam olsun.

cideliler turizm.
ulaşım, otobüs firması!
cideliler turizm (x2).
ali baykal, kurucaşile şubesi!
cideliler turizm (x2).
ulaşım, otobüs firmanız!
ali baykal, kurucaşile şubesi!
cideliler turizm (x2).
cideliler turizm, otobüs firması.

" sen akşamın çobanısın... "

antik yunan şairi sappho imzalı 70 sayfalık eser; dilimize ise günay tuğrul tarafından kazandırılmış ve 1996 yılında yayınlanmıştır.

kitabımıza geçelim;

son zamanlarda okuduğum en düşündürücü dizelerin yer aldığı kitaptı diyebilirim, bilhassa; " sen akşamın çobanısın " dizesi hayli özgün ve etkileyiciydi.

aşkı ve ayrılığı senkronize hissettiren şiirlerdi benim için, aşk belki de bir kibrit çöpünün bir parlayıp bir sönen alevidir,
ne zaman söneceğini bilemediğin ve sanki sonuna kadar yanacakmış hissi veren...

veryansın eder gibi olduğu şiirleri de barındırıyor içeriğinde, aşka aşık olduğunu düşündüren şiirleri de karşımıza çıkabiliyor ansızın.

bazen bir daha dönülmez bir yere gideceğini dile getiriyor kimi dizesinde, ayrılığa dayanmak zorunda olduğunun farkındalığı da bazı dizelerden yansıyor.

özlem ve acıya dair dizeleriyle karşılaşmak da mümkün, belki de acı denen şey özlemin bir sonucudur ya da aynı şeydir, kim bilir?

bazı şiirlerde aşkına yalvarır gibi olduğu da görülüyor, " gözlerinin yalın güzelliğini esirgeme benden " diyor, sevilen birinin gözlerinden ayrı düşmenin, o gözleri bir daha görmeyecek olmanın yarattığı yıkımı hissettiriyor.

bazen de vazgeçer gibi oluyor, vazgeçmekten başka yapabileceği bir şeyinin kalmadığını düşündürüyor,
aşkın ve ayrılığın onun vâroluşu üzerindeki etkilerini gözler önüne seren, etkileyici dizelerin yer aldığı, farklı bir kitaptı.

okurken seçtiğim bazı dizeleri bırakarak burada bir son veriyorum.

sevgili tadço. aslında yazmak istemiyordum ama naçizane gözlemlerimi bir kez daha belirtme isteği duydum. biraz uzun olabilir ve fazla dağıtırsam da kusura bakmazsın umarım. her türlü cevabına da açığım.

öncelikle rbf olarak bu sözlükte genellikle goy goy amaçlı takılırım ama bunu yaparken bile sevsem de sevmesem de kimseyi kırmamaya aşırı özen gösteririm. gerçekte kimsem burada da oyum ki başlığa da fotoğrafı mı koyma amacım kendimi birilerine beğendirmek değil aha işte ben buyum demek. yani yazdığım her şeyin resmimle birlikte arkasındayım diyebilmek.

#3888432
buradan başlayayım. değer verdiğim insanlar var sözlükte. açıkça söyleyim zugra da bunların başında gelir. herkesin aksine sadece adını bilirim*. bu diğer yazarlar için de geçerli ki sayfalarca yazıştığımız mejanın adını bile bilmem mesela. gerçek adımı 3 kişi bilir telefonumu da iki kişiye verdim hala yazarlık yapan. patagonyalı ve dahlvier onlarda.
bunları neden anlatıyorum. samimi olduğumu belirtmek için. yani ortada öyle bir kankalık durumu yok. yazdığında kancacılık faaliyetinden bahsettiğin için.

#3886587
olayın başlangıcı tam da bu tanım aslında. ama ben bu tanımda öyle büyütecek, mevzu çıkaracak bir hakaret gözlemleyemedim. o an gördüklerini ve düşündüklerini yazmış o kadar. eleştirilir mi. sanane hiç tanımadığın kadından deyip evet eleştirilir ama mevzu yapılacak bir mesele mi bence değil. bugünün tüm meselesi olan bir durum söz konusu değil bana göre.

#3887917
gelelim zurnanın zırt dediği yere.
yine eleştirdiğin kişiye döndüğünü de birilerinin söylemesi gerekliydi bunu da kendime görev edindim.
bir insana laf söylerken onu ne kadar tanıyoruz. etkilenip erkilenmeyeceğini, psikolojisinin bozulup bozulmayacağını nereden biliyoruz. aslında sizin yaptığınız da eleştirdiğiniz sanal zorbalık olmuyor mu. bunu zugra özelinde değil bugün aranızda geçen sürtüşmeye istinaden yazıyorum ki illa ki okuyacaktır bu onun içinde geçerli.

#3887443
ve bütün yüzüklere hükmeden o tek yüzük.
şişmanları zorbalarken kendisinin de şişman olduğunu belirtmişsiniz. bu durumda sizlik bir durum yok inanın. ancak başka bir şişman cevap verebilir belki. durum dediğiniz gibiyse şişman biri başka bir şişmana laf söyleyebilir. onların dışındakiler söyleyemez. klasik zencilere sadece zenciler zenci diyebilir mantığı.

özetle hiç tanımadığımız insanlar hakkında yazarken daha dikkatli olmalıyız. bu zugra için de geçerli aynı şekilde ama kusura bakmayın ilk taşı atan da sizsiniz.
sonrasında aranızda gelişen gerginliği ve yazıları ikiniz içinde doğru bulmadığımı da açıkça belirtmek isterim.

fazla uzattım biliyorum. bunun içinde tekrar kusura bakmayın.

sevgiler, saygılar, mutluluklar ve daha bir sürü şey.

(bkz: ey ima edenler, net olun)

bu ülke bir zamanlar böyle şarkılar dinlerdi, ne oldu bize böyle ?

nefis bir şarkıdır.

obez
kel
çirkin
pek de para kazanamayan, işçi sınıfının yanlış bölümden mezun olmuşu.

hepsi benim. vurun kahpeye de rahatlayın canlarım.

unutmayın ki düşmez kalkmaz bir allah, siz de yukarıdaki tanım gibi olabilirsiniz.cok zor birşey değil.

ben de olabilir miyim? aa pardon ben zaten öyleydim.

edit: bonus yazacağım derken asli unsuru unutmuşum.

ayrıca kısa boyluyum.ayak numaram da 37.

yani kısaca: mahremim de sıkıntılı. tüh.

allah affetsin diyeceğim bir tanıdığım var. " abi yanlış anlama bla bla bla" der. bla kısmı açık söyleme, yanlış anlama manipülasyonu.

ayaklı manipülasyonun namuslu versiyonu biridir

(bkz: cimcif)

(bkz: cideliler turizm)

ne kadar çok istersek o kadar gerçekleşir

her ürkek güvercinin yaşadığı durum.

kamil koç, bir ara saygın ve takdir gören bir firmaydı. sonra almanlar'a satıldı, işin içine alman girince kaliteyi yükseltir ve bezirgan zihniyetinden kurtulur diye beklenirken çıtayı iyice aşağı düşürdü. bugün kime sorsanız eleştiri alıyor, eleştiri konusunda da metro turizm'i sollayacak.

eski gücünde olmadığını düşündüğüm italyan takımı juventus ile transfer paralarını nerden bulduğunu anlamadığım galatasaray'ın maçı.

aralarında bugüne kadar 6 maç oynanmış. galatasaray 2 kere, juventus da 1 kere kazanırken 3 maç berabere bitmiş.

galatasaray italyanlara karşı oynadığı son 17 maçın 7'sini kazanırken 7 beraberlik ve 3 mağlubiyet almış.

kaynak: fotomac.com